Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Vandaag nog acht uur les en direct na de laatste les naar het vliegveld. Eerst naar Delhi en dan naar Amsterdam waar ik zondagochtend om 05.55 hoop te landen. Is het een goede tijd geweest? 100% Ja Is het een makkelijke tijd geweest? Volmondig nee. Heimwee (ik heb er altijd wel last van maar dit keer wat het wel heftig) maakte het moeilijk om hartstochtelijk van alles te genieten. Heb je dan helemaal niet genoten? Jawel, ik heb heel goede dagen gehad. Heb je nog lekker kunnen mopperen op professoren en andere zaken? Ja hoor, geen probleem. Betekent dat dat je baalde? Nee, want balen is niet heltzelfde als mopperen. Het is belangtijk om kritiscche naar jezelf en je omgeving te kijken. Waar dingen niet kloppen, moet er aan de bel worden getrokken. Vanavond hadden we (internationale studenten) een uur met de faculty die feedback van ons wilde. Men wil graag meer internationale studenten en wat moet het college doen om die te werven? Wat zijn verbeter-, en aandachtspunten? Met elkaar ...

Nog een nachtje hier en een in het vliegtuig en dan weer thuis. Je zou bijna denken dat ik hier tegen mijn zin zit en dat is toch echt niet het geval. Ik mis thuis gewoon heel erg als ik weg ben. Het is een bijzonder voorrecht om hier te kunnen en mogen zijn; om drie weken lang op te trekken met mensen die in veel opzichten anders zijn, maar in andere opzichten toch weer zo hetzelfde. Onze basisbehoeften zijn universeel! Ik heb lessen geleerd die niet in boeken te vinden zijn. Levenslessen noemen we dat. En daardoor ben ik rijker geworden. Gegroeid in zelfbewustzijn en inzicht en dat gun ik iedereen. Het is een bijzonder voorrecht om te kunnen studeren. Vandaag de vakken voor volgend jaar gekozen en ik kom precies uit zodat ik in April 2010 kan afstuderen. Vandaag een gesprekje gehad met de prof 'history of Christian mission'. Of het helpt weet ik niet. Nog een uur gepraat met de directeur van de college die volgende week naar Nederland komt om zijn doctorsbul in theologie in U...

90% van de studenten aan het ICCS komt uit wat men hier 'landelijke gebieden' noemt. De professor waar ik morgen een gesprek mee heb moest als kind dagelijks stront scheppen dat vervolgens gedroogd werd en als brandstof gebruikt. Via lagere en middelbare school heeft hij uiteindelijk HBO, universiteit en vervolgens z'n doctoraat gehaald. 90% van mijn medestudenten heeft een soortgelijk verhaal. Op mensen die "ministry" doen wordt neergekeken. Studenten die op een seculiere college hun graad halen moeten er niet aan denken om "ministry" te gaan doen. Jongeren die het in de samenleving niet ver schoppen en voor wie maatschappelijke mogelijkheiden uitgeput zijn, wordt vaak aangeraden om dan maar "ministry" te gaan doen. In het Westen is de stap van een seculiere carrière naar "ministry" of "zending" dan wel niet altijd even populair (er zijn er die denken dat je dan je mogelijkheden en kansen weggooid); over het algemeen is er ...

Veel van mijn Indiase studenten worstelen met de Engelse taal. Hun vocabulaire is beperkt en sommigen zouden wat hulp van een logopedist goed kunnen gebruiken. De professor van week 1 is een Brit en spreekt een soort van " Queens English" en dan nog heel erg snel ook. Bovendien lardeert hij zijn referaten met typisch Engelse humor. Ik zie mijn medestudenten fronsen, concentreren en proberen; een enkeling legt het bijltje erbij neer en stopt met proberen. De afgelopen twee weken zit ik tussen Rebecca en Santosh in. Om de zoveel minuten vragen ze me wat de beste man (het blijft toch heel erg een mannenwereldje; geen vrouwelijke professoren hier) zegt of bedoelt . Ik ben blij dat ik ze wat kan helpen. Vorige week, bij het vak "Strategic Planning", hadden ze in eerste instantie geen idee waar de best man met 38 jaar ervaring in het ontwikkelen van state gische plannen het over had. Dertig uur trok ik met ze op en hielp ze naar best kunnen. De een had het uiteindelijk ...

Ik probeer het lijdzaam te ondergaan maar het gaat niet echt. Ik concentreer me om iets van het engels van de prof te verstaan, maar het lukt niet. Ik heb aan de 'dean of students' gevraagd waarop leraren worden geslecteerd en geevalueerd. Dat wist men eigenlijk ook niet goed. Het komt erop neer dat vrijwel alle 64 studententen die deze klas volgen, hun tijd verdoen. Ik vroeg de 'dean of students' hoe de prof na afloop wordt geevalueerd. "We gebruiken de geschreven evaluaties van de studenten". Ik meldde dat hij net zo goed als ik weet dat aan die evaluaties maar moeilijk conclusies te verbinden zijn omdat de Indiers over het algemeen heel erg aardig zijn en de leraar tot bijna de hemel inprijzen. Het is vrij gemakkelijk om vanaf de zijlijn te miepen en te griepen. Dat is zo'n beetje mijn 'default' (standaardinstelling klinkt erger). Maar daar help ik mezelf niet mee en doe ik ook de prof geen dienst. Belangrijker is om tot een structurele oplossin...

De laatste lesweek is begonnen. Nog even doorzetten dus. Gaat wel lukken. Nog vijf nachtjes hier, een in het vliegtuig en dan volgt de hereniging met de love of my life! Hoe langer ik hier ben en met Indiers praat, hoe meer de cultuur van het land me fascineert. Er is veel gemopper op de eigen cultuur en de drang om het Westen na te bootsen is onstopbaar. Gisteren hield ik het niet te lang uit in de dienst. Een grote paradox. India, met haar rijke cultuur, valt voor de Hillsong, Don Moen en andere worshipgrootheden. De entourage, de opbouw van de dienst, als je je ogen dicht doet waan je je in een gemiddelde westerse hippe kerkdienst. Tweehonder meter verder op dezelfde campus, begint de Telegu dienst. Daar komende de wat 'armere' mensen bij elkaar die geen Engels spreken. Alles is anders. Kleurrijke ssaries, het zitten op de grond en muziek die diepe emoties verwoorden. Men slaagt erin om de eigen cultuur te verweven met de bevrijdende waarheid van het Evangelie. Een genot om ...

Esther is 22 jaar en ze is bang. Bang voor het huwelijk dat haar moeder voor haar gepland heeft. De voorbeelden van de huwelijken waarmee ze is opgegroeid hebben tot een afkeer van het huwelijk geleid. Haar moeder heeft gepland dat ze dit jaar, of uiterlijk volgend jaar trouwt en is op zoek naar kandidaten. Aan Esther wordt niets gevraagd. Die krijgt over eee paar maanden de eerste kandidaat over de vloer. Ze zal dan als een "pop in de etalage" worden getoond aan de potentiele vrijer. Ze heeft de vrijheid om nee te zeggen. Na drie of vier potentiele vrijers te hebben afgewezen zal de druk vanuit de familie toenemen en zal ze uiteindelijk zwichten voor die druk. Voor haar gevoel gaat ze uiteindelijk gedwongen het huwelijk is. Ze vertelt me dat ze echt bang is en een afkeer heeft van deze show waarbij haar inspraak niet wordt gewaardeerd. Esther heeft een grote passie. Ze wil haar leven geven om met weeskinderen te werken. Haar grote angst is dat haar toekomstige vrijer die pas...

Mijn geheugen is een zeef. Ik vergeet ontzettend veel en naarmate ik ouder word, vergeet ik nog meer. Toch is alle informatie ergens opgeslagen. Geuren, beelden en geluiden brengen herinneringen terug. Foto's doen dat ook. Het ontwikkelen van mentale beelden doen dat ook maar nooit zo sterk als echte beelden. Hieronder wat echte beelden. Vooral voor mezelf. Zodat ik ik ietsje minder vergeet. Vandaag is het zaterdag, maar het voelt als vrijdag. De enige onderbreking is het straffe ritme van de studiedagen is de zondag. Morgen dus. Heb ik al plannen. Jazeker. Ik koop een aantal kranten en a deze uitgebreid lezen. Het is ontzettend (een woord dat ik niet al te vaak genruik) interessant om je verdiepen in een cultuur van een land. Vorige week een uitgebreid artikel in het gezondheidskatern over het belang van het creëren van afstand in een huwelijk en het hebben en houden van geheimen. Zo tegengesteld aan het Westerse denken. Fascinerend... Verrast maar blij met de aandacht (boven) Ha...

De haan is van slag af, of in competitie met de andere haan. Er lopen er hier twee rond. Overdag zijn ze kalm (er lopen nogal wat kippen rond dus ze zijn leuk bezig)maar de nachten zetten ze het op een kukelen. Onafgebroken. Al zolang ik hier ben. Voeg daarbij het geblaf van talloze honden en de nooiteindigende stroom van verkeer dat 300 meter verderop voorbijtoetert. Sommige vrachtwagens hebben misthoorns aan boord en menen deze gadget voortdurend aan de rest van de wereld te moeten demonstreren. De beloofde tien decibellen 'noisereduction' die de oordoppenfabrikant op de verpakking belooft, helpen een beetje. Chronisch slaaptekort begint haar (of is het zijn) tol te eisen. Vier of vijf uur per nacht houd ik wel even vol maar drie weken is wel lang... Gisterenavond werd aangekondigd dat de les niet doorging maar dat we in plaats daarvan in de kapel verwacht werden. Een groot leider van een grote wereldwijde organisatie die eerder op de dag mijn koffiepauze had volgepraat, wild...

Even snel. Na 24 uur zonder verbinding te hebben gezeten kan ik weer even online maar de klas is eigenlijk al begonnen, dus moet ik ook weer gaan. Gisteren toch maar weer naar de avondklas geweest en heb het hele uur in de klas gezeten. Daarnaast de syllabus van een 'readingcourse' doorgesproken. Daar moet je dus extra werk voor doen. Wel erg veel moet ik zeggen maar het is denk ik wel te doen. Vandaag wakker geworden met een heavy migraine maar op de een of andere wonderbaarlijke wijze is deze al gauw weggetrokken. Misschien zijn er mensen thuis aan het bidden...

Gisterenavond zonk de moed me even in de schoenen. Vandaag ben ik al weer wat teruggeveerd. Maar tel bij de ervaring van gisteren op dat een van de professors vertelde dat op het seminary in Canada, waar dezelfde opleiding wordt gegeven, studenten er vier jaar full time voor nodig hebben om hun graad te halen, ik me af begin te vragen wie ik wel denk te zijn dat ik het even tussendoor in 30 maanden kan doen... Zojuist wel ff lachen. Een professor die aan ADHD lijdt, kondigde een periode van stilte aan voordat hij zou bidden. De aankondiging en de motivatie om stil te zijn duurde enkele minuten, de uiteindelijke stilte duurde zegge en schrijven 29 seconden. Voor de zoveelste keer in mijn leven een "gift inventory" en een "temperament survey" ingevuld. Affijn, dat levert weer een bonus half uur vrije tijd op. Aan het eind van deze dag zit het keerpunt van deze studieperiode. De helft zit er dan op en kan ik af gaan tellen. Ik heb altijd wel heimwee maar deze keer is h...

Het is nu 20.25 en zojuist is een nieuwe serie van dertig uur begonnen. Na een kwartier ben ik maar weggegaan. Ik had geen idee waar de professor het over had. Hij spreekt Engels met zo'n zwaar Indiaas accent dat het met geen mogelijkheid te volgen is. De titel van het vak begrijp ik nog wel, hoewel het wat aan de omschrijvende kant is: "History of Christianity since Reformation with special emphasis on Ecumenism and Evangelicalism". Ik zal met de konsekwenties moeten leven maar ik ga echt niet voor de lol lessen volgen die ik niet kan verstaan. Dan maar dertig uur boeken lezen, maar ik kan gewoon niet net doen alsof. Zelfs de Indiërs geven aan de beste man nauwelijks te kunnen verstaan. Eerst koffie en dan aan het huiswerk en vroeg naar bed. 20.55 Update 2. Na een bekertje mierzoete koffie ziet de wereld er weer anders uit en heb ik besloten om het morgen toch nog een keer te proberen. Ik neem m'n laptop en wat boeken mee zodat ik in het uiterste geval kan multitaske...

Onze internetprovider heeft besloten om ons af te sluiten. Dus ook geen telefoon meer. We zijn tot en mett 25 februari onbereikbaar. Het is een lang verhaal, waar ik jullie niet mee zal vermoeien. Voorlopig zijn we dus alleen maar mobiel beriekbaar. jan: 0624724705 huis: 0611874219 Routine heeft wel iets. Drie weken lang leef ik volgens aan vast patroon. Drie maaltijden die nauwkeurig op tijd worden opgediend, lessen die stipt om 08.00 beginnen met tien minuten pauze tussen de lessen om van het ene lokaal naar het andere te kunnen lopen of een sanitaire stop te maken. Vandaag wordt het patroon doorbroken omdat ik de rest van de week ook 's-avonds les heb. Dat moet wel anders kom je niet aan 150 uur in drie weken. Gisteren heb ik de suggestie gedaan aan de 'powers that be' om met vijftig minuten lessen te experimenteren en dan steeds twee blokjes van 50 minuten aan een onderwerp te wijden. Je houdt dan netto ongeveer net zoveel lestijd over als wanneer je twee losse uren aa...

Een nieuwe week en twee nieuwe vakken: 'Strategic Thinking & Planning' en 'Sprirtual Formation for Ministry'. Laatstgenoemde belooft redelijk simplistisch te zijn en behandeld zaken die, als iemand deze nog niet in zijn leven heeft geimplemeteerd na 31 jaar discipelschap, er iets misgegaan in de geestelijke ontwikkeling van die persoon. De eerste is een verademing. Paul Magnus, formaat en uitstraling Danny deVito, weet vanaf de eerste minuut te boeien en het gaat echt ergens over. Hier valt heel veel te leren! Echter, leren in de klas is en blijft niet 'mijn ding'. Met name als niet of nauwelijks sprake is van enige vorm van interactie, laat ik me maar moeilijk meenemen. Gisterenmiddag een paar uur doorgebracht met een van mijn Indiase vrienden die z'n buik wel zo'n beetje vol heeft van OM en de manier waarop gestalte wordt gegeven aan leiderschap. Een veelbelovende jongeman die OM kwijt gaat raken aan een andere organisatie die zijn kwaliteiten wel ...

Eindeloze lezingen De campus Mijn vrienden Kamlesh en Isaac Klasgenoot uit Noordoost India nabij de camopus, wie weet ligt er nog iets van waarde tussen de rommel De fiets, een goedkoop en veelgebruikt transportmiddel Vuil verbrand je voor je huis... ...of langs de weg

Als je dertig uur les krijgt over "de persoon en het werk van Christus" en het gaat dertig uur lang over wat dat allemaal voor mij betekent, mist er iets. Als Christus stierf voor de zonde en als er door zijn werk aan het kruis verzoening plaatsvond en die verzoening verder gaat dan mijn persoonlijke zieleheil, is het enigzins uit balans als het alleen maar over ons gaat. Geen woord over de verlossing en de schepping, het milieu, intermenselijke relaties en noem maar op. Dat is op z'n minst karig te noemen en een gemiste kans. Er is gelegenheid tot feedback en ik zal dat zeker melden in de hoop dat men voor de volgende keer een andere prof bestelt. Deze prof heeft het regelmatig over 'true truth': 'ware waarheid', alsof er twee categorien waarheid zijn; normale, alledaagse waarheid en dan de ware waarheid. Maar iets is toch of waar, of onwaar.Net zoals men onerscheid probeert te maken tussen Gods volmaakte wil en zijn toegestane wil. Kan iets een beetje Go...

Communicatie blijft iets wonderlijks. De prof heeft geluisterd en we werken nu af en toe in groepjes. Eerst in vier groepen van 15. Dat is nog veel en veel te groot. De keer daarop stelde ik voor om in kleinere groepen op te splitsen. Het is en blijft spannend om dat publiekelijk te doen. Als de prof onzeker is, houdt hij vast aan zijn vier grote groepen. Gelukkig was hij niet te onzeker en stemde toe zodat we in groepjes van zes, zeven onze eigen ontdekkingen konden doen. Zelf ontdekken is altijd een betere methode dan het opvolgen van instructies of het luisteren naar een monoloog in de hoop dat mensen het oppikken. De Indiers kwamen en komen tot leven en ik val niet langer in slaap. Bij de terukoppeling vanuit de kleineree groepen veranderen al de ingetogen, zwijgzame Indiers in ongeleide projectielen. Schitterend vuurwerk. Een oudere student werd onder boeh geroep gedwongen om weer te gaan zitten. De massa wint en de man zit. Het is triest om te merken dat veel Indiers (onterecht) ...

Vandaag ben ik ‘down’. Mijn tekortkomingen staan me in full-colour en hifi stereo voor ogen. Het is zo verdraaid moeilijk om bepaalde eigenschappen te zien veranderen. Moeilijk met een team kunnen werken bijvoorbeeld: solistisch handelen. Ik had het hier pas met Martha over. Zij kan heel goed mensen aan het werk zetten. Ik heb altijd schroom en doe zoveel mogelijk zelf. Goed ik ben dus down en vertel het net aan Jack, een vriend en collega uit de USA. Hij is ook down vandaag. Nu voel ik me al wat beter. Het weer is aan het veranderen, zegt Jack. En dat beinvloedt de goemoedstoestand van velen. Blijft staan dat ik best wel tob met mijn tekortkomingen. Ik wilde wel dat ik volmaakt was. Volmaakt in liefhebben, een volmaakte teamplayer, volmaakt in het bevestigen van mensen (inclusief de prof van de monologen en stellingen), volmaakt als echtgenoot en vader, volmaakte gemeenteleider en oudste. En zo kan ik wel even doorgaan.   “Houdt jezelf voor dat je dat...

Vandaag een aanvaring met de prof die alle predikers die verhalen vertellen (omdat Jezus het ook deed), belachelijk maakte. En dat aan de hand van het vers in Marcus waarin Jezus aan de discipelen uitlegt dat hij verhalen vertelt om dingen te verbergen; het Woord moet gepredikt worden en verhalen mogen niet de plaats innemen van dat Woord. Maar hoe legde Jezus het woord uit? Juist, door verhalen te vertellen en voorbeelden te gebruiken die dicht bij de dagelijkse realiteit van de mensen stonden. Het grappige is dat hij z'n betoog afsloot met een illustratie (volgens de prof is een illustratie geen verhaal). Dat was genoeg voor me. Ik zit me al drie dagen op te winden en ik weet dat er dan een punt komt waarop het voor mij helemaal genoeg is en ik reageer. Het is moeilijk om in gesprek te raken met iemand die uitgaat van 'propositional truth'; weten wat waar is en daar aan vasthouden. Stellingen poneren die zo fraai in elkaar zitten dat elk weerwoord bij voorbaat al in de ki...

De eerste lesdag zit erop en de vijf uur over ‘De Persoon en het Werk van Christus’ waren een ware crime om uit te zitten. Vandaag nog vijf uur. En morgen weer, tot en met zaterdag. Luisteren naar lange monologen, het ontbreken van elke vorm van interactie en een Prof die meer preekt dan lesgeeft. Het is alsof ik een beginnersbijbelstudie volg waarin een studie wordt gegeven over de godheid van Jezus, zijn menszijn en nog 28 onderwerpen. En de Prof doet z’n best om het publiek te overtuigen. Sommige van de zeer belangrijke concepten, zoals ‘propositional truth’ schiet je meteen lek. Het klinkt allemaal prachtig maar je schiet er niets mee op. Jezus zegt dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is. Dat is ‘propositional truth’. Het is een stelling die je aanneemt of afwijst. Een agnosticus, een humanist, een hindoe of jood doet toch hetzelfde. Een ontkenning van iets is toch ook ‘propositional’. Ik kan bijvoorbeeld stellen dat a...

Momenteel zit ik bij de ceremoniele opening van het academische jaar. Dat voor ons parallel loopt met het kalenderjaar. Reis was lekker. De aankomst op de basis was een chaos maar uiteindelijk kon ik me installeren en slapen. Sleep, blessed sleep. Wassen gaat met behulp van een emmer en een maatbeker, maar dat went snel. Nu stellen de eerstejaarsstudenten zich voor. Goed idee ware het niet dat alles wat gezegd wordt verloren gaat in het lawaai dat 26 plafondventilatoren produceren. Maar het gaat natuurlijk om het idee. Het voelt echter alsof ik in een stomme film zit. Het heeft iets heerlijk komisch. Geweldig om terug te zien. Bring it on, die 150 lesuren. 06.50 dag 2 De rally gaat beginnen. Om 07.30 ontbijt en om 08.00 de eerste les. Om me heen hoor ik her en der Indiase opstaan geluiden waarbij de mannen luidruchtig rochelen. Het lijkt een cultuurverschijnsel. Zo hard mogelijk slijm en wellicht andere ongerechtigheden uit de krochten der longen omhoogdwingen. Vandaag vijf uur ' ...

Momenteel zit ik bij de ceremoniele opening van het academische jaar. Dat voor ons parallel loopt met het kalenderjaar. Reis was lekker. De aankomst op de basis was een chaos maar uiteindelijk kon ik me installeren en slapen. Sleep, blessed sleep. Wassen gaat met behulp van een emmer en een maatbeker, maar dat went snel. Nu stellen de eerstejaarsstudenten zich voor. Goed idee ware het niet dat alles wat gezegd wordt verloren gaat in het lawaai dat 26 plafondventilatoren produceren. Maar het gaat natuurlijk om het idee. Het voelt echter alsof ik in een stomme film zit. Het heeft iets heerlijk komisch. Geweldig om terug te zien. Bring it on, die 150 lesuren.

Dat Rotterdam-Overschie ook mooi kan zijn, bewijzen onderstaande foto's. Nu gauw m'n koffer pakken en naar India.

Het ging echt niet over een paar boeken uit de bouquetreeks, op houthoudend papier gedrukt. Even terzijde, maar weet je dat je voor ongeveer 25 cent een boek op houtvrij papier kunt drukken? De hebzucht van uitgevers gaat zover dat ze liever 25 cent besparen op de drukkosten en jou met een boek opzadelen dat, als dat aan het licht wordt blootgesteld, in no-time vergeeld? We hebben ze allemaal in de boekenkasten staan. 25 cent! Maar ik snap het wel, die 25 cent kostprijs moet naar een verkoopprijs worden doorgerekend en dan heb je het opeens over een tot anderhalve euro extra! En, ons Nederlanders, bin zunig, dus gaan we voor de gele boekjes. Hier (Handelingen 19) hebben we het over een groep magiers die in Jezus gingen geloven en hun boeken over magie in het openbaar verbranden. De waarde kwam neer op 50.000 zilverstukken (een zilverstuk is ongeveer een dagloon). Omgerekend naar onze cultuur en waarde hebben we het over een slordige vijf miljoen euri! Als boekenliefhebber snijdt dat do...

Door het boek Handelingen lezend, realiseer ik me opnieuw dat wat zich hier afspeelt uniek is geweest in de menselijke geschiedenis. Het leest als een spannend boek en ik kan me zo voorstellen dat die jongens en meiden die dit meemaakten, alles wat ze geloofden vanuit hun traditie in een nieuw licht gingen zien. Het handelen van God speelde zich niet af volgens formules of vaste patronen maar steeds aangenaam verrassend. dat was wel even wennen. In hoofdstuk 18 komen we, out of the blue, Apollos tegen die ' ... was op de hoogte gebracht van de leer van de Heer. Vol vuur sprak hij daarover en alles wat hij over Jezus leerde, was heel juist.' Het kan ook niet uitblijven dat als de waarheid van wat God in Christus heeft gedaan, ons verstand en hart raakt, er eigenlijk maar een reactie mogelijk is: een radicale transformatie waarover je vol vuur kunt vertellen. Je kunt daar niet ongevoelig onder blijven. De actie van God leidt tot een reactie van onze kant. Wie hem op de hoogte had...

Het werk zit erop. Alle boeken zijn gelezen, alle verslagen geschreven en ik heb nog twee volle dagen voordat ik naar India ga en drie weken lang de schoolbanken inga. Ik heb er zin in. Net nog even geregeld dat ik voor 80 euro extra drie weken lang een kamer alleen heb. Yes ! O ja, nog een opdracht; het boek Handelingen een aantal keren doorlezen en aantekeningen maken van die passages waar er zich iets in de zin van mentoring afspeelt. Dat hang dan weer af van hoe je mentoring definieert. 'Mensen helpen om hun door God gegeven potentieel te bereiken', is een eenvoudige die ik graag gebruik omdat ik hem kan onthouden. Als je deze gebruikt vindt er nogal wat mentoring plaats. Prediking en interactie tussen mensen waarin over iets meer dan triviale zaken wordt gesproken, zou dan mentoring zijn. Tja, dan zou je het ook gewoon 'een gesprekje met inhoud' kunnen noemen. Maar mentoring klinkt natuurlijk veel deftiger. Leren en verder komen staat centraal. In die zin ku...

"Wat u zonder het te kennen vereert, dat is wat ik u verkondig", zegt Paulus tegen de leden van de Areopagus. Een briljante reactie waaruit een frisse, open kijk op het werk van God spreekt. Naast een serie altaren, gewijdt aan evenzoveel goden, hadden deze mensen ook aan altaar dat gewijdt was aan "de onbekende god". Iets dat onbekend is, moet worden verklaard. Zonder verklaring krijgt het onbekende geen betekenis. Ik stel me zo voor dat mensen die een offer op het altaar van die onbekende god brachten, allemaal zo hun eigen ideeën over, en beelden bij die god hadden. Het feit dat ze dat altaar hadden zegt ook iets over deze 'heidenen'. De som van al hun goden bij elkaar, verklaarde het leven niet voldoende. Veel bleef onbekend. Die leemte werd opgevuld door te erkennen dat er meer was, iets hogers was dan alles wat zij samen konden bedenken. Paulus op de Areopagus Over het algemeen erkennen mensen dat er meer is tussen hemel en aarde. Dat meer, het onbeken...

Toen ik in Maart 2007 aan deze blog begon, dacht ik dat ik het na drie weken op zou geven. Brandarianen hadden gevraagd hoe ze specifiek voor me konden bidden als ik weer eens weg was voor OM. Dat was toen aanleiding om te gaan bloggen; konden ze dagelijks meereizen. Ik had echt gedacht dat het na drie weken Australie wel afgelopen zou zijn. Maar nee, vandaag schrijf ik m'n 500ste blog in 19 maanden. Waarom? Het heeft wel iets geheimzinnigs. Van sommigen weet ik dat ze regelmatig m'n blog lezen maar van anderen niet. De gedachte dat er mensen zijn die dingen over je weten waarvan jij niet weet dat zij het weten, dat is grappig. Ik vind schrijven leuk en het kost me geen moeite. Ik houd ook een dagboek bij. In dat dagboek schrijf ik wat intiemer over m'n worstelingen met mezelf, God en het leven. Het schrijven zelf is therapeutisch. Het helpt om m'n gedachten te ordenen, ideeën uit te werken of te verwoorden en, wat opgeschreven is, blijft. Omdat ik snel dingen vergeet, ...

Gisteren ben ik de hele dag bezig geweest met vuurwerk. In mijn hoofd. Mijn oude en minst populaire vriend (die ik kan missen als kiespijn) besloot me met een bezoek te vereren. Tamelijk gedrogeerd heb ik hangend, liggend, zelfs nog even naar de stad fietsend en uiteindelijk om 20.45 de handdoek in de ring gooiend, de dag doorgebracht. Ben door het vuurwerk heengeslapen. Nu begin ik het nieuwe jaar met het besluit om nooit meer hoofdpijn te hebben. Zojuist las ik in handelingen dat de nieuwe, jonge kerk een periode van rust kende en dat er opbiouw en groei plaatsvond (handelingen 9:31). Dan staat daar als een soort tussenzinnetje: "en men leefde in ontzag voor de Heer". Dat is mijn verlangen voor 2009. Voor mezelf en anderen. Groeien in ontzag voor God. Het is zo makkelijk om God omlaag te halen. Ik herinner me de nieuwsflits een paar jaar geleden waarin we zagen hoe een meer dan levensgroot beeld van Sadam Hussein werd omvergehaald. Het vriendelijk ogende beeld stond in schr...