Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Ik zit met Roberto en Lennart in de lounche op het vliegveld van Panama City waar we vier uur moeten wachten op onze verbindende vlucht naar Cartagena. Slecht geslapen vannacht. Altijd als ik vroeg moet reizen lig ik er a.h.w. op te wachten en droom ik van dingen die fout gaan. Vannacht brak in mijn droom een van de schouderbanden van m'n trouwe Scapino rugzakje. Ik bedacht me dat ik die rugzak al 12 jaar heb. Het is het perfecte handbagadingetje met 564 vakken en zo. Die rugzak is echt overal geweest en oersterk. In m'n droom brak na jarenlang intensief gebruik een van de schouderbanden en daarmee werd de tas onbruikbaar. In een droom zijn de gevolgen meestal wat ingrijpender dan in het echt. Ik weet niet alle details meer maar we misten onze vlucht omdat ik emotioneel geen afscheid kon nemen van deze idelae reispartner of zoiets dergelijks. Tot zover de droom. We hadden net onze bagage ingecheckt, inclusief 40 kilo boeken of Lennart z'n naam werd omgeroepen. Hij moest zic...

Vanavond in een kerk gesproken in een van de armste buurten van Guayaquil. Deze mensen hebben echt niets, helemaal niets. Veel van hen zijn eenvoudige mensen die het ebste van het leven proberen te maken. Moeilijkheden zijn een dagelijkse realiteit. En toch maakt het evangelie en verschil. Het lost echt niet alle problemen op maar de troost en de kracht die men eruit put, is echt! Dinsdagochtend om vier uur uit bed om de vlucht van 07.00 uur naar Panama te halen. Daarna door naar Carthagena waar we om 14.00 hopen aan te komen. We hebben een kontaktpersoon en een telefoonnummer, verder niets. We zullen zien. Als je de komende dagen geen nieuw blog te lezen krijgt komt dat omdat we geen internettoegang of internetcafe kunnen vinden. Dan duurt het tot volgende week maandag voordat het eerstvolgende blog verschijnt.

"BE" is "SE" in het Spaans, vandaar. Ruimt tachtig deelnemers verzamelden zich voor een intensief weekend. Zeven pittige sessies, groepswerk, individuele verwerking en "ijsbrekers", karige maaltijden, warme douches en andere zaken vulden de 48 uur. Het is voor Latino's, met name de iets oudere generatie, een behoorlijke uitdaging om voor zichzelf na te denken. De benadering in het BE seminar; zoek voor jezelf naar antwoorden, is voor velen een moeilijk te maken omslag. Men is zo gewend dat alles wordt voorgekauwd en dat het woord van de "pastor" bijna gelijk staat aan een openbaring van God. Het is dan ook moeilijk om met elkaar een dialoog aan te gaan waar je op basis van gelijkwaardigheid met elkaar het gesprek ingaat. Kritiek? Die heeft men eigenlijk niet: "jij bent toch de pastor"? Maar goed, het was een heftig weekend en ik ben nu, zondagavond 21.00 uur, helemaal op en wil maar een ding en dat is naar bed. Nog een paar minuten ...

Over een uur vertrekken we naar hotel Palmar del Sol, op ongeveer drie uur rijden van Guayaquil, in bovengenoemde plaats, voor het BE seminar. Inclusief OM-ers zijn we totaal met 85 personen. Dat is best wel veel. Ik denk niet dat ik daar toegang heb tot het internet (als dat anders is, merk je het vanzelf). Ga er maar vanuit dat ik de komende twee dagen ondergronds ben en pas over twee dagen weer een nieuwe blog schrijf. Maandagochtend kun je dan een verslag lezen. Een goed weekend toegewenst.

Eerst waren er 250 mensen die als een groep groep op een eiland in de Guaya rivier wonen. Geen voorzieningen, helemaal niets. OM is met een kerk in Guauyaquil gaan samenwerken om de levensstanddaard te verbeteren. Nu is er en school/kerk/community centrum Is er zelfs een "ziekenhuis" Zijn er zo'n veertig huizen voor alle op het eiland wonende gezinnen gebouwd. En op school zitten ontzettend schattige kinderen We mikken vooral op de opleiding van de kinderen. De ouderen zijn nauwelijks vooruit te branden; liever lui dan moe. Morele veranderingen komen langzam tot stand en een van de grootste uitdagingen is om de ouderen verantwoordelijkheid te zien nemen voor hun eiland. Hoogtepunt was toen twee jaar geleden zo'twintig paren in een grote ceremonie in de echt werden verbonden. Dat heeft de nationale pers zelfs gehaald. In de namiddag was er een geplande bijenkomst voor leiders en voorgangers maar men had besloten om iedereen maar uit te nodigen. Een allegaartje van moed...

Vandaag (woensdag) was een vrije dag. We hebben het programma wat verschoven zodat de plannen voor vandaag morgen gerealiseerd zullen worden. Omdat Lennart hier voor het eerst is lieten we hem kiezen: of naar de bergen of naar het strand. Omdat we in Nederland zelf ook een strand hebben koos Lennart voor de bergen. Ik weet hoe mooi het in de bergen is en ben meegegaan ook al was ik ziek; migraine en misselijk. In de loop van de dag is het vanzelf weer overgegaan. Hieronder en paar foto's. Als ik dit zie sta ik opnieuw verbaasd hoe mooi God het heeft gemaakt. Ik verontschuldig me niet voor die overtuiging; ik kan me namelijk maar moeilijk voorstellen hoe zoiets door een aaneenschakelingn van talloze toevalligheden is ontstaan. Zelf voor een fantast is dat een pittige uitdaging.

07.00 Gisterenavond omstreeks 16.30 trok ik het niet meer en ben op de bank in slaap gevallen. M’n hersenen gaven het “slaapsignaal” af. In NL is het 00.30 en je hoort nu te gaan slapen. Na een uur werd ik gewekt met de vraag of ik nog naar het centrum van Guayaquil wilde gaan. Met bloeddoorlopen ogen de auto in en naar het centrum gereden waar we wat hebben gegeten en rondgelopen. Uiteindelijk om 22.00 naar bed; ‘sleep, blessed sleep’. Maar ja, dan word ik de volgende ochtend natuurlijk vroeg wakker. Over het algemeen vindt mijn lichaam het na zes uur slaap wel weer genoeg en lig ik daar maar wat te liggen. En daar houd ik niet van dus ga i er maar uit en vind ergens in huis een stil hoekje. Het huis is stil, de wereld draait nog niet op volle toeren en in de stilte is de ontmoeting met God toch altijd het hevigst. Door Zijn woord te lezen, daarover te mediteren, ontstaat er iets. Ik noem het “een verhaal”; een optelsom van de werkelijkheid van Zijn woord, mijn hart en een reflectie o...

Negen uur en tien minuten naar Bonaire, twee en een half uur naar Guayaquil en je bent er al. De reis is zeer voorspoedig verlopen. Voordat het vliegtuig vertrok sliep ik al en heb totaal zeker zes uur kunnen slapen. Lennart had er ook niet al teveel moeite mee. Zodoende kwamen we niet gebroken aan en kunnen nu de dag gebruiken om te acclimatiseren. Rondje hardlopen, emails bijwerken en voorbereiden op wat komen gaat. De agenda voor morgen ziet er als volgt uit: Dinsdag 22 Mei 08.00 Ontbijtbijeekomst met voorgangers en kerkleiders ter gelegenheid van 50 jaar OM en 16 jaar OM Ecuador 16.00 Tarqui High School: Conference for teenagers in a Public School (1st group) 17.00 Tarqui High School: (2nd group)

Vandaag (23.35) vertrek ik naar Ecuador. Samen met Lennart de Vries. Lennart is Pliesie en is een van de coaches in de Discipelschaps Trainings Groep die om de week bij ons thuis bijeenkomt. De agenda ziet er als volgt uit. Maandag 21 Mei 06.00 aankomst in Guayaquil Dinsdag 22 Mei 08.00 Ontbijtbijeekomst met voorgangers en kerkleiders ter gelegenheid van 50 jaar OM en 16 jaar OM Ecuador 16.00 Tarqui High School: Conference for teenagers in a Public School (1st group) 17.00 Tarqui High School: (2nd group) Woensdag 23 mei 10.00 Santay Island visit – still to confirm Donderdag 24 mei 16.40 Pastors Meeting in DURAN (Teleamigos): This is organized by Teleamigos a Christian Organization. They do evangelism by phone and want to encourage & challenge pastors to do evangelism. 25-27 Mei BE Seminar – This will take place in a hotel in a rural area – 3 hours away from Guayaquil Maandag 28 mei 18.00 Pastors Meeting in the South (Teleamigos) May 29-June 3 Trip to Cartagena (Helemaal in het Noor...

Ik produceer veel en vaak ideeen. De hoeveelheid documenten met ideeen, voostellen beslaat enkele mappen maar ik weet zelf nauwelijks van het bestaan van de meeste af. Voorbeeld: In oktober 2004 heeft een klein groepje zich in de Brandaris bezig gehouden met de vraag hoe en wanneer we aanvullende onderwijs een plaats geven in de Brandaris. We hebben toen zelfs een enquete gehouden. De bevindingen zijn besproken en vastgelegd. Van de week kwam ik het document toevallig tegen. Ik kan me er niets van herinneren. En dat frustreert enorm. Ik lees de meest briljante boeken en ben daar soms weken lang vol van. Na een half jaar vraag ik me af wat dat boek eigenlijk in mijn boekenkast doet en of ik het uberhaupt wel heb gelezen. Misschien moet ik korte samenvattingen gaan schrijven? Momenteel ben ik met twee boeken bezig. De eerste heet "Presence-Centered Youth Ministry". Een belangrijk boek dat afrekent met de stereotiepe manier waarop we jongeren benaderen en in hun geloof opvoeden;...

Ik las zojuist in 1 Tim. 4:1 over luitjes die van hun geloof afvallen. Nu ben ik (geestelijk) opgegroeid in kringen waar men hartstochtelijk gelooft in en vasthoudt aan de vermeende waarheid dat, als je eenmaal bent gaan geloven (het koninkrijk van God bent binnengegaan, je vertrouwen op Jezus hebt gesteld enz.), je in het gezin van God bent opgenomen (geadopteerd) en dat, nu je een kind van God bent, je dat kindschap nooit meer kan worden afgenomen. Teksten uit o.a. het Johannesevangelie (hfdst. 10) moeten die waarheid staven: "Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij. Ik geef ze eeuwig leven: ze zullen nooit verloren gaan en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader mij gegeven heeft gaat alles te boven, niemand kan het uit de hand van mijn Vader roven.." "Zie je wel? Er staat duidelijk dat Jezus zelf zegt dat ze nooit verloren zullen gaan". Zonder hier al te uitgebreid op in te gaan; het verloren zijn in deze context slaat op he...

 

Vandaag geen goed bericht want...

Vandaag las ik in 1 Timoteus over "het geheimenis der godsvrucht" ofwel "de waarheid die God ons bekend heeft gemaakt". In het Grieks wordt hier het woord "mysterie" gebruikt. Dit mysterie zal altijd voor een groot deel een mysterie blijven, hoezeer we ons best ook doen om het te doorgronden. Paulus zet vervolgens de feiten omtrent het mysterie op een rijtje maar dat betekent niet perse dat ik het, na het lezen van de feiten, opeens wel begrijp. "Hij kwam als mens naar de aarde werd door de Geest rechtvaardig verklaard en door engelen gezien. Hij werd onder de volken bekendgemaakt, her en der in de wereld aanvaard, en weer in heerlijkheid van de hemel opgenomen". Snap je? Nee, he! Ik ook niet. Paulus beschrijft het mysterie zoals het er aan de buitenkant uitziet. Daarna blijf je met ontzettend veel vragen zitten. Waarom dit mysterie? Waarom Christus? Hoe steekt het plan van God in elkaar? Wanneer is het begonnen, bedacht? De bijbel geeft op deze ...

Nadat ik vanmorgen eerst een rondje om het vliegveld heb gerend ben ik o.a. een boek gaan lezen dat als een spannende roman leest, hoewel het geen roman is. In "The Lost Gospel of Judas" treffen we Jezus als een buitenaards wezen aan en Judat Iscariot als de held in het verhaal die het voorrecht heeft om samen met Jezus op zijn planeet te mogen wonen. Het bijzondere aan dit "evangelie" is dat het een vreselijk oud manuscript is, ongeveer net zo oud als de vier evangelien. Het belang van dit evangelie is dat we meer leren over hoe men in die tijd dacht en de verhalen die over Jezus de ronde deden. Als je je daarin verdiept kom je trouwens nog veel meer interessante zaken tegen, o.a. dat de brieven van Paulus eerder geschreven zijn dan de evangelien. Dat verklaart wellicht het ontbreken van enige referenties aan de evangelien in de brieven van Paulus. Vanavond een bijeenkomst met voorgangers uit Rotterdam. Dat is een maandelijkse vergadering waarin we zaken op elkaar ...

Gisterenochtend gesproken in Jozua (Alblasserdam). Het is altijd een genoegen om daar te spreken (1 x per jaar). Ik kom er nogal wat Lekkerlanders tegen en de verhalen over vroeger komen dan gemakkelijk bovendrijven. Na afloop van de dienst meldde een man zich bij me die me vertelde dat, toen hij samen met mijn jongste broer in de eerste klas van de LTS zat, er zich iets had voorgevallen tussen die twee, waarop ik het blijkbaar voor m'n broer had opgenomen en het nieuws de wereld inging dat "als Jan den Ouden A.M. te N. te pakken kreeg", ik hem "helemaal verrot zou slaan". Aangezien ik die belofte blijkbaar nooit had waargemaakt, meldde A.M. te N. zich gisteren bij me om het beloofde pak slaag in ontvangst te nemen. Omdat ik met niets van het voorval herinner besloot ik A.M. te N. gratie te verlenen en kocht hij een moek bij me, voor z'n vrouw en vroeg me om de groeten aan m'n broer te doen. "Ik vertel u een Bijbelse waarheid die u in praktijk zou m...

Vanmorgen vroeg een rondje om het vliegveld gerend. Het regende zo hard dat Martha na een half uur met de auto naar me toe kwam om te vragen of ik nog verder wilde rennen. Ach, ik was toch al nat, dus heb ik het rondje afgemaakt. Daarna ontbijt met de drie buurjongens. Man, wat zijn die jongens druk. Verder gedeisd gehouden, gelezen in de "Priscilla Papers", waarop ik een abonnement heb genomen. Een mooi blad dat zich inzet voor het bevorderen van gelijkheid tussen mensen, met een sterke nadruk op de positie van de vrouw (in de kerk). Ik kom er steeds meer achter dat ons taalgebruik en ons inzicht in de bijbels begrippen en principes heel erg door onze protestantse (vertaal)cultuur zijn en worden bepaald. Waar Gods agenda, in, en na Christus een "pre-zondeval agenda is" die tot uitdrukking zou moeten komen in de toepassing van de principes van Zijn koninkrijk, werken we in onze kerken nog steeds met een agenda van macht en ongelijkheid. De gelijkheid waar veel chris...

Vanmorgen zo maar tot 07.50 op bed gelegen. Dat gebeurt zelden. Nu moet ik wel zeggen dat ik een boek was gaan lezen en het moeilijk vond om te stoppen. The Divide van Nicolas Evans (zijn eerste boek is verfilmd als de paardenfluisteraar). Dit is een interessant boek over de dynamiek tussen twee huwelijkspartners die zichzelf en elkaar kwijtraken en dan door allerlei moeilijkheden elkaar weer vinden (begreep ik uit de laatste bladzijden waar ik altijd even kijk). Om 10.00 een afspraak met een vriend die in Leiden een soort van cafekerk wil beginnen. We hebben "aantekeningen vergeleken" waarbij vooral de vraag centraal staat hoe we authentiek kerk/gemeente kunnen zijn in 2007. We zijn het er over eens dat de vorm waarin we onze traditionele reformatorische en evangelische samenkomsten nu inrichten toch wel heel ver van de zoekende en niet zoekende mens af staat. Een paar jaar geleden schreef Brian McLaren een boek "More ready than you realise" en dat heeft me toen al...

De vergadering na de gebedsochtend ging niet door dus was ik om 15.00 uur al thuis. M'n buurjongens deden de deur van hun huis voor me open en vertelden me dat ze bij ons kwamen wonen. Altijd gezellig, zei ik. Het is een tweeling van vijf jaar oud en het zijn echte schatjes met hele lieve stemmetjes. De buurman was ook thuis en we hebben samen koffie gedronken. Ellen zat ook binnen dus het was een gezellige boel. De rest van de middag nog wat verder nagedacht over de vergadering van vanavond en met Celine gepraat die om een uur of 18.00 kwam aanwaaien. Onder het genot van een glaasje rode wijn en het gezelschap van Martha en een ovenschotel wat doorgeprat over het jongerenwerk. Wat loopt goed? Wat loopt minder? Hoe staan we er zelf in? Wat zijn onze eigen zegeningen en frustraties? Jongerenwerk is van groot belang in een kerk. Velen leven in twee werelden; de wereld waarin ze opgroeien en waar hun ouders hun vaak in stimuleren en de wereld van hun eigen vrgane, twijfels, verlanmgen...

Het is alweer een tijd terug dat ik in Emmeloord was. Eens in de maand hebben we bij OM een gebedsochtend en daar ga ik vandaag heen. Ik zal wel te laat komen want om de files voor te zien moet je eigenlijk voor 06.00 uur de deur uit. Nu vertrek ik om 06.30 en haal nog iemand op ook. Dan rijd ik om 15.00 terug. dat is einelijk al te laat om fileloos langs Amsterdam of Utrecht te komen. We zien wel. Emmeloord

Tja, we zijn nog geen 48 uur thuis en alles is weer zoals het was; een maalstroom van activiteiten en volle agenda's. Gelukkig niet zo vol dat er geen tijd zou zijn voor ontspanning. Daar zou ik echt niet mee kunnen leven. Gisteren m'n rondje om het vliegveld gerend, naar de kapper geweest, de papierstapel op m'n buro deels weggewerkt, 150 emails "ge-archiveerd", m'n reis naar Ecuador proberen te plannen (de vraag is of ik op de terugweg wel of niet twee dagen naar Atlanta ga; via Amerika naar Ecuador is vervelend omdat je in Amerika door de immigratie heen moet...de extra reisuren en stopovers...). Paspoort opgehaald en gegevens doormailen naar Roberto die ze nodig heeft om een korte trip naar Colombia te regelen. Met m'n collega's in Noorwegen onderhandeld over de precieze duur van m'n korte trip naar Kristiansand (14 tot 17 juni). 's-Avonds de vergadering met de andere oudsten. We waren zowaar om 22.15 al "klaar". Volgende week sta...

Thuiskomen is het mooiste gedeelte van elke trip. Zo ook nu. Martijn had de koffie met appeltaart klaarstaan. Martha begint direct haar verhaal te vertellen en houdt dat uren vol. Hoe doet ze dat toch? Als je mij vraagt hoe het was krijg je iets in de zin van "wel aardig" te horen. Als je Martha dezelfde vraag stelt krijg je "heb je een paar uur" te horen. Mijn verhalen komen bij vlagen. Weken en maanden erna. Nooit direct na een trip. Goed, een ding dan. Al anderhalf jaar ben ik op zoek naar een kruis. Niet zomaar een kruis, maar een zogenaamde crucifix. De protestanten hebben als symbool een leeg kruis. Geen Christusfiguur op het kruis want "Hij is opgestaan, Hij leeft". Al jarenlang heb ik daar een onbevredigend gevoel bij. Niet bij de opstanding, maar bij dat kale, lege kruis. De kracht van de gekruisigde Heer Jezus is dat "door Zijn striemen ons genezing is geworden". De wonden in Zijn zijde zijn een herinnering aan de zonde der wereld die H...

Vandaag onze laatste dag in Zuid Afrika. Vanmorgen spreek ik in een gemeente waar ik jaarlijks spreek. Deze gemeente maakt ongeveer dezelfde ontwikkelingen door als de Brandaris dus zoeken we altijd een gelegenheid om "aantekeningen te vergelijken". Na de dienst lunchen we dan ook met een deel van de gemeenteleiding. Een jong stel dat als gasten deze gemeente bezoekt, is deze week getrouwd. Tijdens hun huwelijksnacht is de man door een inbreker doodgeschoten. Dit soort berichten lees en hoor je dagelijks. Zuid Afrika blijft een enorm geweldadig land en een leven is niet zoveel waard. Wat heeft deze moord de inbreker opgeleverd? Helemaal niets! Maar de gevolgen zijn traumatisch en dramatisch. Ik heb ervan wakker gelegen vannacht. Je krijgt er zo'n wee, misselijk gevoel bij en je schuift het niet zomaar terzijde. Vanmiddag nog een paar uren naar Mike en Rose in Pretroria. Mike en ik zijn al heel lang goede vrienden en we doen ff de 10 kilometer vanmiddag terwijl onze vrou...

Gisteren naar een Unesco Werelderfgoedplek geweest in Sterkfontein, "the cradle of humankind" genaamd. De biljoenen en miljoenen jaren vliegen je hier om de oren alsof het wisselgeld is. Toch, om een grot te verkennen die best wel oud is en waar talloze fossielen worden gevonden, o.a. Mrs. Ples, zo'n beetje de oudste schedel ter wereld, heeft wel iets. Hieronder een foto van mevrouw Ples. Ziet er best wel oud uit. Het gebied beslaat geloof ik zo'n 145 vierkante kilometer. Daar heb je wel een uurtje voor nodig om te verkennen! Vervolgens zestig meter de diepte in. Het bovenaanzihct ziet er zo uit: En van binnen zo: Zojuist zijn we teruggekeerd van een lezing door Brian Mclaren: "The secret message of Jesus". Hij is hier op uitnodiging van de Nederduits gereformeerde kerk in Weltevreden park. McLaren staat in mijn lijst van "must read" schrijvers; postmodern, eerlijk en niet bang om platgetreden paden te benoemen en mee af te rekenen. Was echt super...

Vanmorgen om 6.30 naar Pretoria vertrokken. We waren er om 7.15 en hebben bij Wimpy ontbeten. Daarna naar de trainingsbase waar ik heb gesproken. Martha en ik hebben met alle Nederlanders een kort gesprekje gehad. Ze maken het allemaal goed en zijn enthousiast over de training. Met Peter en Kathy gelunched en vervolgens terug naar de traingsbase om de interviews af te ronden. Om 16.00 hadden we een afspraak met Rudolph Meyer en zijn vrouw. Rudolph was de bijbelstudiesecretaris van Pro Veritas, onderdeel van de organisatie van Beyers Naudee, later in de ban gedaaan als staatsvijand omdat ze tegen apartheid waren. Indrukwekkend om zijn verhalen te horen. Nu zijn we net thuis gekomen en zien morgen wel wat we gaan doen. Hieronder nog een foto van Martha en mij samen op haar verjaardag.