Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

En wat doet die Geest daar in Genesis 1:2? Zwevend over dat inktzwarte en levenloze water. Let wel, er was geen licht; geen zon, maan of sterren. Slechts volkomen duisternis. Interessante, creatieve speculaties doen de ronde: "Nu wordt onze aandacht gericht op het leven gevende water en niet de oervloed. De activiteit is die van de Geest van God en niet een geweldige storm die over het water zweept." (Allen P. Ross, Creation and Blessing, 107). Maar het beeld is eerder dat van het feit dat God boven die chaos staat en opereert. Een dergelijk beeld komen we tegen in Deuteronomium 32:11 waar hetzelfde woord wordt gebruikt voor de arend die over zijn jongen waakt en voortdurende erboven blijft zweven. Genesis blijft fascineren. Ik heb er steeds minder moeite mee om dingen niet te weten. De schoonheid van het mysterie, noem ik het maar. Het is ook zo modern om alles te willen weten. Ik ben post-modern, hetgeen onder andere betekent dat ik geen probleem heb om met schijnbare teg...

Hoe makkelijk lezen we er niet overheen dat, toen God in het begin de hemel en de aarde schiep, deze aarde woest en doods was en de oervloed in duisternis was gehuld. Het was een chaos! Leert de Bijbel ons echter niet dat God iets uit het niets maakt. Maar chaos is al iets. Waar kwam die chaos vandaan? De auteur van Genesis probeert het niet uit te leggen. Zijn taak is om aan te geven dat God er in het begin was en dat al het geschapene, alle materie, Hem toebehoort. Latere openbaringen geven iets meer inzicht maar het blijft toch een heel groot en onbekend terrein en veel vragen zullen altijd onbeantwoord blijven. Hoe lang heeft de aarde in chaos verkeerd? Een dag? Twee dagen? Een week? Een jaar? Honderd jaar? Een miljoen jaar? Het antwoord blijft gissen. Velen verbinden de chaos aan het verhaal over de val van satan in Ezechiël 28. Deze val zou tot de beschreven chaos hebben geleid en Genesis 1 kan dan gezien worden als Gods eerste stap in de weg naar herstel en verlossing. Dit beeld...

Een opmerkelijke gebeurtenis (een van de vele) in het Genesis verhaal is dat na verloop van tijd "men de naam van de Heer begon aan te roepen." We lezen eerst over de vorming van cultuur (stad bouwen, rondtrekkende veehouders, ontwikkeling van muziek en muziekinstrumenten, brons- en ijzerwerkers). Zonder er meteen van alles in te willen lezen blijft het frappant dat de mens, nu ver van God weg, zich toch bewust is van het hogere en dat begint aan te roepen, te benoemen, te proclameren, te aanbidden. En dat terwijl de Heer (JHVJ) zich nog niet als zodanig had bekendgemaakt. Dat kwam pas aan de beurt toen Mozes de zijn spectaculaire ontmoeting met God had. Ze begonnen dus niet de Heer aan te roepen maar "slechts" de naam van de Heer. Hoe zouden ze dat gedaan hebben? Ik probeer het me zo voor te stellen: ik vertel niemand hoe ik heet maar laat al die niemanden wel weten dat ik in de buurt ben. Bijvoorbeeld door de verhalen van mensen die me uit het verleden kennen. Of,...

Her en der lezen en horen we over opwekkingen. Op het CIP kom je van alles tegen en de, soms bizarre, reacties op de bijdragen zijn interessant leesvoer. Er sluimert in ieder mens wel een verlangen naar een ingrijpen van hogerhand met, hopelijk, een gunstige uitkomst voor ons allemaal. Er is maar weinig nodig om die sluimering aangewakkerd te zien tot een ruige storm. De film Avatar, geheel geproduceerd in een studio, zou aanzetten tot depressie en zelfmoord . Of het waar is of niet, laat ik in het midden. Een romantische film waarin twee geliefden elkaar uiteindelijk in de armen sluiten kan eenzelfde gevoel van heimwee naar het volmaakte oproepen. Over de vraag waarom de opwekking uitblijft verschillen de meningen. De een vindt dat de mens zelf het grootste obstakel is en dat er eerst verootmoediging moet plaatsvinden. Een ander gelooft dat, als we een kritieke massa bidders op het Malieveld bijeen krijgen, God de sluizen van de hemel gaat openen. Weer een ander vindt dat Gods soeve...

In Genesis 4 vinden we het verhaal van de broers Kaïn en Abel. De opdracht van God tot het bewerken van de aarde leidt onder andere tot werkverdeling. Kaïn wordt landbouwer en Abel veehouder. Op een gegeven moment brengen de broers een offer aan God; de opbrengst wordt aan de Heer gewijd. Nu merkt de Heer Abel's offer op maar voor het offer van Kain schijnt Hij geen belangstelling te hebben. De gangbare evangelische verklaring hiervoor is dat Abel intuïtief begreep dat er bloed moest vloeien en Kain daar zo'n beetje blind voor was. Maar is dat juist? "Dat God het offer van Kain niet aanzag, moet niet afgeleid worden uit zijn gezindheid, ookniet uit verkeerd offermateriaal en evenmin uit de eventuele omstandigheid dat hij het opeen verkeerde manier bracht. Veeleer wordt in de taal van het oude verhaal tot uitdrukking gebracht, dat de een in zijn beroep voorspoed had en de ander niet. Het ervaren van de toe- of afwending van God is hier hetzelfde als het ervaren van het al ...

. In het verhaal over Adam en Eva in het paradijs wordt al snel de nadruk gelegd op het feit dat we schuldig tegenover Hem staan, onder de vloek leven en tegelijk uitzicht krijgen op een oplossing in de toekomst. De dierenvelletjes in 3:20 zouden de inleiding zijn op het onschuldige bloed dat moest vloeien om Gods toorn nog enigszins in toom te houden. Ik herinner me nog de bijbelleraars die iets in de zin van "zie je hoe mooi het is dat we direct na de zondeval al over het belang van onschuldig bloed leren" zeiden. Er is echter niets moois aan. Het is vreselijk dat een onschuldige moet sterven om het tussen de schuldeiser en schuldige weer goed te maken. In de dierenvelletjes, zo is mij geleerd, is Christus al te zien. En dat klopt helemaal als je naar het verlossingsplan kijkt vanuit het oogpunt van schuld en onschuld. Als je in het verhaal de feiten observeert, zie je dat de reactie van Adam en Eva schaamte en angst is (3:10). Je kunt dan zeggen dat dat komt omdat ze zich ...

Drie bomen hadden grootse plannen om iets belangrijks te worden en ze baden dat God hen daarbij zou helpen. De eerste boom werd een voerbak waaruit vermoeide dieren konden drinken. Het werd een speciale voerbak, waarin later het baby'tje Jezus werd gelegd. De tweede boom werd een boot van waaruit Jezus later Zijn discipelen zou leren. De derde boom werd gebruikt als martelwerktuig, een kruis waaraan misdadigers genageld werden. In eerste instantie was de boom daar erg verdrietig over totdat op een dag ene Jezus van Nazareth aan hem werd vastgespijkerd. In plaats van het gebruikelijke gekerm en geklaag hoorde de boom Jezus zeggen "Vader, vergeef het hun," worden die de weg naar het paradijs opende voor de misdadiger die naast Jezus werd gekruisigd. Toen begreep de boom dat hij van iets heel bijzondere getuige was geweest. In de ondergrondse kerk in Oost Europa werd deze vergelijking vaak verteld om hen die leden om hun geloof, te bemoedigen. Weer thuis na een intensieve we...

Zojuist een lange wandeling gemaakt door de vallei en ik realiseerde me opnieuw wat een geweldig voorrecht het is om dit allemaal te kunnen doen. Hoewel er weinig tijd is om de toerist uit te hangen kan ik gelukkig wel hier en daar een uurtje pakken. De stilte hier is overweldigend en ik merk dat alle stemmetjes in mijn hoofd tot rust komen. Ik kan zowaar focussen! Wat ik deze week leer kan ik meteen in de praktijk gebruiken en dat maakt het bere-interessant. Er is nog relatief weinig studie gedaan naar cultuur. Hoewel vrijwel alle academische studies en publicaties het over cultuur hebben (antropologie, psychologie, sociologie, theologie, enz) is de studie van cultuur op zich relatief nieuw. Vooral een geïntegreerde kijk op, en studie van cultuur is fascinerend en er moet nog veel studie gedaan worden die ertoe gaat bijdragen dat we op een goede manier onze culturele intelligentie ontwikkelen waardoor we beter in staat zijn om om een gezonde manier te co-existeren. Culturele integrati...

Ik leer weer een heleboel nieuwe dingen deze week. Een van de "dingen" is dat de ontwikkeling van Westerse theologie vooral vanuit de gedachte van Schuld en Onschuld is ontwikkeld. Van daaruit is het accent op verlossing en bevrijding te begrijpen. Er zijn echter nog twee belangrijke culturele invalshoeken. Die van Eer en Schaamte en die van Macht en Angst. Dat heeft gevolgen voor de ontwikkeling van de theologie in bijvoorbeeld Azië en Latijns Amerika. Een theologie waar eerherstel centraal staat of waar de machtsverhoudingen worden opgeheven. Is de ene benadering beter van de andere? Als je de Bijbel er op naslaat, bijvoorbeeld Genesis 3, dan kom je deze drie benaderingen tegen. Ze definiëren het verschil van de verhoudingen voor en na de zondeval. Adam en Eva's reactie op de breuk met God vertaalde zich in schaamte, angst en schuld. In het Westen ligt de nadruk vooral op schuld en onschuld: als je zondigt, is God boos op je en er is genoegdoening nodig om het evenwicht...

Vandaag wat van de geschiedenis van de vallei waar ik nu ben geleerd. De vallei is de enige protestantse plek in Italie en kent een unieke historie. Hieronder staat daar het een en andere over geschreven. heb ik van Wikipedia. Ik had nog nooit van de Waldenzen gehoord maar die wonen dus hier. Ieder jaar wordt hun "bevrijding" gevierd met een optocht waarbij aan het eind, op de top van een heuvel die over Bobbio uitziet, een groot vuur wordt ontstoken. Dat gebeurd nu al sinds 1848 toen de Waldenzen hun burgerrechten terugkregen en het catogorische uitmnoorden door de katholieken stopte. Bij het kampvuur worden psalmen en gezangen gezongen. Onze club liep dus mee om samen met de Waldenzen deze bevrijding te gedenken. Naast het centrum waar ik verblijf is een afgrond waarin vrouwen en kinderen werden gegooid omdat hun familie de Bijbel las! De Waldenzen, ook armen van Lyon genoemd, waren een Middeleeuwse religieuze beweging. Zij wilden dicht bij de bijbel blijven, welke zij besc...

Deze week is het zicht vanuit mijn kamer wat anders van vanaf de West-Sidelinge. Bobbio Pellice ligt aan de voet van de Alpen en dan krijg je dit soort taferelen. Niet verkeerd. Met vertraging hier gisteren aangekomen voor een training in Cultural Mapping and Navigating . Het vliegveld "Charles de Gaulle" staat met stip in mijn top vijf van minst populaire luchthavens. Onoverzichtelijk, gecompliceerd en broodjes zijn er zo duur dat ik besloot om te vasten. Gevolg was dat ik in Turijn genoegen nam met lauwe, hangende en van olie druipende Franse Frietjes. Bobbio Pellice vanuit Forte Rocca. Gemaakt met de "camera-optie" van mijn mobiele telefoon. Bewijst opnieuw dat een telefoon geen camera moet willen zijn.

Lees hier onze meest recente nieuwsbrief Gisteren met wat vrienden de vijftigste verjaardag van een goede vriend gevierd. Voor mij is dit is het jaar van de halve eeuw; veel van mijn vrienden zien Abraham en Sara. Ik hoop het zelf dit jaar ook mee te maken. Het zet je wel even stil. Als twintiger vond ik een vijftiger een ouwe bok die je zo'n beetje af kon schrijven. Ik realiseer me dat de huidige tieners en twintigers nu ook zo naar mij kijken: een ouwe sok met gaten. Die gaten herken ik wel. Onlangs kwam een goede vriend op bezoek. Ik moest na een dag peuteren in mijn geheugen m'n adresboek raadplegen omdat ik geen idee had wat zijn achternaam ook al weer was. Ik had 's-nachts liggen abeeceën maar er was geen een letter die me kon helpen. Ik kan de de tijd nog herinneren dat ik geen agenda nodig had. Ik onthield alle afspraken. Later bedacht ik dat dat niet zo'n kunst was met twee of drie afspraken per jaar. Vanmorgen spreek ik in de Driehoek. Met aantekeningen. Over...

Lees hier onze meest recente nieuwsbrief Morgen een preek over "de plaats van de ander." Stel, je bent getrouwd, wat is dan de plaats van je partner te midden van al het andere dat ons bezighoudt: werk, vrienden, hobby's, geloof. Ik ben er al eventjes mee bezig. Welke Bijbelse principes zijn er die ons hierbij kunnen helpen? De Bijbel is echter geen instructieboek voor dit soort zaken. Instructies voor het ontwikkelen en gezond houden van een goed huwelijk tref je nauwelijks aan. In het Nieuwe Testament is het de vrijgezelle Paulus die nog het meest concreet is waar het gaat over seks en verder het principe van wederzijdse onderdanigheid propageert. Zijn seks-uitgangspunt is nog veel te vaag om daar meer dan het principe van wederzijdse verplichting aan te ontlenen. Het tweede punt, de wederzijdse onderdanigheid, is echter een stevig principe dat, losgelaten op menige huwelijksrelatie, ons nog heel veel te leren heeft. Ook in het huwelijk zijn er (vaak onzichtbare) macht...

Vandaag niet echt tijd gehad om te bloggen. Koortsachtig gewerkt aan m'n Engelse en Nederlandse nieuwsbrief.

Werken met mensen is een van de meest breekbare activiteiten waar we ons mee bezigen. We zijn zelf breekbaar en zijn zeer wel in staat om anderen te breken. De mens verhult de eigen fragiliteit met pantsers van stoerdoenerij, kruipt weg in de slachtofferrol in een vermeend complot of geeft de strijd op door zich een air van onverschilligheid aan te meten. Onzekerheid manifesteert zich in een strenge controlerende rol, zenuwziektes, ongezonde, idolate toewijding, geweld, jaloezie en noem maar op. We lijken zo bang om te erkennen dat we breekbaar zijn dat massale ontkenningsneurose de norm is. "Het gaat wel weer," zeggen we terwijl onze ziel in stilte krimpt. Wat maakt een mens sterk? Ken je grenzen en wees diep geworteld in God. In Hem vinden we onze ware identiteit. Niet wat we doen maar wie we zijn is hoe Hij naar ons kijkt. Jezus kende God en wist zich in Hem geborgen. Die zekerheid maakte hem sterk, gaf hem vreugde en de kracht om te doen wat hem stond te doen.

Gisteren bracht ik tijd door met mijn baas, de internationale directeur van OM. Wat we doen is zoiets als "aantekeningen vergelijken". Wat we gemeen hebben in onze aantekeningen is dat een groot deel van onze tijd gaat zitten in het bouwen, in stand houden en herstellen van relaties. Luisteren en zien dat we met elkaar door een deur kunnen blijven gaan. De makkelijkste oplossing is om de organisatiestructuur van een dictatuur te kiezen. Je hoeft je dan geen zorgen te maken over wat mensen denken en willen. Opponenten worden eenvoudig weggewerkt en iedereen moet naar de pijpen van de grote baas dansen. Maar het is niet eccht Bijbels. OM is een van de platste organisaties met slechts drie 'lagen". Daarbinnen heerst het poldermodel. Iedereen mag en kan meepraten. Samen geven we vorm en inhoud aan de organisatie. Is het een makkelijk model? Absoluut niet. Terminologie als "gezalfde" kom je niet zo gauw tegen. De "gezalfden" in de christelijke wereld ...

Boven de wolken schijnt de zon en omdat ik aan de linkerkant (bakboord) aan het raam zat en het vliegtuig naar het Westen vloog scheen die zon dus speciaal voor mij. Binnen een aantal minuten viel ik in slaap. Dat moet wel, tenzij de stewardessen met hun trolley in een oogwenk middels tijdreizen of transportatie, van voorin naar achterin het vliegtuig waren terechtgekomen. " M'n cola", dacht ik. Zou ik mijn kans voorbij hebben laten gaan? Zou ik de reis van Amsterdam neer Edinburgh Colaloos moeten doorstaan? De aardige stewardess moet mijn paniek hebben gezien en gevoeld. De blikjes Cola worden wel steeds kleiner. Hadden we vroeger blikken van 50 en 33 cl , door de jaren heen zijn ze kleiner geworden. Van 25, via 20 naar nu 15 cl . Vijftien centiliter! Dat is een grote slok. Terecht worden deze blikjes dak ook "mini cola" genoemd. Maarrr , ik kreeg van de vriendelijke glimlachende stewardess ook een pakje " TUC ", die zoute kaakjes (acht stuks) ...

Vandaag een ietwat anderssoortige blog. Om de juiste persoon voor de juiste plek te vinden binnen een vrijwilligersorganisatie waar iedereen z'n eigen salaris mee moet noemen, is een grote uitdaging. Een afdeling waar het met name knelt is die van Information Technology. Eerder schreef ik een blog, "Samen, doing IT" , waarop ik een aantal reacties kreeg. Deze reacties deden mij besluiten om onze international IT director te vragen om een gemotiveerd verhaal op papier te zetten waarbij de filosofie, visie en een uiteenzetting van onze producten en programma's waarmee binnen OM wordt gewerkt aan bod komen. Vanmorgen vroeg zat het in mijn in-box en ik besloot om niet te wachten en het meteen te publiceren. Mocht je willen reageren doe dat dan in eerste instantie naar mij, dan zorg ik ervoor dat, mocht een reactie of antwoord gewenst zijn, het bij de juiste man of vrouw terecht komt. Klik hier voor het betreffende document. O ja, n.a.v. mijn blog van gisteren, de votum, ...

Vanavond spreek ik in de Hervormde kerk in Nieuwkoop. Het is een jeugddienst en dan mag het allemaal wat hipper en vlotter. Er is een liturgie waarbij "stil gebed", "votum en groet" en "wegzending en zegen" als items zijn opgenomen. Dat is allemaal niet zo'n probleem. Ik weet wat men dan verwacht en ik houd me redelijk aan het script. Toen ik voor het eerst in een wat traditionelere kerk sprak ging er wel eens wat mis. Zo dacht ik eens klaar te zijn met de votum en de groet maar iedereen bleef staan. Ik heb toen gezegd: "U kunt wel blijven staan, maar wat mij betreft was dit het en ik kan verder niets meer bedenken. Ik stel voor dat we maar gaan zingen." Deze kerk heeft, zo hoorde ik later, mij op de zwarte lijst gezet omdat, zo vertelde een vriend mij later, "broeder den Ouden een zooitje maakt van de votum en de groet." Maar, beste bloglezer, ik kan u verzekeren dat ik me de votum en de groet helemaal eigen heb gemaakt, hoewel ik ...

Nou zeg, was me dat een blogluwe week. Het lijkt erop dat hoe meer structuur en activiteiten ik in een dag stop hoe gemotiveerder ik ben om te bloggen. Deze "post India" week stond in het teken van niet al te veel hoeven en moeten. Dus meer tijd, minder bloggen. Hoe minder je doet, hoe minder er gebeurt wat aanzet tot mijmeren. Vandaag vooral gemijmerd over de vraag of Jezus iedereen naar huis zou sturen om al zijn/haar bezittingen te verkopen alvorens Hem te kunnen volgen. De rijke jongeling zat duidelijk vast aan zijn geld. Daar hebben wij in Nederland toch geen last van? Wat wij hebben is geen luxe, maar dat zijn toch rechten; minimale levensbehoeften? Hier volgt een stukje tekst uit mijn preek voor morgenavond in de hervormde kerk in Nieuwkoop: Maar wat is nu precies de relatie tussen geld en het koninkrijk? Uit Jezus’ antwoord begrijpen we dat een rijke slechts met grote moeite het koninkrijk der hemelen kan binnengaan. Twee vragen die meteen bij me opkomen: 1) Is het vo...

Hoewel het geen tekstboek is, heb ik het toch het boek "Waterbuffalo Theology" aangeschaft. Alleen de titel al wekt mijn nieuwsgierigheid op. Kosuke Koyama, de auteur, schrijft over het belang van het ontwikkelen van een theologie in de Aziatische context. Hoe past het beeld van een "langzame God" (Hij doet alles heel langzaam met de kruisdood van Christus als het summum van traagheid) in de Singaporese context van snelheid en efficiëntie? Als de moesson komt, wordt God dan ook nat? En hoe zit het met het cyclische denken van de Hindoes en Boeddhisten? In het Westen gaan we er voor ons eigen gemak van uit dat de manier waarop wij over God denken en de Bijbel interpreteren zo'n beetje de norm is. Alles wat anders is, is een afwijking. De dogma's en doctrines staan vast en zijn diep verankerd in onze Westerse historie. In onze poging om de "anderen" te bekeren houden we ons vooral bezig met het helpen van die ander om naar God, de Bijbel , de wereld ...