Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

M'n energie is terug. M'n darmen en hoofd werken ook mee dus heb ik vandaag wat meters kunnen maken. Vanmorgen vroeg me eerste druk gemaakt in de fitness en me vervolgens vol overgave op m'n preek voor aanstaande zondag geworpen. Het zijn er eigenlijk twee want naast de Brandaris in de ochtend, spreek ik 's-avonds in Pitstop in Eindhoven. Die hebben hun eerste doopdienst. Voorts zes boeken besteld bij Amazon en die naar een adres in Illinois laten sturen. Amazon heeft de geweldige optie om de boeken die je wilt kopen, tweedehands te kopen, of bij andere wederverkopers. Zo heb ik een boek gekocht voor een cent, een voor 1,45 en een voor 1,50. Beetje porto erbij en klaar. Ook een scanner gekocht op marktplaats. Eentje die ook dia's en negatieven scant. Tien euro. Nu maar hopen dat het werkt. Vanavond even ophalen in Nieuwerkerk.

Hoofdpijn! Ik dacht na twee dagen dat het wel over zou zijn. Sta ik vanmorgen weer op met een flinke hoofdpijn. Dat wordt weer een hangdag! Ik ben niet zo dagboekachtig maar ben nu in een boekje begonnen dat ik wel aardig vind: "Jesus in blue Jeans", van Laurie Beth Jones. aan het eind van deze blog tref je een hoofdstukje aan. Wel in het Engels maar ja, dat zij dan zo. Af en toe probeer ik Nederlandse literatuur te lezen. Twee weken geleden ben ik begonnen in "Babylon" van Marcel Moring. Ik vraag me echter af hoe lang het duurt voordat je een beetje in het verhaal komt. Nu val ik na vijf zinnen al in slaap. Vaak is het met een boek net zo als met zwemmen in de zee. Als je er niet meteen volop in duikt duurt het uren voordat je "door" bent. Interessanter is dan "Transforming Discipleship" van Greg Ogden. Ik ben zijn materiaal twee jaar geleden gaan gebruiken (Essenties voor Discipeleschap) en ben inmiddels al twee jaar in emailcontact met de schr...

Ik ben vandaag drie weken geleden teruggekomen uit Ecuador en ik denk dat ik een klein beestje heb meegenomen. Ben erg moe en m'n darmen gedragen zich niet zoals het behoord. Vanavond zou ik de gebedsavond leiden maar ik heb zojuist iemand anders gevraagd dit te doen. Ik ga met hoofdpijn een paar uurtjes plat en hoop morgen weer een energierijke blog te kunnen verzorgen. Trouwens.....

Mensen maken plannen. Ik ook. Dus moet ik wel een mens zijn. Als ik geen plannen maak, gebeurt er niets. Althans, er gebeurt wel wat, maar alleen dat wat er zou gebeuren als je niets zou hebben geplant. Dromen doen we allemaal. Maar meestal blijft het bij dromen. Tenzij je actie onderneemt die er toe gaat leiden dat de droom uitkomt. Je kunt ook wachten. Wachten op de dingen die komen gaan en accepteren dat ze komen zoals ze komen. Waarom zou je je druk maken? Ik maak me dus wel druk omdat er dingen zijn die moeten gebeuren. Dingen waar ik passie voor heb. Zo is al jaar en dag Juni de maand waarin ik voor ene belangrijk deel m'n volgende jaar plan. Waar ga ik mijn tijd aan geven? Wat is belangrijk voor me? Het is dan wel zo dat waar ik het ene doe, ik niet langer iets anders kan doen. Aan elk plan hangt dan ook een prijskaartje. Maar, als ik echt geloof in wat ik doe, betaal ik die prijs graag; dan is het dat gewoon waard. Sommige dingen ben ik niet helemaal uit. Ga ik een nieuwe d...

We gaan zometeen naar de Sinees. Martha's familie is over de vloer. Er worden wat verjaardagen ingehaald en enkele zaken "voorgevierd". M'n preek duurde vanmorgen 45 minuten. In plaats van iets weg te laten had ik er op het laatste moment nog een plaatje aan toegevoegd. Maar goed, niemand heeft publiekelijk geklaagd. Als dat gebeurd weet ik dat ik het echt te bond heb gemaakt want meestal houden mensen het keurig voor zich als ze het bijvoorbeeld te lang vonden.

...dat m'n preek morgen ietsje langer duurt dan 25 minuten. Ik ga echt mijn best doen om het kort en krachtig te houden. Ik heb zelfs een Power Point presentatie gemaakt. Dat dwingt me om to-the-point te blijven. Het probleem is dat ik niet weet wat ik weg zou moeten laten en juist heel veel kan bedenken dat erbij zou moeten. Maar goed, de preek is klaar. Vanmorgen om 05.30 begonnen en nu mag ik koffie gaan drinken (11.00)en de krant lezen. Vanmiddag is er een barbecue voor alle medewerkers van Eternal Differenz. Ik heb er zin in. Hieronder een paar plaatjes die ik gebruik. Zonder verhaal erbij roept het wel wat vragen op. Wil je het verhaal horen? Kom dan morgen naar de Driehoek in Bleiswijk.

De klamboe helpt. Nu hoef ik geen muggen meer te roosteren en kunnen ze vrij rond blijven vliegen, op zoek naar nieuwe slachtoffers. Alleen vraag ik me nu af of ik mede schuldig ben aan het ongemnak dat dat volgende slachtoffer ervaart als gevolg van de confrontatie met de mug. Op de vraag van een reageerder hoe je een mug roostert kan ik slechts zeggen dat je een daarvoor bedoeld apparatus bij Blokker, Trekpleister, Kruidvat, Marskramer, DA en soortgelijk zaken koopt. Het is een effectieve manier om muggen te doden en het geeft geen bloedspatten op het behang. Vandaag moet m'n preek voor zondag af maar eerst ga ik naar Driebergen voor een vergadering voor de werkgroep die zich bezighoudt met de organisatie/promotie van het Mission congres nieuwe stijl. Nadat Mission failliet is gegaan is het lang stil geweest. Nu hebben de Euroepse EA en EZA besloten om het samen op te pakken. Ik ben gevraagd om namens OM aan de werkgroep deel te nemen. We zullen zien. Ik ben niet zo vergaderig. W...

Dat was het thema van de afgelopen nacht. Ze lusten mijn bloed graag. Daar waar ik word gestoken ontwikkelen zich grote, jeukende zwellingen. Ik heb vijf muggen geroosterd. Vannacht de klamboe maar ophangen De dag begonnen met migraine met als gevoelg dat ook nu, zo tegen het avondeten, m'n haar nog steeds niet goed zit. Straks toch maar naar de vergadering van Eternal Differenz. Het is de laatste keer dit seizoen en we moeten wat belangrijke zaken besluiten m.b.t. het volgende seizoen. Na 25 ED avonden treedt er slijtage op en slaat de routine toe. Het nieuwe seizoen moet niet zonder meer een herhaling zijn van het oude. Ik denk dat we wat moeten experimenteren met de vorm en ook meer jongeren zelf zien te activeren. En dat laatste is niet eenvoudig. Om jongeren te vinden die eindverantwoordelijk willen zijn in de verschillende taken is een uitdaging. Vanavond is ook de laatste Discipelschaptraining van dit seizoen. Ik ben me nog aan het beraden wat ik het komende seizoen ga doen....

Ongeveer een jaar geleden een bureaustoel gekocht bij Viking. Cosmetisch ziet het er leuk uit maar het is en blijft toch een krakkemikkerige stoel van waaibomenhout verpakt in strak leer. Dat strakke leer zet je op het verkeerde been. Je denkt dat, omdat het er aan de buitenkant lekker strak uitziet, het dus wel een prima stoel is. Als ik m'n printer aanzet, hel ik naar rechts waardoor enkele seconden al m'n gewicht op de rechterkant van de stoel komt. Ik weet niet wat jij vindt, maar een beetje stoel moet daar toch wel tegen kunnen. Het gaat tenslotte om 93 kilo, en niet meer dan dat. Na een jaar van hellen is er in de waaibomenconstructie iets geknapt. Teveel geheld, denk ik. Eergisteren voerde ik een helbeweging uit en plotseling "pok". De rechterkant van de stoel helt nu permament over. Je moet echter goed kijken want het strakke leer wekt de indruk dat er niets aan de hand is. Bon opgezocht. Heb ik nog negen dagen garantie! Vandaag komt de nieuwe stoel. Kan ik we...

Gisteren een familiereunie. Was leuk om nichten en neven te ontmoeten. Teveel gegeten. Drie kinderen besloten achter te blijven en nog wat tijd door te brengen met drinkende en blowende familieleden. Ze belden om 01.30 vanmorgen met de mededeling dat ze de laatste trein hadden gemist. Ze waren maar vast naar huis gaan lopen (vanuit Zwijndrecht) maar wisten niet waar ze waren. Heb in Zwijndrecht nog een half uur rondgereden totdat ik ze iendelijk vond. Om 02.30 lag de club in bed. Dit zijn de mindere momenten in het leven van een vader. Niet het ophalen maar zaken in het leven van mijn eigen kinderen waar ik niet echt trots op ben. Maar het is wel deel van de werkelijkheid. Om alleen maar de glory, halleleuja momenten in eenn blog vast te leggen is ook zo nep. Dus ook dat moet erin. Zojuist, om 06.45, Moniek naar het CS gereden. Die heeft haar laatste stagedag op schiphol. Ze was zo trots gisterenavond toen ze met haar stagebeoordeling thuiskwam. Deze beoordeling was er dan ook een om a...

Omdat Noorwegen niet is doorgegaan heb ik zomaar enkele dagen waarop ik andere dingen kan doen. Wat ik wel leuk vind is om te koken. Ik sta geen uren in de keuken maar vind het wel wat om een curry te maken (gisteren) en vandaag een traditioneel prakkie (aardappels, gehaktbal met hele vette jus en witte bonen in tomatensaus). Wat helemaal super was is dat ik Ellen mocht vertellen dat ze geslaagd is voor haar HAVO. Ik heb in de levens van de kinderen best wel wat van dit soort hoogtepunten gemist en dan is het wel speciaal voor me om er eens een keer bij te zijn. We hebben champagne geregeld (bij de buren vandaan gehaald) en gebak gehaald. Vandaag wat afleveringen van Prison Break gekeken. We hebben al maanden geen kabel meer en kunnen dus alleen DVD's en video's kijken. Nu was PB aan de beurt. Wel spannend maar inhoudelijk stelt het echt helemaal niets voor. Ontnuchterend is het book "A long way gone". Een giga tragisch verhaal over kindsoldaten. De auteur, die zelf a...

Krijg ik net bericht uit Noorwegen dat het tienergebeuren (vrijdagavond en zaterdag de hele dag) gecancelled is. Zou ik dus alleen voor een verkooppraatje naar Noorwegen moeten gaan (donderdag) en een praatje op vrijdagavond. Heb gemailed dat het misschien slim is om de trip in z'n geheel dan maar te annuleren. Er zijn echt heel veel anderen dingen die ik met die drie dagen zou willen doen. Ik gooi er over een paar uur een telefoontje achteraan en dan zullen we zien. Ik heb me vandaag uren beziggehouden met de verdere voorbereidingen voor de toespraken voor de tieners. Nu is dat natuurlijk nooit helemaal weggegooid maar omdat het thema behoorlijk specifiek was vraag ik me wel af hoe en wanneer ik het elders kan gebruiken. Het OM werk in Noorwegen ontwikkeld zich sowieso heel moeizaam. De Lutherse (staats)kerk is dan wel de grootste maar daarmee niet ook de hipste en meest vooruitstrevende kerk. Vandaag onze nieuwsbrief afgerond en verzonden. Klik hier. Inmiddels bericht uit Noorweg...

"We verwachten te weinig van God als we iets willen voelen", merkte Ewout van Oosten vanmorgen op tijdens onze wekelijkse ontmoeting op dinsdag. Als we zien wat God voor ons heeft gedaan en wat wij Hem hebben aangedaan (en aandoen) is er maar een passende reactie op Zijn intiatief om Jezus naar de aarde te sturen om voor al onze zooi te sterven. Die reactie is dat we zo onder de indruk zijn en raken van Gods liefde voor ons, dat we nog maar eenn ding willen en dat is, of we nu wel of niet iets zouden voelen, Hem te dienen voor de rest van ons leven. Gisteren dus de gemeentevergadering. Helaas had ik gelijk en waren we met een groepje van ongeveer 40 mensen. Ik ga een aantal notoire "niet op komen dravers" om het waarom van dit notoire gedrag vragen. Ik zie het maar als een persoonlijk onderzoekje. De veertig aanwezigen spraken hun vertrouwen uit voor een komende periode waarin we de gemeente willen blijven dienen. Officieel sluiten we hiermee de eerste periode van v...

Ooit van gehoord? Boelenslaan? Ligt ten noordoosten van Drachten. Google Earth weet het in ieder geval wel te vinden. Zo'n veertig man verzamelde zich in het kleine kerkgebouw. Het was warm, zeer warm. Voordat ik goed en wel op dreef was, was m'n overhemd al doornat. Reacties na de dienst waren interessant; blijkbaar is men het niet zo gewend dat men persoonlijk wordt aangsproken op het woord van God. God spreekt tot jou! Jij moet er iets mee doen! Veel preken zijn "wij" en "ons" preken met een hoog abstractiegehalte waarbij de ideale wereld wordt omschreven en we met elkaar even wegdromen; wat een mooie wereld zou dat zijn, jammer dat het niet haalbaar is... De kerk moet worden wakkergeschud. De droom is haalbaar. Christus is niet voor niets gestorven. Als Hij door Zijn woord tot je spreekt, moet je iets met dat woord DOEN. Uiteindelijk is het uit, preken, thuis acht uur later. Eten, even "banken" en door naar ED, de laatste van het seizoen. De o...

Normaal heb ik niet zo'n last van jetlag maar toen in vannacht om 02.30 nog niet sliep ben ik maar uitgegaan en ben aan twee boeken begonnen. Simple Church is een typisch door Amerikaanse evangelicalen geschreven boek. Nodeloos en eindeloos uitgerekte principes die zonder de vijf pagina's durende en vaak vergezochte analogien worden geintroduceerd en uitgelegd. Veel Amerikaanse schrijvens volgen deze formule. Een boek van 300 bladzijden kan gemakkelijk in vijftig bladzijden kernachtig worden geschreven. Het belangrijkste punt wordt in de eerste drie hoofdstukken geintroduceerd en vaak komt men daarbij al tot de kern. Na een kwart wordt het boek saai, men valt in herhalingen en de lezer wordt een bepaalde kinderachtigheid toegeschreven die niet perse overeenstemt met de werkelijkheid. Wellicht dat deze stroperigheid soimmigen aanspreekt, ik heb het na 70 bladzijden wel gezien. Goede boodschap trouwens. Niks mis mee. Als kerken moeten we onszelf niet verliezen in complexe progra...

Het was leuk om op Moniek haar verjaardag thuis te komen. Ze is negentien geworden en zou het liefst op kamers gaan wonen. Wij willen haar graag nog een poosje thuishouden. Omdat ze niet pro-actief iets aan het zoeken is, zal het nog wel even duren. Geprobeerd wat te slapen maar dat lukte niet. Uiteindelijk won de vermoeidheid het en heb ik zomaar acht uur aan een stuk geslapen. Werd vanmorgen om kwart voor acht(!)wakker. Dan is de dag eigenlijk al zo'n beetje half voorbij. Preek voor zondag voorbereid. Dat zal in "Boelenslaan" zijn, een plaatsje ten noorden van Drachten in een van de zeven "Hersteld Gereformeerde Kerken" die Nederland rijk is. Ik heb het idee dat het een nogal traditionele dienst is want ik moet de hele dienst doen, inclusief votum, groet, Klein Gloria (Wat is dat? volgens mij zing je dan een regel met elkaar), Genadeverkondiging, Wetslezing, gebed om verlichting met de Helige Geest, geloofsbelijdenis en de zegen. Dat zijn zo'n beetje de va...

Vliegen door de nacht heeft iets magisch. De wereld glijdt onder je weg met een snelheid van zo'n 900 kilometer per uur. De tijd wordt wat stroperig, stemmen om je heen klinken gedempt, als niet te verstane woorden; alsof men iets probeert te zeggen zonder dat het overkomt. Sommige sterren lijken lager dan het vliegtuig. Negen uur van Bonaire naar Amsterdam. Na enkele uren begin je te mijmeren. Over het leven, het gezin, de afgelopen weken, de toekomst en het heden. Twee drukke weken waarin de regie meer in handen van anderen was dan van mezelf. Je geeft jezelf eraan over. Dat moet wel anders gaat het tegenstaan. Veel aanpassen en improviseren. Praten over een andere koninkrijk dan het zichtbare koninkrijk van de wereld waarin we leven, waarin alles om geld en macht gaat en zo'n beetje alles ongelijk is verdeeld. En dan dat onzichtbare koninkrijk van God waar je ogen pas voor open gaan als je er binnen gaat. Door de deur. "Ik ben de deur", zegt Jezus. Geloof is de to...

Het lijkt er toch op dat we vandaag naar huis vliegen. We zijn ingecheckt, zitten in de lounche en hebben internetverbinding. Over een uur (om 07.00) vertrekken we naar Quito, dan naar Bonaire en dan de laatste ruk naar Amsterdam. Tot morgen.

Daar zaten we dan in Panama aan boord van het vliegtuig te wachten op het vertrek naar Guayaquil (geplande vertrektijd 20.00 uur. En dat vliegtuig vertrok dus niet. We werden van boord geescorteerd naar een hotel waar we letterlijk vijf uur de tjd hadden voordat we weer werden opgehaald (van 22.00 tot 03.00). Bij aankomst in Guayaquil stond het koninklijke toestel (in blauw, de kleur van thuis) gereed om te vertrekken. De gate was gesloten en we mochten niet mee. Voor het eerst in twintig jaar bij OM en net zoveel jaren van reizen dat ik een vlucht mis. COPA neemt de verantwoordelijkheid en zorgt ervoor dat we morgen mee kunnen. Of dat daadwerkelijk gaat lukken horen we vanmiddag. Tot die tijd zijn we terug bij Roberto en Shura op de OM basis, wat veel leuker is dan een dag doorbrengen in het ons aangeboden hotel. We wachten rustig af. Voordeel is dat het team nu het geplande afscheidsfeestje door kan laten gaan. Gisterenavond zaten ze allemaal op ons te wachten om ons uit te zwaaien m...

Het zit erop. Ik zit nu op de luchthaven van Panama waar ons vliegtuig naar Guayaquil over een uur vertrekt. Paar uur slapen en dan om 05.00 eruit om het vliegtuig van 07.00 naar Amsterdam (via Quito en Bonaire) te halen. M'n hoofd is al bijna thuis. Helaas was de internetaansluiting in Cartagena maar van korte duur en heb ik m'n blog niet bij kunnen werken de afgelopen dagen. Hier een korte terugblik en wat foto's.'M'n volgende blog hoop ik aanstaande dinsdag vanuit huis te schrijven. Vrijdag was zowaar een halve vrije dag! Het strand is okay maar het probeem is de tientallen verkopers die je niet met rust laten. Zonebrilen, leesbrillen!, ijs, frisdrank, massages, t-shirts, sierraden, sigaretten en sigaren; een eindeloze stroom van ondernemers probeert je over te halen om iets van hen te kopen. Begrijpelijk, want er is nauwelijks werk, maar ik heb echt niets nodig. Zaterdag opnieuw een rally. In de ochtend een bijeenkomst met alle vrijwilligers van de Prison Minist...

Hieronder een foto van enkele van de velen die naar voren kamen voor gebed in de Foursquare Gospel Church op dinsdagavond. De aanwezigheid van Gods Geest was duidelijk merkbaar. Woensdag bezochten we de vrouwengevangenis in Cartegena. Een gift van de LOGOS II, een van de OM-schepen, stelde de Prison Ministry in de gelegenheid om twee naaimachines te kopen. Deze werden officieel overgedragen. Daarna kreeg ik het woord. Het klikte meteen en er was veel herkenning. Na afloop hebben we zeker nog een uur persoonlijk met mensen gebeden en naar hun verhalen geluisterd. Ze zitten niet in de gevangenis omdat het zulke engeltjes zijn. Ja, ze hebben slachtoffers gemaakt maar waren zelf al heel lang een slachtoffer. Verlatenheid, eenzamheid, misbruik; de rode draad wordt al snel zichtbaar in alle verhalen. Het is dan ook niet vreemd dat ze zich bijna wanhopig aan God vastklampen. Mijn gebed is dat mijn woorden en gebeden niet leeg blijken te zijn maar dat God werkelijkheid voor hen is, dat Hij zic...

Vang ik hier plotseling een onbeveiligd netwerk op en kan dus mailen en bloggen. Contact met de buitenwereld en achterban op deze wijze geeft toch een vertrouwder gevoel. Update van de laatste twee dagen. Morgen en blog over het bezoek aan twee gevangenissen vandaag! Dat was nog eens wat. God is aan het werk. Cartegana stinkt en zit vol met auto's, brommers en overstroomde wegen. Als ik aan Colombia denk, denk ik aan cocaine en armoede. De cocaine heb ik niet gezien of geroken. De armoede wel. De contrasten zijn ook hier enorm. Van grote weelde tot diepe armoede. Daarnaast is alles schrikbarend duur. Brood, melk, eieren; gewoon de basiszaken zijn hier zeker twee keer zo duur als in Nederland. Ergens lacht iemand zich helemaal rot, zonnebadend en sangriaslurpend op z'n privestrand waar bediendes en een maseuse hem helpen om zich bewust te zijn van de weelde waarin hij baad en de afleiding hem helpt om de ruggen van de armen niet te hoeven zien; wie weet zou een geweten kunnen ga...