Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Wie kent niet de poster en het boek van Bunyan's christenreis naar de eeuwigheid? Het boek is een aardig kado voor een frisse gelovige die zojuist het heil heeft gevonden en moedigt aan om de nieuwe reis in isolement van de wereld en anderen te gaan. De poster beeld de geneugten der wereld af als behorende bij de brede weg en alles wat glorie aan God zou kunnen brengen als behorend bij de smalle weg. Het reizen op die smalle weg vereist opperste concentratie en een enkelvoudige focus; een soort van kokervisie die slechts het einddoel ziet: de hemelse stad. Alles wat van die weg er naartoe kan afleiden, inclusief de relatie met partner en kinderen, alsmede vriendschappen met anderen, moet voor dat ene doel worden opgeofferd. Het is een subtiele uitdrukking van geestelijk individualisme. Als Christen zijn pelgrimstocht aanvangt, klampen zijn vrouw en kinderen zich aan hem vast maar onze held stopt z'n vingers in de oren en roept "leven, eeuwig leven." Alleen dat laatste...

Gisteren gesproken over "opstanding", "daarom", "werk" en "inspanningen". Als Paulus het heeft over het werk dat de Heer je te doen geeft (1 Kor. 15:58) is er het gevaar dat we dit lezen als zou Paulus het hebben over inspanningen die verricht worden in de context van "bediening". Paulus' kijk op "werk" was echter veel breder. Ook bestond er in die tijd geen "christelijk werk". Er was een groepje mannen en vrouwen die rondreisden om de boodschap van Christus uit te dragen. Om niemand tot last te zijn verrichten ze part-time niet christelijke werkzaamheden, zoals het maken van tenten, om in hun onderhoud te voorzien. Op een enkele uitzondering na hadden de gelovigen allemaal hun bezigheden die tot doel hadden om in hun onderhoud te voorzien. Onze gedachten en praktijken omtrent werk zijn door de eeuwen heen aanzienlijk veranderd. De aard van het werk is ook veranderd. Wie had 30 jaar geleden kunnen bedenken dat AD...

Wind en fundament zijn twee beelden die in de Bijbel gebruikt worden om aan te geven hoe we in het leven staan en wat het leven met ons doet. De wind waait, hoe dan ook. Wind die altijd van een kant komt levert scheefgroei op. De boom groeit een kant op. dat kan heel lang goed gaan en er zijn talloze plaatjes op het internet te vinden die dit illustreren. Bomen waarvan de stam recht staat maar waarvan de zijscheuten en takken slechts een kant opgroeien. Zolang de wortels stevig en diep de grond in gaan en gezond blijven, kan die boom dat wel verdragen. Het gevaar van eenzijdigheid is niet denkbeeldig in het leven van een volgeling van Christus. Een eenzijdigheid die ontstaat als het gevolg van een voorkeur voor zuidenwind bijvoorbeeld. Alleen in die wind gaan staan en steeds weer opzoeken. Dan hoor je wat je wilt horen en gaat op een gegeven moment zelfs geloven dat de wind alleen maar uit het zuiden komt. Noordenwind is slecht. Nu wil het geval dat de wind ook regelmatig uit het noord...

Onlangs hoorde ik het verhaal aan van een collega die vertelde dat er op de werkvloer sprake is van een chronisch gebrek aan vertrouwen. Het is niet de eerste keer dat ik dit hoor. Ongeacht de aard van het werk en de filosofie van het bedrijf; gebrek aan vertrouwen is funest voor de (werk)relaties en de gezondheid van een bedrijf of organisatie. Hoe vertaalt dat gebrek aan vertrouwen zich dan? Je krijgt een taak toebedeeld maar je "baas" kijkt voortdurend mee met wat je doet, hijgt in je nek en de beslissingen worden uiteindelijk, of door de baas genomen, of moeten altijd met hem worden overlegd. Nu is vertrouwen niet iets dat je zomaar weggeeft want ik moet ook betrouwbaar blijken te zijn. Wat is daarvoor nodig? Stephen M.R. Covey heeft hierover een zeer inspirerend, praktisch en herkenbaar boek geschreven, " The Speed of Trus t". Hij noemt vier eigenschappen, de kern die aanwezig dient te zijn en ontwikkeld dient te worden in de te vertrouwen persoon: 1) Integrite...

De inlogcode en het wachtwoord waren zo eenvoudig dat ik besloot dat ik ze niet ergens hoefde vast te leggen. Daar gebruik ik normaliter (en meteen) het kleine programma Keepass voor, een geweldig hulpmiddel voor iedereen die geen fotografische geheugen heeft en dreigt om te komen in de zich opstapelende codes, wachtwoorden en pincodes. Ik heb daar veel plezier van. Maar dan moet je de gegevens er wel in opslaan! Duhh! Toch trap ik er regelmatig weer in: "O, deze onthoud ik wel." Een dag later ben ik alweer vergeten welke website het ook al weer was of waar ik me verzekerd heb tegen brand en opstalschade. Ja, en nu ben ik geblokkeerd. Kan ik niet meer bij m'n spullen! Moet ik gaan bellen. Zo heb ik ook een logische structuur voor het archiveren van mijn mails en documenten. Althans, logisch op het moment van opslaan. Een dag later heb ik geen idee meer waar ik het ook al weer had opgeslagen. Meestal zoek ik dan eerst in de prullenbak of gebruik de zoekfuncties die mijn c...

U I T N O D I G I N G Martijn den Ouden leest voor uit Melktanden op donderdag 24 juni van 15.30 uur tot 15.40 uur van 15.45 uur tot 15.55 uur van 16.00 uur tot 16.10 uur van 16.15 uur tot 16.25 uur in de Engelse kerk op Begijnhof 48 in Amsterdam vanaf 16.30 uur is er een afsluitende borrel in café De Engelse Reet Begijnensteeg 4 in Amsterdam U bent van harte welkom!

Lees onze nieuwsbrief hier. Gisterenavond laat waren Martha en ik weer thuis, na drie dagen op de Betteld in Zelhem te hebben doorgebracht. Vijf studies in Maleachi, het laatste Bijbelboek in het Oude Testament. De parallellen met de tijd waarin wij leven liggen voor het oprapen. Hoe ga je om met een belofte die maar niet lijkt te worden ingelost. De verlosser zou komen. Maar de opa's en de oma's, en hun opa's en oma's en later zagen ook hun kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen zagen het maar niet gebeuren. Lang geleden beloofd en de inlossing ervan zou nog honderden jaren dure. Hoe blijf je dan geestelijk bij de les? Hoe blijf je scherp en hoe richt je je leven in als zou de belofte vandaag ingelost worden. Je zou bijna gaan twijfelen aan de belofte en het hele leven kan zomaar z'n glans verliezen. Onrecht, ontrouw en misbruik lijken geen gevolgen te hebben en het zou zomaar een vrijbrief kunnen worden om er maar op los te leven. En dat is precies at er geb...

Ik ging zo op in mijn enthousiaste uitleg aan Martha over wat ik geleerd had aangaande Organisational Systems, dat ik de afslag Doetinchem miste en we ons vervolgens in Duitsland bevonden. Gemengde gevoelens bekropen me: 1. Blijdschap en dankbaarheid dat ik nog enthousiast kan zijn over zoiets als Organisational Systems. 2. Teleurstelling dat ik na bijna 50 jaar aardse omzwervingen nog steeds niet kan 'multi-tasken.' 3. Nadat Martha kort daarop in de tuin naast ons chalet een uil zag die nep bleek te zijn, kwamen we stilzwijgend overeen om deze gebeurtenissen niet door te vertellen, zo van 'wie mist nu de afslag Doetinchem' en 'Wie ziet nu niet het verschil tussen een echte en een kunstuil?' Alleen de bloglezers mogen het weten, die doen dit soort dingen zelf niet maar hebben begrip voor hen die dat wel doen. Zometeen m'n eerste studie (van vijf) over Maleachi. Of was het Zacharias? Ik kan zomaar een afslag gemist hebben.

Een van de "dingen" die ik reuze interessant vind is het temperamentenonderzoek. Of dat nu het DISC profiel is of de Meyers Brigs Type Indicator maakt me niet zoveel uit. Het is niet dat zo'n temperamnetenonderzoek het laatste woord zegt over mensen maar het is een zeer nuttig stukje gereedschap dat een leider helpt om beter te begrijpen hoe teamleden zich tot elkaar en de wereld verhoude, wat hun (onbewuste) voorkeuren zijn in hoe ze samenwerken, wie je het beste voor iets kunt vragen en hoe. Goed, ik heb daar een flink aantal (werk)boeken over en het beste boek dat ik in huis had en heb uitgeleend, heb ik nooit meer teruggekregen. Tegenwoordig houd ik een lijstje bij met de namen van wie welke titels geleend heeft. Na twee oproepen in deze blog heb ik m'n conclusies getrokken: a) de dief is geen bloglezer en b) het boek is voor eeuwig verloren. Twee weken geleden het boek toch maar weer besteld. Direct maar tien exemplaren gedaan. Er zijn vast wel liefhebbers voor ...

Lees onze meest recente nieuwsbrief hier . Er is in Nederland geen enkele reden om nog hagenpreken of, " papeloze kerken ", te houden. De katholieke kerk is, in Nederland, al heel lang geleden gestopt met het tegenhouden en verbranden van calvischten die illegale bijeenkomsten tussen de koeien belegden. Enkele redenen die je kunt bedenken om ze nog te organiseren zijn: 1) het historisch besef van de hoge tol die onze godsdienstvrijheid eiste in leven houden en deze te gedenken 2) de hoop dat achteloze voorbijgangers blijven plakken en "toch iets meekrijgen" 3) de pogingen van de evangelisatiecommissie om iets te doen dat ook leuk is voor het eigen volk en enkelen hopelijk activeert tot praktische betrokkenheid 4) dat Nederlanders een behoefte voelen om dingen te organiseren. Zo verliepen de 5 kwartier tussen de de koeien achter ons en een boomhaag rondom ons, en met behulp van een vrijwel windstille zondagmiddag en een zonnetje dat z'n best deed om achter de wo...

Een van de boeken waar ik nogal van ben gecharmeerd is "Becoming a Person of Influence" van John C. Maxwell & Jim Dornan. Op zich ben ik niet zo'n grote Maxwell fan. Het leven is namelijk niet te reduceren tot vijf stappen hier en negen daar. Dit boek is een van zijn betere. Hoewel ook hier weer gebruik wordt gemaakt van een acroniem (het tienletterwoord "influencer" is de basis voor, jawel, het uit tien hoofdstukken opgebouwde boek. Desalniettemin is het een boek dat je stil doet staan bij de essentiële eigenschappen die een rol spelen bij de invloed die wij op anderen hebben. Onder andere integriteit, vertrouwen, luisteren, verbondenheid en vermenigvuldiging komen aan bod en elk hoofdstuk dwingt je onbewust tot gezonde reflectie. Ook talrijk zijn de one-liners die tot nadenken prikkelen: "Ook al heb je in het verleden een negatief effect gehad op anderen, je kunt dat omdraaien in een positieve invloed," of het inkoppertje "Als je aan andere...

Eergisteren een Skype Conference Call met een deel van mijn team over de trainingen die we als Member Care Services aanbieden. Iemand had op z'n eigen een beslissing genomen. Voor enkele teamleden was dat onverteerbaar. Member Care werkers hebben er een handje van om daar allerlei wollige taal bij te gebruiken en zijn er snel bij om te zeggen hoe ze zich daarbij voelen en wat het met hen doet. Soms heb ik daar een "vinger achter in mijn keel steek" gevoel bij omdat deze transparantie aangaande gevoelens niet lijkt te leiden tot betere relaties of oplossingsgericht werken. Het is belangrijk dat we elkaar eerlijk kunnen zeggen wat we vinden, voelen en denken. Maar als dat "touchy feely" tegelijkertijd een hindernis wordt om tot noodzakelijke verandering te komen, we willen elkaar namelijk niet kwetsen, dan hebben we echt een probleem. De blog van gisteren deed een klein beetje stof opwaaien, maar die is alweer gedaald. Het idee dat klagen weleens integraal onder...

Gisteren heb ik de dag doorgebracht met twee van mijn teamleden. We ontmoeten elkaar in het huis van de chauffeur van het kasteel van de bisschop van Carlisle, midden in het groen en de overdovende stilte van het Engelse heuvellandschap. Precies zoals het romantische beeld dat we van Engeland behoren te hebben voorschrijft. Dit echtpaar is net terug uit Chili waar ze namens OM in enkele door de aardbeving en tsumani zwaar getroffen gebieden, leiders en voorgangers hebben geholpen om over hun ervaringen en gevoelens te praten. Kerken, gebouwen, flats en huizen zijn weggevaagd en over het algemeen vindt men het moeilijk om over de vragen en gevoelens die men heeft te praten. Voor kerkelijk leiders is het blijkbaar nog moeilijker want "God troost" en "gebruikt lijden om ons geloof te sterken" en zo zijn er heel wat oneliners and punchlines die drama en trauma reduceren tot een geloofs en "God doet het met de bested bedoelingen" ding. Een 'ding' dat ev...

Vanmorgen weer onderweg. Dit keer naar Liverpool. Ik heb een paar uur om te gaan wandelen voordat ik mijn eerste afspraak heb. De wandeling die ik heb uitgekozen is rondom het Llyn Brenig Reservoir in Wales. Camera mee en hopen dat het weer meezit. De regen die vandaag voor ons land is beloofd, is gisteren al in Engeland begonnen. Mocht het te nat zijn ga ik heel erg langzaam fish and chips eten.

Zoals jullie weten ben ik een boekenfreak. Er zijn altijd wel boeken onderweg die ik ergens op de kop tik. vanuit Engeland, Amerika en Nederland. Boeken voor een cent op amazon.co.uk, Ramsj* boeken en tweedehands. Ramsj betekent overigens niet dat het geen goede boeken zijn waarvan de uitgever ten einde raad besluit om ze te dumpen. Er zitten echte goudklompen tussen. Arbeid, zin en geloof is een dikke pil van meer dan 500 bladzijden. Wat een geweldig overzicht van hoe we in Nederland over arbeid in relatie tot het geloof denken en hoezeer dit gedachtengoed door de eeuwen heen onderdeel is geworden van ons culturele erfgoed. Makkelijk te lezen met praktische individuele en groepsopdrachten. Prisoners of our thoughts werkt het gedachtengoed van Vikto Frankl aangaande zingeving in het leven uit. De door Frankl ontwikkelde Logotherapie heeft duidelijk Judaistische wortels en is een positief antwoord op het nihilisme, existentialisme en reductionisme. Een genot om te lezen en leidt onhe...

Viktor Frankl schreef: "Ik zie achter het drama van de situatie het potentieel om er betekenis in te vinden en zodoende het schijnbaar zinloze lijden te veranderen in een echte menselijke ervaring. Ik ben ervan overtuigd dat, aan het eind van de dag, er geen enkele situatie is die niet het zaad van betekenis in zich draagt." (Recollections: an autobiography, 53) Hier moet ik even heel erg hard over nadenken. Heeft Frankl recht van spreken? Het feit dat hij drie jaar in een concentratiekamp heeft doorgebracht (alleen omdat hij Jood was) geeft hem recht van spreken. Maar het blijft hoe dan ook een stevige uitspraak! Ik denk dat ik deze gedachte de komende weken ga verwerken . Ik weet het, het is flink wat huiswerk maar we moeten scherp blijven en persoonlijk heb ik hier meer aan dan het versieren van mijn huis met oranje parafernalia. Dat is, hoewel cultureel begrijpelijk (voetbal heeft de plaats van religie ingenomen en bindt ons volk nog enigszins samen) maar in zichzelf is d...

Van 8-16 September komt een bevriend echtpaar uit India naar Nederland om aandacht te vragen voor de allerarmsten, de positie van de vrouw en unieke kansen voor het ontwikkelen van kansarme mensen. De agenda is nu nog leeg. Iets voor je kerk, groep of conferentie? Lees hier meer.

"Wat zie jij er uit," zei Martha toen in gisterenavond thuiskwam. "Je ziet niet eens geel maar zelfs wit." Het was lang geleden dat ik zo'n migraine had. Zo goed en zo kwaad als dat ging heb ik nog mijn lessen kunnen verzorgen; lijzig en lispelend, als een dronkenman die niet meer weet hoe hij z'n zinnen begon, laat staan hoe hij deze af moet maken, heb ik me door de lessen geploegd. Nu zag Martha er zelf ook niet florissant uit. Een dikke korst op haar neus, blauwe ogen en een gezwollen bovenlip. Niet langer zag ze eruit als een verdronken engeltje maar meer als iemand die tegen de vuisten van Sylvester Stallone was opgelopen. De nacht ervoor was ze ziek geworden (waarschijnlijk van het water dat ze binnen had gekregen bij haar slootavontuur van de dag ervoor) en stapte uit bed om in de prullenbak over te geven. Dat is niet gelukt. Ze is blijkbaar flauw gevallen, daarbij hard gevallen (ja met haar gezicht op, om en in de prullenbak die nu onherstelbaar besc...

Vannacht een paar keer wakker geworden met een vreselijke hoofdpijn. Inmiddels de nodige setjes pijnstillers verder met maar bar weinig gevolgen. Het liefst zou ik op bed blijven liggen maar er wordt van me verwacht dat ik nog vijf uur lesgeef. Mezelf onder de douche gedwongen en nu zit ik hier te wachten op het ontbijt en op het verdwijnen van de pijn. Het lijkt er op dat iedere mens wel ergens een fysieke zwakke plek heeft. De bekende Joodse psychiater Viktor Frankl geloofde stellig dat we als mens altijd een keuze hebben over hoe we onze houding bepalen in situaties en tijden dat het leven niet gaat zoals we graag zouden willen of wensen. Hij zag deze theorie bevestigd tijdens zijn driejarige verblijf in verschillende concentratiekampen. Hoe is het mogelijk dat waar de ene gevangene zich verliest in zelfbeklag en gaat hangen in een slachtofferrol, een andere gevangene zich dienstbaar opstelt, de barakken langs gaat om anderen te steunen en zelfs zijn toch al karige maaltijd met and...

Vandaag een dag lesgegeven bij Foundation4life . Zeventien studenten trekken een jaar met elkaar op om gevormd te worden in de Bijbelse fundamenten. Deze week is het zendingsweek en ik neem daarvan twee dagen voor mijn rekening. Vannacht slapen op de Betteld en morgen nog vier x 75 minuten lesgeven. Ik gebruik mijn LifeDirection materiaal dat vooral bedoeld is om het beeld dat velen hebben bij zending te "reframen." dat seminar heb ik jaren gelden ontwikkelt als antwoord op ideeen zoals "voor de Heer werken," "een jaar apart zetten voor de Heer," en "de zending in gaan." Stuk voor stuk frequent gebezigde terminologie en tegelijkertijd onbijbels. De kerk is het spreken van de Heer in onze tijd, gezonden om Zijn liefde en genade te representeren. Ongeacht waar we zijn of wat we doen ligt op iedere gelovige de roeping om zijn werk "als voor de Heer" te doen. Werkers voor christelijke organisaties kunnen dit idee loslaten en alleen maar voo...