Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Dat heb ik besloten. Het is frustrerend om met iemand in dialoog te zijn en je hebt geen idee wie dat is. Toch maar weer terug naar m'n principe om emails die van een anonieme afzender komen direct definitief te verwijderen. Echter met een uitzondering: stel je voor dat iemand me benaderd die het echt moeilijk vindt om mensen te vertrouwen en beschadigd is door anderen. Daar zijn er trouwens genoeg van. Mensen kunnen een ding bijzonder goed en dat is anderen kwetsen. Vaak gebeurd dat ongewild en onbewust, maar de schade is er niet minder om. Mijn hart gaat uit naar mensen die zich "aangeschoten wild" voelen. Vaak weet ik me ook geen houding te geven naar mensen die pijn hebben (ik kom ook niet zo pastoraal en meevoelend over en ik zie mezelf als "pastoraly challenged"). De wereld is hard en het wordt helaas niet veel beter. Vandaag vooral bezig geweest met het voorbereiden van twee preken voor aanstaande zondag. Eerst spreek ik in de Brandaris op onze zogenaamde...

De laatste twee weken lees ik steeds een stukje in "De Vliegeraar" van Khaled Hosseini. Het duurde wel even voordat ik er in kwam en ook nu ik het bijna uitheb merk ik dat ik nog steeds hele bladzijden oversla. Ik houd niet zo van de flashbacks die overal verspreid in het boek staan. Het is een bestseller en miljoenen mensen zijn er vreselijk enthousiast over. Liefde, Eer, Schuld, Schaamte en Verlossing zijn de thema's. Dat verkoopt alitjd wel omdat het thema's zijn die altijd actueel zijn. Als iemand het wil lenen, hoor ik het wel. Al een paar dagen ben ik met een anonieme iemeler in dialoog over seks, liefde, vriendschap en hoe God het bedoeld zou hebben. Normaal reageer ik nooit op anonieme berichten maar besloot het dit keer wel te doen. Ik heb daar best wel een beetje spijt van omdat het je meezuigt en aan je gaat knagen; waarom reageert iemand anoniem? Volgens mij kunnen dat twee redenen zijn. De eerste is dat iemand zo beschadigd is dat de persoon een ander ni...

De weekendrally zit erop. Zaterdagavond was ik helemaal afgedraaid. We hadden een middag met een klein deel van onze Nederlandse achterban. In mijn seminar "hoe de plaatselijke kerk de wereld kan veranderen" had ik vijftig deelnemers. De deelnemers hebben en hadden een ding gemeenschappelijk; een zekere mate van frustratie met de huidige stand van zaken in hun kerken. Veel kerken zijn met zichzelf bezig terwijl de opdracht is om naar buiten te treden. Sommige kerken zijn zo ondergesneeuwd geraakt door triviale, energievretende discussies over luchtige en minder luchtige niemendalletjes dat er van enige aandacht aan de oorspronkelijke missie die Jezus aan Zijn kerk gaf al helemaal geen sprake meer is. Triest. Wat kun je doen? Het laatste wat je moet doen is wachten op betere tijden. Zolang er mensen in de kerk zitten blijf je onderlinge verschillen houden die door sommigen zo worden uitvergroot dat deze verschillen de toon zetten en niet de opdracht opm de wereld te bereieken ...

Klik hier voor onze meest recente nieuwsbrief Klik hier voor toespraak Flevo's Outburst Vandaag zit ik op de Bron in Dalfsen. Ieder jaar heeft OM daar een trainingsconferentie voor de nieuwe werkers. We hebben een speciaal programma voor de Nederlandse achterban van OM. Morgenochtend neem ik de spreker vanaf de Bron mee naar de Brandaris en zal de dag verder met hem en z'n vrouw doorbrengen. Niet zo spannend allemaal. Maandag werk ik het Blog weer bij. Wie weet is er dan wat spannends te melden.

Klik hier voor onze meest recente nieuwsbrief Klik hier voor toespraak Flevo's Outburst Vanmorgen hadden Martha en ik het over de vraag of mensen eigenlijk wel echt kunnen veranderen. We zien veel kosmetische veranderingen maar de persoon blijft vaak toch ten diepste dezelfde persoon. We stelden opnieuw vast dat de mens ongelooflijk egoistisch is. Het gaat allemaal toch wel heel erg om 'mij'; wat IK vind, voel, geloof, wil en nog een hoop andere dingen. En dan wijzen we vooral nu eens niet naar een ander. Als ik in mijn hart kijk zit het diep in mij verankerd. 'Ja, maar', zullen sommigen zeggen, 'je doet toch ook goede dingen, en onbaatzuchtige dingen'? Klopt. Ik doe onbaatzuchtige dingen maar moet daarbij wel opmerken dat het makkelijker is om onbaatzuchtig te zijn naar mensen toe die je aardig vindt, leuk vindt en goed mee op kunt schieten. Om zonder zucht naar baat iets voor deze groep te doen is makkelijk. Anders wordt het als er iets onbaatzuchtings van...

Klik hier voor onze meest recente nieuwsbrief Klik hier voor toespraak Flevo's Outburst Soms verlang ik wel eens naar routine, bijvoorbeeld werken in de productie; de hele dag tupperware inpakken , aardappels sorteren, tulpen koppen of koeien melken. - Eternal Differenz moet weer aangezwengeld worden. - Spreekbeurten en leertrajecten moeten worden voorbereid, gepromoot en ingepland. - Een OM Task Force die in december in Atlanta bijeenkomt moet worden samengesteld, de uitkomst ervan worden vastgesteld en uitnodigingen de deur uitgestuurd. - De communicatie voor en het vaststellen van data voor BE seminars in Peru en Ecuador is meer dan een kwestie van even een email sturen. - Australië vraagt of ik in plaats van in het voorjaar in het najaar wil komen, of misschien wel twee maal. In het najaar van 2008 komt de Doulos (http://www.ships.de/) namelijk naar Australië en de vraag is of ik enkele weken als spreker mee wil draaien op de conferenties aan boord. - Dan gaat enkele keren...

Klik hier voor onze meest recente nieuwsbrief Klik hier voor toespraak Flevo's Outburst Emotie, de nieuwe religie In een boek van Nicci Gerrard kwam ik een interessante observatie tegen betreffende het fenomeen emotie. Emotie: dit is onze nieuwe religie voor een tijdperk zonder geloof - een religie die wordt gevuld met haar eigen, zich in een snel tempo ontwikkelende riten, dagelijkse liturgieën en een middeleeuwse redeloosheid. Niet God maar het gecompliceerde en eindeloos boeiende onderbewustzijn, geen politiek maar een zweverige passie, geen zelfonderzoek en verantwoordelijkheid maar narcisme, schuldgevoel en zelfmedelijden, geen nabuurschap maar wat in een recent onderzoek van de denktank Civitas 'recreatief verdriet' en 'opvallend medeleven' wordt genoemd. (Nicci Gerrard; "Soham", Forum 2005, Blz. 19) Waarom is dit nu zo opvallend? Voor zover ik weet is Nicci Gerrard geen gelovige volgens de Evangelische belijdenis of traditie. Haar observatie over h...

Klik hier voor tekst toespraak Flevo 19 augustus Onze meest recente nieuwsbrief Niet langer dan anders maar hij zal wel langer voelen. Over een uurtje vertrek ik naar Flevo om op Outburst te spreken. Of ik daar niet zenuwachtig voor ben, vragen mensen mij. Meer dan 10.000 man in het publiek. Het enige waar ik me wat zorgen over maak is de dynamiek tussen mij en het publiek. Met een kleine groep heb je oogcontact, kun je mensen iets terug laten zeggen enz. Op Outburst zit of staat de eerste rij mensen al vele meters van je vandaan. De dynamiek is anders. En mensen iets terug laten zeggen is er al helemaal niet bij. Ik vertrouw erop dat God het gebruikt en dat er vanmorgen mensen zich bekeren en dat zij, die al voor Hem hebben gekozen, bemoedigd zullen worden. Dan ga ik door naar Enschede waar ik vanavond spreek in Baptistengemeente De Schuilplaats. Ik verwacht niet vroeger dan 22.00 weer thuis te zijn.

Gisteren was ik op het Flevofestival. Even met alle betrokkenen bij elkaar komen om te zien en te zorgen dat alle neuzen dezelfde kant opstaan voor de Outburst bijeenkomst morgenochtend. Met zoveel bezoeker moet je wel het e.e.a. van te voren regelen. Daarna wat rondgelopen en de sfeer geproefd. Er gebeuren veel ontzettend leuke en creatieve dingen. Uiteraard kom je ook om de paar meter iemand tegen die je aanspreekt en vraagt of je hem/haar nog kent. Meestal is dat niet zo maar vaak gelukkig nog wel. Oud medewerkers van OM gaan nog wel maar dan moet ik ze in het verleden wel enkele keren hebben ontmoet. Ik ben dus al weken bezig met m'n 'preek' voor morgenochtend. Ik heb ook het e.e.a. aan het papier toevertrouwd maar was er tot een uur geleden nog niet helemaal uit. Maar, tijdens m'n hardlooprondje zag ik het verhaal ineens voor me. Nu hoef ik alleen nog maar binnen de lijntjes in te kleuren. Ik ga enkele verhaaltjes vertellen over mensen die een droom hadden (Het the...

Onze laatste nieuwsbrief? Klik hierop Vannacht hadden we een buurjongen te logeren. Mathijs is drie jaar en sliep bij Moniek op de kamer. Omdat Moniek al vroeg moest werken werd ik er vamorgen om kwart over zes bijgeroepen om Mathijs gezelschap te houden. Uitslapen was er voor meneer niet bij. Zodoende zat ik vanmorgen al vroeg naar Shrek II te kijken en heb ik om 08.00 uur met Matthijs ontbeten. Nu hebben we z'n broertje te logeren. Lucas is ook drie. Op de foto zie je wat er aan de hand is. Lucas is zo opgewonden dat zelfs na een volle dag in een pretpark hij nu, om 20.30 nog een tosti zit te eten en helemaal opgefokt is. Mischien dat hij morgenochtend wel uitslaapt? Eergisteren hebben Martha en ik met hun ouders gegeten en ze hebben uitgebreid over de geboorte van deze twee fantastische jongens verteld. Ik zal jullie het verhaal besparen maar het zou lezen als een horrorverhaal. Dat ze vandaag allebei in leven zijn en volop van het leven genieten is echt een wonder van God. Hier...

Onze laatste nieuwsbrief? Klik hierop Na wat startproblemen zit ik nu toch weer in de 'werkschwung'. Waar merk ik dat aan? Ik word rustlozer en sta vroeger op. De druk neemt toe en de deadlines komen dichterbij. Vanmorgen een "to do" lijst gemaakt en alle items genummerd; 1 = moet vandaag of uiterlijk morgen, 2 = moet uiterlijk volgende week en 3 = kan nog even wachten en mag als ik een paar '1'-tjes heb gedaan. Op 2 van de 15 items na heeft alles een 1 gekregen. Met andere woorden, alles moet vandaag of morgen af, op twee dingen na. Ik zou graag wat meer planmatig willen werken en wil dat eigenlijk ook wel maar in de praktijk blijkt dat ik de druk van een deadline nodig heb om uberhaupt te kunnen produceren. Vanmorgen stond ik op het punt om te gaan hardlopen en net op het moment dat ik de deur uitstap begint het te regenen. Wat een geweldige reden om terug het huis in te stappen en een warme douche te nemen. Dus. Zonder te verblikken of te verblozen loopt Ma...

Ja, we zijn weer veilig terug na een etmaal in de Noordoostpolder te hebben doorgebracht. Vanmorgen gesproken in de Fontein en de preek ging weer een iets andere kant op dan dat ik origineel had gepland. Maar, dat wist alleen ik. Hier nog wat mooie plaatjes vanuit de NOP.

De afgelopen week was Best Wel Een Baal Week. In plaats van een dag hoofdpijn, deed m'n lijf er drie dagen over om weer normaal te gaan doen. Daar staat tegenover dat m'n blessure weer over is en ik weer gewoon kan hardlopen. Begonnen met 19, toen 25 en vandaag 40 minuten zonder dat het gebeuren aan de achterkant van m'n onderbeen opspeelde. I am very happy!!! Als ik naar wat anatomieplaatjes kijk denk ik dat ik last had van een geblesseerde korte -, of lange kuitpsier. Hoe heb ik deze diagnose gesteld? Als de dokter zou vragen of ik op een plaatje aan zou willen wijzen wat er nu zeer deed zou ik deze (rode) dingen aanwijzen. Ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten maar het voelt allemaal weer goed. Tussen de hoofdpijnscheuten door heb ik Ruben nog wat kunnen helpen in zijn huis. We hebben nu voor het eerst wat op kunnen bouwen! De badkamervloer gestort en geegaliseerd. Nu de muren en het plafond en dan het leukste onderdeel: tegelen. Ruben heeft de cv ketel gemonteerd e...

Dacht ik vandaag weer opgewekt en fris op te staan. Blijkt er deze keer een tweede hoofdstuk aan m'n hoofdpijn te zitten. Nog een lethargische dag dus. In de loop van de dag is het een en ander wegetrokken en zie ik nu weer uit naar een zonnige gezondheidsperiode. Hoogtepunt van deze dag was een wandeling met mijn lieve vrouw. Wat een opwindend leven leid ik toch...

Vandaag geen nieuws. Ik heb weer zo'n dag dat m'n hoofd alle kanten op wil, behalve de goede. Morgen beter, hoop ik.

De preek ging goed vanmorgen. Heb zelfs emailreacties gehad. Dat gebeurt niet zo vaak. Heen en terug naar de Brandaris gelopen. Martha en ik doen dat zoveel mogelijk op zondagmorgen. Alleen hadden we onenigheid over het wel of niet oversteken van een volkomen verlaten kruispunt bij rood licht. Voor mij zijn de rode lichten een goede suggestie en ze kunnen een hulp zijn bij het regelen van de verkeersstroom. Voor Martha zijn de rode lichten stoplichten en ook al ligt heel Nederland nog te slapen, ze blijft liever wachten. Dat is ook wat ik aan haar bewonder; ze is consequent. Ik ben meer een fliere(n)fluiter. Vanmiddag lekker in de zon gelegen en zojuist de Da Vinci Code gekeken. Wat een domme film is dat. De afgelopen dagen twee boeken gelezen in de nachtelijke (jetlag)uurtjes. Ik zal ze noemen maar kan ze niet aanbevelen. Het is dat ik niet kon slapen en geen zware kost midden in de nacht kan verhapstukken. Dus toen maar deze twee hapklare brokken van Scott Phillips; De uitweg en Cot...

De ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. Dit keer heb ik er veel last van. Vannacht tot drie uur liggen lezen. Absoluut geen slaap en toch is het al de derde nacht thuis. Vandaag vooral aan m'n preek gewerkt. Al lang loop ik met de vraag wat je je medemens in het vooruitzicht mag stellen als hij zijn/haar leven aan God geeft. Omdat iedereen weer zo anders in elkaar zit, is ook de geloofsbeleving behoorlijk gevarieerd. Stel nou dat ik graag mijn buren tot geloof zou zien komen en ze vragen me wat ze kunnen verwachten, wat vertel ik ze dan? Vertel ik ze dan dat er vrede in hun hart zal komen, dat God in alles voor hen gaat zorgen, dat voorspoed hun deel zal zijn, dat God gaat voorzien in een parkeerplaats als je hem daarom vraagt, een groter huis, gehoorzame, gezonde kinderen? Eerlijk gezegd denk ik dat ik niet verder kom dan "je hebt dan iemand die in goede en slecht tijden met je optrekt, die in moeilijke tijden met je meelijdt en meehuilt en in goede tijden met...

En daar is helemaal niets mis mee. Wel heeft Martha's vader vorige week een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en is Martha daar behoorlijk druk mee geweest. Ze haalde haar moeder twee maal daags op en ging dan met haar mee op bezoek. Daarna weer naar huis. Toen ik gisteren thuiskwam was Martha lichamelijk en emotioneel helemaal op en moest vooral haar verhaal kwijt. Door de stress kampte ze al dagen met misselijkheid en duizeligheid Vandaag de agenda voor de komende dagen eens bekenen en bepaald wat er allemaal moet gebeuren. Er zitten best wel wat (s)preekbeurten aan te komen en dat brengt weer de nodige voorbereidingen met zich mee. Ook ben ik vastberaden om Ruben de komende tijd te helpen in zijn huis. Het is zaak dat de verbouwing nu echt op gang komt. Hij heeft het huis al een jaar maar tot nu toe zit er geen schot in de zaak. Vandaag hebben we de badkamervloer gestort. Deze vloer hadden we eerst tot op het bot gestript. Bijkt er door de jaren heen vloer op vloer te zijn g...

We hebben het gehaald. Bijna 5000 kilometer gereden en 12000 kilometer gevlogen. De laatste dagen deed m'n laptop raar en heb ik geen foto's kunnen posten. Dat maken we nu weer goed. Moniek was zo happy op de terugweg. Ze heeft bijna twee uur in de cockpit gezeten. Zie ook de springvideo en andere filmpjes op youtube! http://nl.youtube.com/watch?v=0DZgPggqcKM Preach it! We willen naar huis! Nu gaat het wel weer O, wat mooi! Deze ook, hoor! Water, veel water, en het valt naar beneden. Nog meer veel water dat naar beneden valt. Over het randje Lief he... Waar zijn ze nu opeens gebleven? Gelukkig zijn ze weer boven water En ook Jan springt een gat in de lucht Springen met zonder hoofden.