Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Van de week een nieuw wollen tapijt gekocht voor m'n kantoor. Twee bij drie meter. Groter had Ikea niet (alleen de dure maar wel erg mooie Perzisch tapijten zijn groter verkrijgbaar; dan ben je wel 1000 euro verder (misschien als ik ooit rijk word)). Het is echt wol en mijn kantoor ruikt naar schaap. Ik houd van die lucht. Het is beter dan de uitlaatgassen die zich door kieren, roosters en ramen mijn kantoor binnendringen. Het motiveert me om eindelijk eens een makelaar te bellen en ons huis te koop te zetten zodat we dichter bij de schapen kunnen gaan wonen. Van Rome naar de Gallische buitenlucht, zeg maar. Nu ik het toch over de Galliërs heb; ik zou graag de hele serie van Asterix en Obelix willen vergaren. Ik las ze vroeger wel, maar heb ze nooit aangeschaft. De afgelopen weken ben ik bijzonder geïnspireerd geraakt door het thema van een klein volkje tegen de grote boze wereld die in vrijwel ieder verhaal het dorpje probeert te assimileren. Tot nog toe (afgelopen week ver...

Experimenteren met nieuwe vormen; het lijkt welhaast onmogelijk binnen de bestaande denominationele en kerkelijke structuren. In "Chasing Francis" van Ian M. Cron* wordt dit dilemma beschreven. De schijnbare zekerheid die een bestaande structuur biedt, is waarschijnlijk het grootste obstakel in het proces van veranderingen. Een soort ingebouwd verzet tegen verandering houdt de noodzakelijke vernieuwing die de kerk nodig heeft tegen. Vanmorgen las ik in de plaatselijke Overschiese krant een interessante uitspraak: "Als je tegen de stroom ingaat kom je altijd uit bij de bron." De oorsprong van ons kerk-zijn bestuderen is niet voldoende, er moet ook een wil zijn om tegen de bestaande stroom in te roeien om dichter bij die bron te kunnen leven. Helaas is het boek van Cron (nog) niet vertaald. Ik ben benieuwd of een uitgever de moed heeft om het op te pakken, of dat iemand zoals Simon van Groningen een boek gaat schrijven. Waarom houden we zo hardnekkig vast aan onze in...

Klik hier voor onze nieuwsbrief . Vorige week werd een professor in de literatuur in DWDD geïnterviewd naar aanleiding van het faillissement van DSB en het verschijnen van het 50 ste Asterix en Obelix boek. Wat was de link? De stelling was dat Nederlanders Kelten zijn maar liever Romeinen zouden willen zijn. Er staan altijd figuren in het kleine Gallische dorpje op die, geïnspireerd door de Romeinen, groter willen doen dan ze in werkelijkheid zijn. Dat leidt altijd tot verdeeldheid en daarom hebben we steeds weer een geweldig verhaal. De introductie van muntgeld bijvoorbeeld splijt het dorp in tweeën en zou zomaar de ondergang van het Gallische volkje kunnen zijn. Dat kleine Gallische dorpje is groot in hun klein zijn. De hele wereld ligt aan de voeten van de Romeinen maar dit volkje blijft zich verzetten. Ik zou de vergelijking door willen trekken naar de kerk. Die kan zich zo mee laten nemen door de principes van het koninkrijk van de wereld dat men klakkeloos de principes en ...

Positief gespannen vindt de eerste ontmoeting tussen de afvaardiging van de kerk en Henk, de potentiële nieuwe dominee plaats. De eerste indruk is goed en er lijkt chemie te zijn tussen de beide partijen. Henk wordt ondervraagd over zijn visie op Israël, de opname van de gemeente (denkt Henk dat deze voor, tijdens of na de grote verrukking plaats zal vinden?), het koningshuis, zijn mening over homo's, de EO, de vrouw in het ambt, de Heilige Geest, seks voor het huwelijk (Henk probeerde hier grappig te zijn en lanceerde een doordenkertje door te vragen wat de geachte commissie vond van seks na het huwelijk, maar, of ze begrepen het niet of ze hadden geen gevoel voor humor), en nog een aantal van dit soort bepalende factoren. Jaap, die als secretaris van de commissie optrad, hield de score bij: 94%. Ruim voldoende dus. De commissie had (anoniem) een aantal diensten waarin Henk voorging meegemaakt en zij waren onder de indruk van zijn spreekvaardigheid en zijn preekstructuur (altijd d...

Paulus en zijn collega's hebben nooit aanleiding gegeven om het programma "kerk zoekt dominee" te ontwikkelen. Dat kwam bij de mensen zelf vandaan. Het zit blijkbaar diep in de mens ingebakken om een favoriet te willen hebben; partij te kunnen kiezen. Israël kwam in de problemen toen ze net als de volken om hen heen een koning eisten. Een koning doet het nooit helemaal goed. Er zijn altijd mensen tegen. Hij is te knap, te dom, zijn beleid deugt niet, hij is niet stoer genoeg, of wil alleen maar oorlog. Zelfs ik snap het. Geef mij maar een leider waar ik, of voor, of tegen kan zijn. Het is duidelijk en als ik het echt niet met hem of haar eens ben zoek ik een leider die ik wel kan steunen. Stel je voor dat we alles van God zouden moeten verwachten? Dat we zelf om leiding moeten vragen, Hem zouden moeten zoeken? Tjonge, dan zijn we opeens ook verantwoordelijk voor de keuzes die we maken. Er is geen leider die we kunnen beschuldigen van machtsmisbruik of manipulatie. Je sta...

Gelukkig is er in het christendom geen verdeeldheid. Samen vormen we een grote familie waarvan alle leden er op uit zijn om de ander te bevestigen, hoog te achten en vooruit te helpen. Natuurlijk laat er iemand wel eens een windje maar daar slaat niemand acht op, dat komt in de beste families voor en meestal klaart de lucht vanzelf wel weer op. Was het maar waar. Verdeeldheid slaat echter de klok. Aan God ligt het niet, maar toch is dat meten waar de schoen wringt. De meeste (er zijn gelukkig ook veel voorbeelden van gezonde multiplicatie en gemeentestichting) groepen, kerken, verenigingen, clubjes, en wat voor andere naam je het beestje ook wilt geven, ontstaan omdat de een beter van God meent te horen dan de ander. Hoe gaat de stichter van een nieuwe club nu om met de 'beschuldiging' dat hij beter naar God kan luisteren dan de ander. We hebben daar het volgende op gevonden: "Ik luister niet beter naar God, maar anders," waarbij de illusie van respect en eensgezindh...

Klik hier voor onze nieuwsbrief, vers van de pers . De manier waarop we onze kerkstructuren ontwikkelen en diensten inrichten is glashelder te verklaren. Vanuit het heidendom, en dus niet uit de Bijbel. De "lead", "senior" of wat dan ook "pastor" is eerder een voorvloeisel van onze wens om leiders te hebben en van hen afhankelijk te zijn of, op hen te kunnen mopperen als dingen niet goed gaan, dan vanuit een Bijbels geinspireerde wens om het 'volgens het Boek" te doen. De preekstoel, de liturgie, het zingen, het gebouw, de avondmaalstafel, het avondmaalstel, de preek enz; probeer het maar eens, stel er maar eens vragen over aan je kerkleiders. Je zult stuiten op een lawine aan verdedigingsoefeningen en beschuldigd worden van een kritische geest. Er staat namelijk nogal wat op het spel. Het inkomen en de carriere van de dominee en zijn onderdominees, en heel veel andere zaken. "Pagan Christianity" van Frank Viola en George Barna zet het a...

Het is een comfortabel plekje geworden. Het hoekje in Caffe Ritazza boven het Manchester Airport treinstation. In 'mijn' hoekje heb ik uitzicht op het restaurant en de keuken. Achter de keukendeur, die meestal openstaat, verandert de dynamiek. Hier zijn de personeelsleden meer zichzelf. 'wie je bent als niemand kijkt', is een boek dat Bill Hybels eens schreef. De titel zegt genoeg. We doen ons vaak anders voor dan wie we werkelijk zijn als er anderen in de buurt zijn en/of een rol vervullen waarin een bepaalde houding of gedrag wordt gevraagd. Het kan zijn dat we zoveel verschillende rollen vervullen dat we het zicht op wie we werkelijk zijn kwijt raken. En dat is niet zo best. Maar goed, hier zit ik dan. Het is nog vroeg. De AM radio zendt het wereldnieuws vanuit de keuken mijn richting uit en momenteel zingt David Bowie 'Rebel, Rebel.' Mijn Latte is heet en de Egg-Bacon Muffin wat aan de melige kant. Mijn trein vertrekt over 15 minuten en over twee uur ben ik ...

Klik hier voor onze nieuwsbrief, vers van de pers . Als ik in Maart 2011 bij "Z" wil uitkomen, wat moet ik dan vandaag doen om daar daadwerkelijk uit te komen? Zo ben ik al enkele weken bezig om een plan uit te schrijven en de stappen die nodig zijn om vanaf "A" via "B", "C", enzovoorts, vast te stellen. Volgens mij is dat een betere methode dan "we zullen wel zien", of "we doen ons best; halen we het niet, dan halen we het niet, jammer dan." Deze week "C": twee dagen naar Engeland om met teamleden, de internationaal directeur, personeelschef en communicatiechef te praten. Ondertussen, in 1 Koningen 1-14, is Salomo dood en begraven, de veertig jaar vrede onder zijn leiding is afgelopen en de hereniging van Israël en Juda houdt niet langer stand. Salomo, ondanks z'n wijsheid en tegen beter weten in, viel te makkelijk voor de vrouwtjes. Een was niet genoeg, een kleine duizend beter. Het betekende wel z'n val en...

Klik hier voor onze nieuwsbrief, vers van de pers . Salomo is aan de beurt. Vader geeft hem nog wat specifieke instructies over wie er dood moeten en wie er mogen blijven leven. Het blijft een ingewikkeld verhaal. Ik hoor mensen wel zeggen dat het echt boeven waren en dat de primitieve volkeren echt heel erg slecht waren; geen enkele respect hadden voor wie en wat dan ook en dat tegen dit licht Israël het enige volk was dat nog een beetje fatsoenlijk oorlog voerde. Zo'n uitleg impliceert echter wel dat we het nu beter doen. Minder heidens doen, zeg maar. We zouden nu beschaafder zijn. Nette mensen. Feitelijk is er niets veranderd en zijn we misschien nog wel barbaarser dan de toenmalige barbaren. Alleen hoeven we zelf niemand letterlijk dood te steken. Dat hebben we anders geregeld. Er hoeft namelijk niet perse bloed te vloeien. Met onze buikjes rond en onze lijven optimaal gehydrateerd sterven er elders vandaag opnieuw 30.000 kinderen onnodig aan infectieziektes en gebrek aan scho...

Klik hier voor onze nieuwsbrief, vers van de pers . Ik heb Samuel uitgelezen. Voor de zoveelste keer. Elke keer lees je het boek anders. Je kunt het boek lezen als een een-tweetje tussen David en God waarbij (helaas) her en der wat slachtoffers vallen (collateral damage). Dit keer trof het me dat er een bepaalde onvoorspelbaarheid is bij God. We zeggen wel dat God het hart aanziet maar uiteindelijk is zijn wet belangrijker. Als ik bijvoorbeeld impulsief mijn hand uitstrek om te voorkomen dat Gods heilige altaar vanaf de kar in de hondenpoep valt dan doe ik dat met de beste bedoelingen. Ik probeer te voorkomen dat iets heiligs in iets vreselijks onheiligs valt. Echter, voordat ik het weet lig ik dood op de grond. Technisch gezien snap ik het; er stond toch duidelijk op "niet aanraken, overtreding wordt zonder pardon bestraft: you're dead, pal!" maar het roept ook verontwaardiging op. De politieagent die later op de dag het gezin moet melden dat man en vader nooit meer thu...

Zou God zichzelf tegenwerken? In 2 Sam. 24 lezen we dat God boos is op Israel en David tegen het volk opzet door hem een volkstelling te laten houden. Na gedane arbeid ziet David dit als een verkeerde actie en vraagt God om vergeving. Die vergeving komt niet "gratis". Zeventigduizend Israelieten sterven door de pest. Het idee is als volgt, ik haal jou over om iets te doen waar ik helemaal niet achter kan staan. Nadat ik je heb weten te overreden en jij dat doet wat ik niet wil, word ik boos op jou en laat jou een flinke boete betalen. Je zou het idee kunnen krijgen dat God de weg een beetje kwijt is, maar dat kan natuurlijk niet. In 1 Kronieken 21:1 krijgen we een ander perspectief op dezelfde zaak te lezen, "Satan wilde Israel in moeilijkheden brengen en daarom zette hij David aan om een volkstelling te houden in Israel." In het Nieuwe Testament heeft Jakobus (1:13-15) een interessante analyse. Als zijn analyse de juiste is, dan kunnen we de tegenstelling die we aa...

Niets is beter dan thuiskomen! Ik kijk terug op een bijzonder maand. Mijn gedachten waren vaak thuis. Desondanks hebbende gebeden van velen me geholpen om me op de juiste tijden te kunnen focussen. bedankt daarvoor! Het gebed van de rechtvaardige vermag veel. De bijzondere laatste (zondag)avond waarbij een aantal jongeren en ouderen besloot om Jezus van harte te gaan volgen was een bevestiging voor me. Het voelde als een knipoog van God. De koffer is leeg, m'n post ligt op keurig nette stapeltjes om verwerkt te worden en de verwarmingsperikelen (Martha heeft twee weken in de kou gezeten en koud gedouched) waren binnen een minuut verholpen. Nu de (werk)draad hier weer oppakken.

Gisterenavond mijn laatste sprekertje in Australie (voorlopig). Het was niet zo'n grote groep maar behoorlijk gemengd met vooral veel jongeren. Ik had het op mijn hart om over Zacheus ( Lukas 19:1-10) te spreken en had keurig drie punten voorbereid. Ik ben niet verder gekomen dan het tweede punt. Ik bleef een beetje in de boom hangen. Jezus roept Zacheus toe dat hij uit de boom moet komen omdat, "Ik vandaag in jouw huis moet zijn." Jezus nodigt zichzelf onbeschaamd uit maar is afhankelijk van Zacheus z'n beslissing om Jezus wel of niet toe te laten in zijn huis. Dit principe geldt ook voor vandaag. Ik kan blijven mopperen op de menigte die tussen mij en Jezus in staat. Die menigte (dat kan de kerk zijn maar ook christenen die het zuiver zicht op Jezus vertroebelen) zal er altijd zijn en gaat niet uit zichzelf weg. Als mijn honger naar de ware Jezus groot is, zal ik desnoods hulpmiddelen ter hand nemen om een glimp van Hem op te vangen. Jezus nodigt zichzelf u...

Zeven sessies achter elkaar is toch wel veel. Ik was gisterenavond helemaal op. Met 42 deelnemers was dit Life Direction weekend het best bezocht in deze Australische "tour". Het is bijzonder bemoedigend om te zien hoe deelnemers zicht krijgen op de vrijheid in Christus en het seminar ervaren als een bevrijding van een jarenlang juk van bekrompenheid en een te beperkte kijk op de wil van God. Terwijl men zich drukmaakt om het centrum van Gods wil voor hun leven te vinden wordt geen gebruik gemaakt van de vrijheid die Gods reeds geopenbaarde wil geeft. Vandaag nog twee keer spreken en dan mag ik langzaamaan mijn koffer gaan pakken.

Ja, daar was ik, Bible College of Victoria . Leuk om wat landgenoten te ontmoeten die hier hun (verplichte) bijbelschool volgen in combinatie met de MAF vliegopleiding. Ik had vijftig minuten met de studenten. Dat is wel lekker. Kan ik voor de vuist weg praten en mensen laten reageren. Vanmorgen voor het eerst in twee weken weer hardgelopen. Ik kon mezelf er gewoonweg niet toe zetten de afgelopen tijd. Vanvond de eerste sessie van Life Direction. Aanmeldingen blijven binnendruppelen nadat ik het vorige week in de kerk en vandaag in een radiouitzending noemde. Wordt een leuke, grote groep, als ze allemaal op komen draven. Ik zie er minder tegenop dan vorige week maar heb net zo hard de Geest van God nodig om iets wezenlijks te zien gebeuren in de levens van de deelnemers.

Gisterenavond sprak ik op de eerste avond van de Alpha cursus. Een vriend van me, Jon, die ik al meer dan 20 jaar ken, had me gevraagd of ik de inleiding wilde houden voor een groep geïnteresseerden. Graag natuurlijk. Ik zat aan tafel met drie jonge Aziatische vrouwen uit Hong-Kong, China en Maleisie. Tiffany komt sinds een paar weken in de kerk nadat ze tijdens het joggen de kerk was binnengelopen in de veronderstelling dat het een plek was waar ze koffie kon drinken. Ze heeft geen idee wie Jezus is en ze vindt het spannend om te ontdekken wie Hij is. Jessica is boeddhist en was met een vriendin meegekomen. Ze vindt dat ze op z'n minst uit moet vogelen wie die Jezus is. Vaar en na mijn verhaal bombardeerder ze me met tientallen vragen over God, Jezus, de Bijbel, onrecht, lijden en leven. Het grootste deel van de aanwezigen, zo'n dertig personen, besloten ter plekke om de cursus te gaan doen. Twee van de aanwezigen besloot om zich ook meteen in te schrijven voor het Life Direct...

Podcast dienst 4 october in Crossway Op weg naar het kantoor zet Sam zijn vier kinderen af op school. De school is niet zo erg ver weg, en het kantoor ook niet maar omdat half Australië op hetzelfde tijdstip hetzelfde doet sta je in de rij. Dus zit je in de auto. Je kijkt wat om je heen en praat wat. Sam reageert op het nieuws waar ik ook al niet naar luister. Ik probeer me voor te stellen dat je dit dag in, dag uit, maand in, maand uit, jaar in, jaar uit doet. Ik zou gillend gek worden en verhuizen naar het platteland waar de kinderen naar school kunnen lopen of fietsen. Een keer meerijden geeft me al de zenuwen. De school is een grote parkeerplaats. 800 kinderen verschijnen uit honderden auto's. Dag, tot vanmiddag. Om drie uur herhaalt het ritueel zich. Een ruimtewezen dat onze wereld bezoekt zou met z'n vinger naar z'n hoofd wijzen en denken dat we allemaal helemaal krankjorum geworden zijn. Honderden miljoenen mensen die zich in hun rijdend heiligdom van A naar B...

Gisteren met m'n gastheer en, -vrouw + een zwik kinderen naar een natuurreservaat geweest. Eerder dit jaar zijn grote delen in dit gebied verwoest door bosbranden. In een plaats zijn veerig mensen omgekomen. Ook al herstelt het gebied zich, het heeft een sterk apocalyptische uitstraling. Inktzwarte bomen waarin het leven zich een weg naar buiten worstelt. Bizar. Vandaag opnieuw verbazing over David in 1 Samuel . En ook wel over God. David die met zijn leger de vijand decimeert en God die er het zwijgen toe doet. Pas als David overspel pleegt lijkt het dat God wakker wordt en in aktie komt. Betekent het zwijgen van God dat Hij daarmee alle ander acties van David goedkeurt? Oorlog leek een seizoensgebeuren te zijn, "ten tijde, dat de koningen plegen ten strijde te trekken." De stadsvorsten gunden elkaar het licht in de ogen niet en men was voortdurend bezig om gebieden uit te breiden. Even hier veertigduizend ruiters afslachten, vrouwen inpikken en kinderen en vee ...

Wel, de rally zit erop. Zeven sessies in het Life Direction seminar en drie sprekertjes in een grootachtige kerk in Melbourne. Een boel High Tech werd er in de diensten gebruikt. Heb ik straks eindelijk een DVD van me eigen. Vijf camera's! De podcast die later deze week beschikbaar is, is van de tweede dienst; dat was de "beste", maar met minder camerawerk, slechts een. Ik heb onlangs nieuwe schoenen gekocht. Die kunnen de prullenbak in. Ik weet niet wat er verkeerd aan is maar ik heb overal pijn en griep in alleen de voeten bestaat volgens mij niet. Jammer, want het waren niet de goedkoopste. Mooie zwarte, vorig jaar gekocht in Australie. Toch maar weer Ecco's kopen, denk ik. De inspriratie en motivatie zijn teruggekeerd maar het blijft een worsteling. Bij alles wat ik zeg vraag ik me af wat ik er zelf van bak en realiseer ik me hoezeer in alles vreselijk tekort schiet. Het gevaar is groot om de illusie te wekken, en in stand te houden, dat meneer de spreker precies...

Na het verzenden van een Tweet en een korte update op deze blogsite, kan het niet anders of mensen zijn gaan bidden. De aftrap van Life Direction was erg goed. De onverschilligheid en demotivatie waren als sneeuw voor de zon geweken en de inspiratie was terug. Vandaag een drukke dag. Tussen 09.00 en 17.00 zes sessies. Ik heb er weer zin in. Goed slapen helpt. Ik moet om 22.00 als een blok in slaat zijn gevallen en heb tot 06.00 ononderbroken geslapen. Mijn collega, Sam, heeft daarentegen de hele nacht wakker gelegen. O ja, David is terug bij Koning Akis, te Gat; zogenaamd als overloper. Akis denkt een bondgenoot te hebben terwijl David van binnenuit het Filstijnse volk categorisch uitmoord. List en bedrog is ook David niet vreemd en het is denk ik terecht dat hij later de tempel niet zelf bouwt. Er kleeft onschuldig bloed aan zijn handen. David, de man naar Gods hart, is verre van volmaakt.

Over een uur begint Life Direction en ik worstel met motivatie en onverschilligheid. Bidt dat God me helpt om me over te geven en alles van Hem te verwachten. M'n gedachten worden in beslag genomen met thuissituatie.

De twee sprekertjes met panel in Sydney werkten achteraf aardig. Reden: de meeste inleiders kwamen niet opdagen. Vandaag eerst een radiointerview en dan door naar Geelong waar ik vanavond begin met het Life Direction seminar. Het wordt een druk weekend met morgen deel twee van Life Direction en zondag drie diensten (09.00, 11.00 en 18.00 uur). Ik tob best wel mijn motivatie. Gisteren werd ik opgehaald van het vliegveld en we reden meteen door naar de gebedsavond. Nou, daar had ik dus helemaal geen zin in. Foto's kijken, naar lange verhalen luisteren en dan de samenvatting in groepjes omhoog bidden. Gelukkig duurde het maar anderhalf uur. Misschien ben ik vakblind geworden maar foto's van een team in verweggistan waar de inleider dan een lang verhaal bij houdt over wie wie is en waarom, staat veel te ver van me af. Ik kan er helemaal niets mee. Vertel me liever iets over jezelf, over je ziel, je vreugden en moeiten. Breng het maar dichtbij. Dan kan ik met bewogenheid bidden. Dan...