Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

"Verlies het zout in jezelf niet en bewaar onder elkaar de vrede" (Marcus 9:50) Interessant dat hier de verbinding tussen het verbond tussen de mens en God en de verhouding tot de ander wordt gelegd. Als het zout voor de verbinding tussen het hart en God staat (zie ook Leviticus 2:13); een verbond van wederzijdse toewijding, dan is de praktische uitwerking daarvan terug te zien in de relatie tot de medemens.  Als we de vrede onder elkaar niet bewaren - hetgeen vraagt om een actieve inspanning - dan verliest het zout zijn kracht. De dienst aan God of, de toewijding aan Hem, is van nul en generlei waarde als er van mijn kant niets wordt gedaan om de vrede met allen te bewaren. Zulk een godsdienst is leeg en betekenisloos. De "als het tussen God en mij maar goed zit" is een loze kreet als ik tegelijkertijd in onmin leef met mijn medemens. In het huidige tijdsgewricht waarin de mens het zelf, en daarmee het eigen gelijk, tot god heeft verheven toont juist de volgeling v...

Van een afstandje kijken naar je eigen denkpatronen, handelen, drama, neurosen, hebbelijkheden, onhebbelijkheden en een boel andere dingetjes die deel zijn van je doen en laten, om daar vervolgens analyses en diagnoses op los te laten teneinde wellicht tot een betere versie van jezelf te komen; het lijkt nogal in de mode te zijn. Reflectie en zelfreflectie zijn de hippe woorden die hiervoor gebruikt worden en onderdeel zijn van verdienmodellen van onder andere coaches, mentors en ander loslopend wild in de (zelf)help industrie. Vroeger werd je gevraagd om ergens nog eens goed en diep over na te denken. Tegenwoordig wordt je gevraagd hier nog eens op te reflecteren. Ik las op een website het volgende: "Pas wanneer jij objectief naar jezelf leert kijken en daarin realistisch bent, zet je grote stappen in je ontwikkeling." Deze skill  wordt in dezelfde alinea genoemd als belangrijk naast iemands professionele loopbaan*.   Ik zou de laatste zijn die het belang van reflectie en z...

Billie Mensen veranderen. Over het algemeen langzaam. Er kan afstand ontstaan tussen dat waar je je thuis bij voelde en de innerlijke transformatie die de meeste mensen in hun leven ondergaan. Die innerlijke verandering is een onvermijdelijk gevolg van het volwassen en ouder worden. De ontstane innerlijke conflicten en conflictjes vragen om een reactie waarbij doorgaans een aanpassing plaatsvindt; een nieuw evenwicht lijkt de afstand te overbruggen en men kan weer een poosje door. Het proces stopt echter niet  en men kan een punt bereiken waarbij er geen overbrugging meer mogelijk lijkt. Dan is een ingrijpender actie nodig om tot een nieuw normaal te komen. Aan beiden kanten van de ontstane afstand is een bepaalde mate van rek; de verschillen in denken en praktijk zijn tot op zekere hoogte met elkaar te verzoenen.  Alles heeft een breekpunt en toen Billie op dat punt was aangekomen en de verschillen onverzoenbaar bleken, was het zijn keuze om de kerk te verlaten. Zijn "problee...

De kerk De plaatselijke biljartclub, waar Billie al jaren lid van was, had een probleem. Vond Billie. De meeste clubleden ook. Ieder jaar sinds haar ontstaan in de buurt van 1782, stond het probleem op de agenda. Kennelijk slaagde men er maar niet in om het probleem op te lossen. De ballen waren het probleem niet. Die waren al sinds de genesis van dit binnenshuise 'balspel op tafel' gewoon rond en moesten dat, om voor de hand liggende redenen, vooral ook blijven. Dat er in de loop der tijd varianten op het basisspel waren ontstaan was ook niet het probleem. Nee, het probleem was het voortbestaan van de club waarbij vergrijzing en voorspelbaarheid als centrale boosdoeners werden aangewezen en het bestuur aansprakelijk. Natuurlijk kwamen er wel eens jongere aspirant leden langs maar die hielden het vaak na vier avonden wel voor gezien en sloten zich aan bij de plaatselijke squashvereniging. Daar mochten ook vrouwen meedoen. Op de meest recente ledenvergadering hadden enkele clubl...

De Bijbel Billie worstelde al een tijd met de vraag hoe het nu zat met de Bijbel. Als Beta-man verbaasde het hem hoe veel van zijn geloofsgenoten zich leken te verzetten tegen alles wat met wetenschap te maken had en hun vaak starre houding verdedigden door te zeggen dat alles wat we willen en kunnen weten in de Bijbel te vinden is; alles daarbuiten is of van de duivel of op z'n minst discutabel. Daarnaast scheen het Billie toe dat gelovigen best wel goed zijn in het vinden van teksten die tot favoriet worden verheven of zeggen wat de gelovige graag wil horen. Hij kon er geen chocola van maken. Ik weet niet of het Billie heeft geholpen maar dit is wat ik hem schreef: Sola Scriptura vs Scriptura Fluidum Toen rond 1520 het juk van de katholieke kerk middels het proces van wat we kennen als de Reformatie werd afgeworpen, moesten fundamenten voor dat reformatorische geloof worden verwoord en vastgesteld. Een van die fundamenten was de "Sola Scriptura" (er zijn nog vier andere...

GOD Nadat Billie de stap had gezet om de kerk te verlaten, wat toch wel een dingetje was en zoveel meer dan een bladzijde in z’n levensverhaal omslaan, vond hij het gepast om eens serieus te reflecteren. Wat was nu eigenlijk het probleem en welke spelers treft welke blaam? Het aantal spelers dat Billie vooralsnog kon bedenken waren er vier. Misschien dat er later nog wat bij zouden komen maar Billie wilde zich niet meteen verliezen in al teveel onderafdelingkjes. Eerst maar eens de hoofdafdelingen en hoe deze zich verhouden tot de kerk: God, de Bijbel, de kerk, en - hij moest het tegen wil en dank erkennen - Billie zelf. Billie liep lang genoeg mee om te hebben geleerd dat God niet uit te tekenen valt. Alle beschreven eigenschappen en kenmerken van God die we in de Bijbel tegenkomen, kunnen we slechts verbeelden in ideeën en woorden die we tot onze beschikking hebben en waar we dus een bepaalde mate van begrip bij hebben. De Bijbel kent God dan ook menselijke eigenschappen toe. We noem...

De zee is te diep, de hemel te hoog. Zwemmen kan ik niet, en vliegen evenmin; Ik moet hier blijven. Hier moet ik blijven. Hier waar ik weet hoe ik weten kan en waar ik weet wat ik weten kan. Jezus verschijnt dan nogmaals en nodigt Thomas uit om te zien en te voelen. De plotselinge, bijna duizelingwekkende mogelijkheid dringt tot hem door: De zee spleet. Farao's legerscharen - wanhoop, twijfel, angst en trots - beklemmen niet langer. We moeten oversteken naar de overkant. De hemel buigt. Met verwonde handen Onze verbannen God, onze Heer van schaamte Voor ons, levend, ademend, staat Hij; Het woord is vlakbij, en roept onze naam. Nieuw weten voor het twijfelend verstand, Nieuw zien dat blinden het licht weer geeft Nieuw vertrouwen door schromenden gevonden Nieuwe hoop door wat geloof nu weet. Met dit nieuw verworven inzicht haalt Thomas diep adem en verbindt geschiedenis en geloof in zijn Mijn Heer en mijn God. Tom Wright's parabolische verhaal (in Easter Oratorio) over hoe de apo...

Een gevalstudie Billie rekende alles nog een vierde keer na. Het kon niet anders of hij had een fout gemaakt in zijn best wel eenvoudige berekening. Maar ook na vier keer rekenen kwam hij uit op hetzelfde product. Tegenstrijdige gedachten flitsten door zijn hoofd en  Billie  merkte dat het zelfs effect had op zijn lichaam. Zijn hart klopte sneller en zijn handen voelden klammig aan. Als wat hij had berekend waar was zou dat direct gevolgen hebben voor hoe hij z'n hele leven de Bijbel had gelezen en in de toekomst zou lezen. Vertwijfeling begon in en om hem heen te kruipen. Als hij zulke gedachten en vragen in zijn leven toeliet zou zijn stevig door de kerk en door geselecteerde schrijvers geconstrueerde geloofshuis aan de fundamenten gaan schudden. Omdat hij zich geen beeld kon vormen van hoe dat geloofshuis er vervolgens uit zou gaan zien, nam  Billie  het besluit de zaak af te doen met het vasthouden aan de keus om de al lang geleden ingezette geloofsreis te vervol...

Achteraan. Links. Bij de nooduitgang. Dat was nu al een jaar of twee hun vaste plek op zondagmorgen. De uitgang lonkte maar de drang om te blijven was sterker; je loopt niet zomaar weg van je verleden, je vrienden, je sociale kring en je geestelijk thuis. Daar is wel wat meer voor nodig dan de frustratie over oppervlakkige, circulaire, dogmabevestigende 30 tot 40 minuten durende monologe bespiegeling van de spreker. Daar valt voor een tijdje nog wel mee te leven want er is altijd nog de koffie achteraf waar je je vrienden ontmoet en de verbinding met hen bevestigt. Nee, het was meer het gevolg van een lang proces waarbij ze rondliepen met vragen die, gezien hun reeds afgelegde best wel lange reis in het geloof, niet gesteld hoorden te worden. De keren dat ze deze vragen wel stelden wisten anderen daar maar moeilijk raad mee en deed sommigen zelfs twijfelen aan de zuiverheid van hun wandel met God. De leiders van de geloofsgemeenschap reageerden empathisch op hun vragen. Sommigen vonden...

Enkele keren per week loop/jog ik vroeg in de ochtend een rondje van zeven kilometer. Het geraas van de nooit eindigende stroom van verkeer is altijd dichtbij. Horendol word ik er van. Nooit rust. Nooit stilte. Zelfs de vogels lijken harder te fluiten om boven het gekmakende geraas en getier uit te kunnen komen. Soms stop ik even op het punt waar de Noorderbocht de A20 kruist en overzie het krankzinnig aandoende tafereel. De ene kant op achtervolgen de moderne jagers en verzamelaars elkaar richting Utrecht, de andere kant op snellen ze richting den Haag/Amsterdam of Hoek van Holland, om later op de dag in omgekeerde richting eenmaal thuisgekomen de oogst van de jacht samen met de hunnen in geïsoleerde en geïndividualiseerde holen te verteren.  Ik doe er zelf aan mee en realiseer me dat alleen een pandemie een tijdelijke indamming van het fenomeen kan forceren. Er is  namelijk meer nodig dan een pandemie om de mens een stap terug te zien doen. Toen ik het afgelopen weekend een ...

Het wereldbeeld van veel christenen is niet echt optimistisch te noemen: het is heel erg met de wereld en het wordt nog erger voordat het echt super erg wordt. Maar voordat het super erg wordt, zal de echte christen van de aarde worden weggerukt en naar een veilige plaats worden getransporteerd. Als die operatie geslaagd is breekt echt de pleuris uit en zal de aarde voor de niet christenen, de lauwe christen en de nepchristen zeven jaar lang een niet al te beste plek zijn om te moeten leven. Maar niet getreurd, na die zeven jaar breekt een periode van 1000 jaar vrede aan waarbij Jezus zal regeren met assistentie van 144 duizend mederegeerders. Uiteindelijk loopt het allemaal niet zo goed af met de aarde en wordt deze vernietigd om plaats te maken voor een nieuwe hemel en een nieuw aarde. O ja, tijdens die 1000 jaar zal de boze (a.k.a de duivel, satan, antichrist) gevangengezet worden zodat hij niet langer de mens tot zonde kan verleiden. Tot aan zijn gevangenneming gaat hij echter rond...

Mijn meest gelezen Blog is die van "Theorie rondom de fiets" uit 2010. Ik heb me vaak afgevraagd waarom deze blog met haar vreemde titel zo vaak wordt aangeklikt. Ik denk dat ik er uit ben. Stel je voor dat ik wat meer wil weten over fietsen. Dan zou een internet zoekopdracht met wat algemene woorden zoals fiets, theorie en alles de zoeker zomaar naar het betreffende blog kunnen leiden. Het is ook gewoon slim om eerst groot en breed te zoeken en vervolgens inzoomen op het onderdeel. Een speld laat zich immers pas vinden als je eerst de hooiberg overhoop haalt. Wat mij op dit denkspoor zette is de populariteit van systemen in ons leven; op zich bestaande onderdelen die door hun onderlinge verbondenheid en samenhang in het resulterende grotere geheel betekenis en functie hebben en/of krijgen. Als je een paar olijven, schijfjes komkommer, stukjes tomaat en wat velletjes ijsbergsla bij elkaar in een kom doet, dat door elkaar husselt en overgiet met honing-mosterd dressing, noemen...