Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Vorige week kreeg ik de dikke pil "Gezond Leiderschap in de kerk" toegestuurd. Is het een pretentieuze titel of drukt de titel een 'verlangen naar' uit? Als je de berichtgeving in de media een beetje volgt lijken 'Leiderschap' en 'Gezond' elkaar uit te sluiten. Waar is gezond leiderschap nog te vinden. iedereen heeft wel meerder verhalen paraat om te bewijzen dat het op z'n zachtst gezegd karig gezaaid is, laat staan geoogst. Donders en Ketelaar hebben een fraai werkboek geproduceerd. Vijf fundamenten (Roeping, Persoonlijke en Sociale verantwoordelijkheid, en Sociale en Bestuurlijke vaardigheid) dragen het boek en worden per fundament keurig in vijf deelgebieden uitgewerkt. De 350 pagina's, in groot formaat opgezet, hoeven de potentiële lezer/nijvere student niet af te schrikken. Het boek is zeer toegankelijk en leent zich m.i. bij uitstek voor bestudering in kleinere groepen. Verwerking en toepassing zijn van groter belang dan het tot je neme...

".. je hebt me betoverd met één blik van je ogen, met één kraal van je halsketting (Hooglied 4:9)." Wat is er mis met de twee geliefden? Is er dan niets dat hun liefde voor elkaar in de weg kan staan? Je zou denken: 'nou, die laten zich makkelijk inpakken; klink meer als verliefdheid. Wacht maar tot ze wat verder in hun relatie komen.' In het Hooglied vindt je geen enkele wanklank of negatief gepraat over de liefde. Het is dan ook niet voor niets een loflied. En lekker romantisch. Je treft er niets aan in de zin van "schat ik houd heel veel van je en ik vind je nieuwe ketting wel aardig maar wat ik tegen je heb is dat je na gebruik nooit het dopje op de tube tandpasta terug doet." Of, "Ik houd heel veel van je maar waarom moet je nou stofzuigen als ik de krant probeer te lezen." Dit zijn nog redelijk onschuldige irritaties die een relatie kunnen verstoren en tot een scheiding zouden kunnen leiden. Hoe komt het nu dat deze pure liefde, zoals in het ...

Wat is nu precies het verschil tussen een gewone kerkdienst en een jongerendienst? Al meer dan dertig jaar spreek ik in beide varianten op dit zondagsthema. Grofweg zijn hier de verschillen. Gewone dienst: Grote en oudere mensen zitten vooraan. Jongeren zitten links- of rechtsachter. De voorganger staat achter een spreekgestoelte. Een ouderachtig iemand heet de bezoekers bij het naar binnen gaan van her gebouw welkom en wenst hen een "fijne dienst." Een ietwat traditionele manier van samenzangbegeleiding middels een orgel , een piano of een combo. Echter, met de sinds kort ontdekte, voorheen in het verborgene opererende aanbiddingsleider, zijn er in veel diensten nu twee gemakkelijk te onderscheiden elementen: de samenzang (beter: aanbidding) en het Woordblok. Als het meezit ondersteunen en versterken deze twee blokken elkaar maar het komt ook voor dat het aanbiddingsblok een eigen leven leidt en de neiging heeft tijd bij het Woordblok weg te snoepen. Ook heeft met de ontdekk...

Het is frappant dat een boek als het Hooglied tot de Canon van de Bijbel is toegelaten. Misschien wel omdat men het door de eeuwen heen als allegorie of typologie beschouwde. Letterlijk is het een erotisch boek die het verlangen van twee geliefden om bij elkaar te zijn in poetische vorm beschrijft. Beide geliefden verliezen zich in het verlangen om bij elkaar te zijn en doen "rare" dingen zoals ook in onze moderne tijd twee geliefden "rare" dingen doen om maar bij de ander te kunnen zijn. Zo treffen we op een gegeven moment de vrouw dolend door de donkere straten aan. Ze kan niet slapen en kan haar vriendje niet vinden. De politie kan haar ook niet helpen en eenzaam vervolgt ze haar zoektocht. Het probleem met een te strakke allegorische of typologische interpretatie is dat het verhaal op zich aan kracht dreigt in te boeten. Daar moet je dus voorzichtig mee zijn. De typologische en/of allegorische interpretatie krijgt pas dan haar kracht als je het verhaal eerst le...

De beste plek is thuis. Bij vrouw, kinderen en achterkleinkind. De plastische taal van het Hooglied blijft me verwonderen. Verwondering omdat het in zo'n schril contrast staat met de werkelijkheid van velen. Neem bijvoorbeeld deze zin: "Vrienden, eet en drink de liefde tot je er dronken van wordt"(Hooglied 5:1). Ik denk dat iedereen die dit leest verlangt naar een situatie die dit mogelijk maakt. Je kunt de liefde alleen maar eten en drinken tot je er dronken van wordt als er een bron aanwezig is die in die liefde voorziet. Ik ben een gezegend mens omdat die bron er voor mij is. Mijn thuissituatie is veilig, ik vind er respect, waardigheid, genegenheid, waardering en aanvaarding. Om me heen zie ik het tegenovergestelde. In het groot; in het wereld die uitermate onveilig is en vol is met daders en slachtoffers van competitie, hebberigheid en zelfverrijking; in het klein in relaties waarin genegenheid en aanvaarding ontbreekt. Als je geen plek hebt waar je niet altijd maar ...

Naast me zit een vrouw die verdacht veel op iemand lijkt die ik regelmatig op tevee zie. Nu gebeurt het wel vaker dat ik in businessclass lounges over de wereld bekende Nederlanders tegenkom (nee, ik vlieg geen business class, ik mag alleen in de lounge omdat ik een goudkleurig kaartje heb). Onlangs zat ik blijkbaar naast iemand in het vliegtuig die velen kennen maar ik had het niet in de gaten omdat hij zo'n ouwe kop had en ik niet zo'n voetbalfanaat ben. Het drong pas tot me door toen een fervente Engelse fan hem vroeg "can I take a picture with you, mr. Gullit?" Verdraaid, het was hem. Ik had verder geen behoefte aan een foto of een handtekening dus heb ik het maar zo gelaten en ben verder gegaan met m'n boek. Goed, om van alle twijfel af te zijn (is ze het nu wel of niet?) maar even een praatje aangeknoopt en toen ik haar vertelde dat mijn vrouw en ik haar positiviteit aanstekelijk vinden (waarop ze antwoordde dat ze het niet goed verstond en of ik het nog een...

Een school wordt in april 1975 van de ene op de andere dag veranderd in een serie martelkamers. Iedereen die er levend binnenkomt, sterft. In vijf jaar tijd vinden alleen al in deze school zo'n 20.000 mannen, vrouwen en kinderen de marteldood, hun 'bekentenissen' achterlatend. De hel, door Pol Pot gecreëerd is helaas niet uniek. Wereldwijd worden levens op gruwelijke wijze misbruikt en weggegooid. We denken beschaafder te worden maar het tegengestelde is waar. Het kan ook subtieler. En beschaafder. De "biermeisjes" in Phnom Penh krijgen geen salaris. De bierbrouwerij geeft werkkleding en ze ontvangen commissie per verkocht biertje. Eigenlijk dus een moderne vorm van prostitutie omdat de meisjes om toch iets te verdienen, creativiteit en gewilligheid nodig hebben. Beschaafder? Uitbuiting is het devies als er een euro te verdienen valt. Nog 24 uur en dan vanaf Phnom Penh, via Bangkok weer naar huis. De 20.000 in Security Office 21 gefolterde en vermoorde mannen, vr...

Vanmorgen de laatste bijeenkomst van de international leiders. Een klein groepje blijft nog twee dagen om verdere plannen uit te werken voor het uitrollen van The Code of Good Practice (for support and development of OM personnel) over de hele organisatie. Een leider is in principe geneigd om te denken dat hij of zij een prima leider is en goed voor zijn/haar mensen zorgt. Echter, er bestaan geen volmaakte leiders en naast dat een leider unieke sterke kwaliteiten heeft, zijn er altijd unieke zwakke plekken. Het is het gevolg van het feit dat we gebroken mensen zijn die in een gebroken wereld leven en werken. Dat moeten we onder ogen willen zien. De Code omschrijft wat we met elkaar hebben afgesproken over hoe een gezond team met gezond leiderschap eruitziet. Zoals er financiële audits bestaan voor een organisatie moet er ook een audit zijn voor leiderschap en team. Het afgelopen jaar hebben we deze code in een aantal landen getest. Ik heb een aantal leiders laten vertellen wat deze aud...

"Wat komt er eerst? Het woord of de daad? In de Bijbel vindt je geen nadrukkelijk volgorde en er bestaat een creatieve spanning tussen de twee die we waarschijnlijk altijd nodig zullen blijven hebben om ons scherp te houden. Joel Edwards besloot zijn serie vanmorgen aan de hand van Handelingen 4:8-12 waar we de eerste christelijke apologetiek aantreffen. "Op grond waarvan, op wiens gezag, stichten jullie verwarring, breken jullie in op de economische en sociale status quo?" De discipelen moeten hun goede daad verdedigen en hun verdediging is luid en duidelijk: De naam van Jezus Christus. Als je de wonderen van Christus bestudeerd, realiseer je je al snel dat deze altijd verder reikten dan alleen het fysieke. Alle wonderen hebben directe gevolgen voor de socio economische werkelijkheid van de betrokkenen en hun omgeving. De melaatse die wordt genezen krijgt de opdracht om "naar de zijnen" terug te keren. De blinde man wordt gevraagd wat hij van Jezus wil? Genezi...

De kern van Joel Edwards boodschap van vanmorgen was dat de discipelen van Jezus geen aanstoot gaven maar dat door de omgeving aanstoot werd genomen (o.a. in Handelingen 19). Dat is een groot verschil. De discipelen organiseerden geen kruistochten (crusades) maar zochten het gesprek op. Om andere geloofssystemen af te kraken of te bevechten had geen plaats. Dat past niet bij een volgeling van Jezus. De eerste generatie keek niet neer, noch veroordeelde hen die een ander, of geen geloof aanhingen; ze prezen de naam van Jezus. Jezus zelf ging niet in op de discussie welke berg de beste was op op te aanbidden (Johannes 6): "Ik ben niet gekomen om daar over te praten, ik ben gekomen om Leven te geven." De kern is dat we dienen te zoeken naar manieren om dichter bij anderen te komen zodat zij de liefde van Christus beter zien en begrijpen. Toen Hij twaalf jaar was, vonden zijn ouders Hem in de tempel, luisterend en vragen stellend. Dat is een iets andere aanpak dan de praktijk die...

Joel Edwards verwoordt wat de meeste volgelingen van Christus voelen: "hoe verhoudt een exclusief Evangelie, waarin Jezus Christus als de enige weg tot God wordt voorgesteld, zich tot een God die de hele wereld liefheeft. De "intoleratie" van de Ene Weg laat brandmerkt de christen als iemand die geen ruimte heeft in zijn of haar hart. Ieder ander geloof of overtuiging wordt door deze exclusiviteit impliciet gedegradeerd tot een onmogelijke weg. Als we op zondagmorgen met gelijkdenkenen bijeenkomen levert dit niet al teveel problemen op. Het probleem ervaren we als we op maandag naar ons werk gaan en ons concentreren op de opdracht om onze naaste lief te hebben. Maar hoe ervaart deze medemens onze claim op exclusiviteit? Het is zeer waarschijnlijk dat hij zich bij voorbaat al buitenspel gezet voelt. Hier antwoord op deze paradox is niet eenvoudig. Jezus is namelijk óf De Weg óf een van de vele wegen. Is Hij een van de vele wegen, dan verliest het Woord van God al haar zeg...

Nob Sakai, de leider van het OM werk in Japan, sprak met diepe bewogenheid over de verwoesting die de recente aardbeving en tsunami heeft aangericht. Infrastructuur kun je herstellen, auto's kun je vervangen maar een mensenleven is onvervangbaar. De mens krijgt maar een kans. In een tijdspanne van nul tot zeg maar zo'n honderd jaar moeten we er wat van zien te maken. Het is ook in diezelfde tijdspanne dat we een keuze maken tussen licht en duister. Maar dat impliceert dat men dan wel het verhaal over licht en duister heeft gehoord. Het getroffen gebied in Japan is nu net zo'n gebied waar het Goede Nieuws het minst bekend is. Ieder mensenleven is kostbaar in Gods ogen. Levens die abrupt eindigen door natuurgeweld of ongelukken; het zou niet mogen. Maar toch gebeurt het. Iedere dag weer. In het verkeer, op het werk, gewoon thuis; duizenden levens gaan dagelijks over van het tijdelijk naar het eeuwige. De bestemming van al die levens staat op het spel. Als het Evangelie Goed e...

Wat een aardbeving zeg, en wat een enorme verwoesting. Ik verwacht dat een aantal collega's uit de regio niet in staat is om naar Maleisië te reizen voor de Internationale Leiders Vergadering die zondag begint. Tegen zoveel natuurgeweld is niets en niemand bestand. Geeft je ook wel te denken. Nederland met haar dijken zou niets beginnen. We hebben met al onze technieken en zelfverzekerdheid gewoon het nakijken. Vandaag de retraite afgerond en met elkaar verder nagedacht over lessen uit het leven van David. Een simpel diagram maakt zaken vaak duidelijk. Als je het leven van David bestudeert ontdek je, onder andere, dat hij, als leider, een redelijke balans had tussen "communion, community en mission." Mijn aantekeningen van vandaag. tegenwoordig in OneNote. Wel handig stukje gereedschap In OM ligt de nadruk sterk op community en mission. Echter, als men de persoonlijke community met God verwaarloost, zal op termijn de community en het werk tot stof ineenschrompelen. De ret...

Tijdens de retraite wordt o.a. het leven van David bestudeerd. Een interessante man die, zou hij in Nederland leven, waarschijnlijk levenslang met TBS had gekregen. Ook een man die wist te schitteren in het duister en dat is een bijzondere kwaliteit. Schitteren in het licht, wanneer iedereen toekijkt is wel wat anders dan eenzelfde karakter tonen in het duister; als de lichten gedimd zijn en het publiek naar huis. In de verhalen over David krijgen we een man te zien die, naast dat hij vreselijke domme en zelfzuchtige dingen deed, zoals de echtgenoot van de buurvrouw waarop hij verliefd was laten doden (hij kwam er niet zomaar mee weg en moest zwaar boeten), als het zwaar weer werd en zijn karakter onder druk kwam te staan, zijn integriteit wist te handhaven. Hij bleef zichzelf in het juiste perspectief zien. Eerst God, en dan de mens. Daarom liet hij Saul in leven, ook toen hij de gelegenheid had om hem te doden en zijn plaats in te nemen. David geloofde dat zijn tijden, en daarmee all...

Vandaag is de Retraite begonnen. Luisteren naar God. Contemplatief bidden. Ik probeer mee te doen. Iemand leest een tekst. Het gaat over Jezus maar dat is ook zo'n beetje alles wat ik me er van opvang. We krijgen huiswerk. Na tien minuten zet ik CNN Worldnews aan. Ik kan me niet concentreren. Eigenlijk wil ik het liefst naar huis. Ik geef de schuld aan de lange reis en de veel te korte eerste nacht in het doorgezakte hotelbed. Morgen voel ik me waarschijnlijk een stuk beter. Er zijn zoveel mensen waarmee ik moet praten. Hier kom ik stafwerkers tegen waar ik leiding aan geef en die ik waarschijnlijk pas over een jaar weer zie. Dus, uitbuiten die hap. Ook veel pijn. Een van m'n collega's wil met me praten maar doet dit het liefst in een restaurant waar we anoniem zijn; in de OM gelederen komt hij teveel mensen tegen die hem veel pijn hebben gedaan. Ja mensen, het blijft toch een heleboel mensenwerk in een christelijke organisatie. Net even met Martha gepraat en dat geeft de b...

Helaas zal ik de lezing van Antoine Bodar op 21 Maart in Cafe de Bovenwereld moeten missen. Daar staat echter het voorrecht tegenover om de komende weken veel vrienden en collega's weer te zien in Maleisië. De jaarlijkse Internationale Leiders van OM is, naast de eigenlijke vijf dagen waarop officiële zaken worden be- en afgehandeld, een samenklontering van subgroepen die in verschillende hoedanigheden bij elkaar komen. Zo is het de "track" voor bestuursleden, een "Spiritual Retreat Track" (waarvoor ik verantwoordelijk ben), Area bijeenkomsten (OM Internationaal is opgedeeld in een tiental area's of, regio's, die van de gelegenheid gebruik maken om bij elkaar te komen en na afloop zijn er twee trainingsdagen voor "Code of Good Practice facilitators, waar ik verantwoordelijk voor ben. Als ik het allemaal tot in detail uit moet leggen zijn we twee blogweken verder, dus ik laat het maar bij deze korte opsomming. We krijgen wel eens de vraag, en dat is...

De dag ademt weer en het duister vlucht. Een bijzondere eigenschap van licht is dat het de duisternis verdrijft. Als het licht aangaat heeft de duisternis geen schijn van kans. Daarom is een van de namen van Jezus, het Licht van de wereld, zo'n sterk beeld. Wat een hoop spreekt daar uit. De wereld licht in duister gehuld. De duisternis van tirannen, despoten, graaiende alleenheersers, sekteleiders, dieven, moordenaars, manipuleerders en tal van andere duisternis niet verdragende praktijken. Wat al deze zaken gemeen hebben is de leugen; het jezelf op de plaats van God stellen waarbij jouw norm het uitgangspunt wordt. Als maar genoeg mensen om je heen roepen dat iets okay is, ga je er uiteindelijk zelf in geloven. De twee geliefden brengen de nacht samen door, elkaar verwarmend en beschermend. Dan wordt het langzaam licht: de dag begint te ademen en het duister vlucht. (Hooglied 2"17) en ze kunnen elkaar laten gaan, vertrouwend op de kracht van het licht. In het licht zijn ze ve...

'Vang voor ons de vossen, vang die kleine vossen. Ze vernielen de wijngaard, onze wijngaard vol bloeiende ranken.' (Hooglied 2:15) We reden door de maanloze nacht over de eindeloze hectaren akkerland in Zuid Australie. Jason reed. Isaac, Ruben en ik stonden in de bak van de pick-up truck. Met de ene hand hielden we ons vast aan de dakrand en met de andere hand hielden we onze geweren vast. "Stop, een vos," riep Isaac. Ruben en ik zagen alleen maar duisternis maar toen we beter keken zagen we op zo'n twee-, driehonderd meter afstand twee hele kleine gele rondjes in de weerkaatsing van het licht van de de schijnwerper. De auto stopte, de kleine gele rondjes stopten ook. Isaac legde aan en schoot. Dag gele rondjes. Het zou ons nooit zijn opgevallen. Onbekend met het terrein en onbekend met welke gele rondjes er wel en niet thuishoorden waren we afhankelijk van Isaac, de expert, die op de boerderij is opgegroeid en het terrein en de verschillende rondjes kan ondersche...

Het schemerlampje bij m'm bed doet het niet. De lamp is stuk. Dus ga ik langs de Doe Het Zelf zaak om een lamp te kopen. Uiteraard controleer ik niet van tevoren of het een brede of smalle fitting behoeft, dus koop ik beide. De lamp die niet past, neem ik mee naar huis. Terug in mijn kamer probeer ik de oude lamp uit de houder te schroeven. Dat lukt niet want het is een bajonetsluiting! Nu ga ik met twee nieuwe, energiebesparende lampen van Philips naar huis en de schemerlamp bij m'n bed moet wachten tot mijn volgende bezoek. Tegen de tijd dat ik hier terug ben, zal ik totaal vergeten zijn dat die lamp het niet deed en zal ik me waarschijnlijk opnieuw afvragen of ik een smalle of een brede fitting nodig heb, zonder dat van tevoren te checken. Zo werkt mijn brein nu eenmaal of, je zou kunnen zeggen dat mijn brein, waar het dit soort dingen aangaat, helemaal niet werkt. Maar, er is wat aan te doen. Ik gebruik tegenwoordig OneNote en daarin heb ik een aantekening gemaakt dat ik op...

Hoe creeer je een gevoel van team met mensen die veel reizen en er maar weinig momenten zijn dat je met elkaar in dezelfde ruimte zit? Gisteren hadden we onze eerste officiele bijeenkomst als IPS staf, de HR afdeling waar ik leiding aan geef. Training, Personeel Administratie, Zielzorg, Family Life & Education, Leadership Development en Personal Development. Ons speerpunt is dienstverlening aan de organisatie met als doel dat de OM werkers wereldwijd zich effectief in kunnen zetten om discipelen te maken van alle volken. Natuurlijk zit er ook een pakket aan "policies" bij. Die zijn nodig om het geheel enigzins bestuurbaar te houden en onze waarden naar een concreet plaatje te vertalen. Als wij ons werk goed doen, zou iedereen met plezier zijn/haar werk kunnen doen. Momenteel zijn we bezig met het implementeren van een "Code of Good Practice." Deze code beschrijft hoe een goed functionerende plaatselijke afdeling eruit ziet. Werkers weten wat er van hen verwacht ...

De pocketveren van het matras dat waarschijnlijk dateert uit de jaren dertig herinneren me eraan dat ik een rug heb en schouderbladen. Alsof er iemand met een plastic speelharkje zachtjes op bepaalde plekken duwt. Als je maar lang genoeg zachtjes drukt gaat het vanzelf pijn doen. Vanmorgen opgestaan met een "splitting headache." Ik heb nu een kamer in Carlisle. Twee jongemannen die op de IT afdeling werken delen het huis en er is nog een kamer over die ik mag gebruiken. In eerder blogs heb ik uitgebreid verhaalt wat je gemiddeld kan verwachten in een huis dat door vrijgezelle jongemannen wordt bewoond. Ook nu ben ik niet teleurgesteld in mijn verwachtingen. Het is precies zo erg als eerder beschreven. Badkuip grijs (was oorspronkelijk wit) met schimmel en schaamhaar op strategische en meer onverwachte plekken, als aanvullende decoratieve accenten. Vandaag een lamp kopen. En een matras; nog zo'n nacht trek ik niet. Soms, zoals gisteren, na een dag praten en weer eens gewez...

Een prachtige tocht over de M6 vanuit Liverpool naar Carlisle. Even boven Lancaster begint het Lake District. Als je zoals vanmorgen te maken hebt met koude lucht, enkele laatste vlagen mist en een opgaande zon kan het niet anders of je begint bijna te zingen, ware het niet dat iemand anders dat veel beter deed. De klanken die de cedee "Voyage of the Acolyte" via een versterker en wat speakers de auto vulden, deden mij besluiten om er het zwijgen toe te doen. Maar mooi was het wel. De rest van de dag van de ene vergadering naar de andere. Naarmate de dag vorderde bekroop me een gevoel van hopeloosheid en machteloosheid; krijgen we het ooit allemaal goed voor elkaar? Nee, waarschijnlijk niet. Waar mensen samenwerken is de uitkomst, naast heel veel mooie dingen, ook een hele hoop gedoe. Vanavond met vrienden uit eten. Ik zorg voor de wijn, zij voor de pizza. Martha zit deze week in Barcelona. Die zie ik over drie weken weer.