Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Een volle zondag achter de rug met twee sprekertjes en een dag lang praten met mensen. Ik was helemaal kapot ’s-avonds en heb vanmorgen tot 07.45 geslapen. Dat is een unicum. Barry en Janet Manuel, m’n gastheer en gastvrouw, zorgen goed voor me en ik ben zojuist in het kantoor van de kerk afgezet om m'n mail te kunnen doen en deze blog bij te werken. Barry is voorganger van de charismatische baptistengemeente (ja, die bestaan). Vanmorgen hebben we weer uitgebreid "aantekeningen vergeleken". Het is zeer inspirerend om te praten over theologie, filosofie en het leiden van de kerk. Vannacht had ik een enge droom. Het was donker en ik stond boven op de Doulos waar ik in een strak danspakje een vrije dans verrichten. Spotlights zorgden voor een perfecte uitlichting waardoor m'n mannelijke vormen inclusief buikje goed naar voren kwamen. Mijn verrichtingen werden vastgelegd door camera's. Duizenden bezoekers waren getuigen van deze eenmalige voorstelling. Eenmalig omdat ...

Na een zweterige, klamme tocht van 11 uur eindelijk in Adelaide aangekomen. Zojuist een presentatie en een sprekertje gedaan in de Church of Christ en zit nu bij Kees en Pietsie Ravenstein, Hollanders die hier al meer dan vijftig jaar wonen en familie in Nederland hebben die ik nog blijk te kennen ook! De reis naar Adelaide is voor een Nederlander die niets anders gewend is dan files nogal spectaculair. Een paar keer reden we aan half uur zonder ook maar een tegenligger tegen te komen. Alleen al hierom zo je zo je boeltje pakken en voorgoed uit Nederland weggaan. Ik ben ondergebracht bij een predikant die dezelfde boeken leest als ik maar stevig in het Calvinistische zadel zit. Dat levert in ieder geval levendige gesprekken op. Vanmorgen gesproen, Vanavond weer. Foto's: Het team, onderweg, preekje in Church of Christ Zondagochtend 28 september)

Zometeen vetrekken we met zeven man naar Adelaide. Op de Blog van gisteren kom ik nog terug. Bedankt vooralle reacties via deze site, Hyves en Plaxo Pulse! Gisteren sprak ik over de doop van Jezus door Johannes. Het feit dat dit buiten de tempel (in de woestijn) gebeurde is belangrijk genoeg. Alle rituele wassingen en dopen vonden in de tempel plaats. Door zich buiten het religieuze system te plaatsen brengt Jezus een belangrijke boodschap: Het Koninkrijk van God is niet beperkt tot het Judaisme met haar regels en wetten maar het is groter dan dat. Christenen die deze Koninkrijksgedachte te pakken krijgen voelen zich vervolgens nooit meer helemaal thuis in of op een plek waar het geloof en de uiting daarvan zich beperkt tot afspraken binnen denominatieof kerk. Veel OM-ers vinden het moelijk om, na hun tijd bij OM, de beweging terug naar de kerk te maken. Hun harten zijn ruimer geworden en vaak kunnen ze dat ruimere hart niet meer helemaal kwijt in die kerk. Zelf maken ze diepe en inten...

Vanmorgen, nadat ik een bijbelstudie met de line-up leiders had gedaan, werd ik staande gehouden door een vrijwilligster, laten we haar Sandra noemen, die hier in de haven helpt met het geven van rondleidingen. Ze barstte in tranen uit en vertelde me dat ze even haar verhaal bij iemand kwijt moest. Afgelopen weekend had ze een Doulos team over de vloer en ging helemaal op in het vermaken van haar gasten. Een jongedame die om mij onbekende redenen deel uitmaakte van het gezelschap (niet van de Doulos ) wilde haar graag spreken omdat ze vergelijkbare traumatische ervaringen had gehad. Sandra kwam er echter niet aan toe om haar tijd een aandacht te geven: "en nu is ze dood..., zelfmoord", vervolgde Sandra . "Als ik haar nu wel tijd een aandacht had gegeven, zou ze dan geen zelfmoord hebben gepleegd?" "Waarom staat God toe dat dit op mijn weg komt terwijl ik zelf nog maar nauwelijks geloof"?  Vertwijfeling en schuld knaagt nu aan haar. Ze gelooft dat God ...

En dan vertrek ik met nog vijf andere Douloids naar Adelaide. Ons programma daar is een beetje vaag maar dat boeit niet zo. Het is gewoon leuk om weer eens met een team op te trekken. De laatste keer was in augustus 2007 toen ik deel uitmaakte van een team naar Marokko.  Vandaag m'n herzenen gepijnigd over een toepsraak voor vanavond: "Where is the need". Als je een programma aanbiedt dat zich richt op de nood in de wereld is er een gevaar dat mensen zich door nood laten motiveren. Daar is op zich niets mis mee, maar je hebt iets meer nodig dan het "noodmotief" om tot blijvende actie en betrokkenheid te komen.  Dat zou de opdracht van Christus moeten zijn om de wereld in te gaan en van alle volken discipelen te maken. Gehoorzaamheid dus. Maar gehoorzaamheid zonder enige emotionele betrokkenheid leijdt ook weer tot excessen. De katholieke kerk schroomde niet om mensen en landen te dwingen om zic tot 'de kerk' te bekeren. Bewogenheid en gehoorzaamheid leid...

Gisteren alle Nederlanders meegenomen voor koffie en gebak. Daar zijn ze altijd wel voor te porren. In het restaurant voelden ze al nattigheid en we werden naar een stil hoekje geleid waar we het minst kwaad konden. Maar ook dan presteren Nederlanders het om ongelooflijk veel geluid te produceren. Het gebak gaf daar ook wel aanleiding toe. Porties zijn komplete maaltijden en waar het precies van gemaakt is, is onduidelijk. Mijn "Carrot cake" kreeg een 10 voor houdbaarheid (ik denk dat het onbeperkt houdbaar gebak is) en een klein zesje voor smaak dat ik bij nader inzien naar beneden moet bijstellen: een klein viertje. Maar goed, het was gezellig. Mezelf gedwongen om m'n huiswerk te doen. Ik heb m'n paper niet afgekregen maar ben ruim over de helft. Dan kan ik vervolgens van missiologie naar christologie. Voor velen is het niet genoeg dat Christus voor onze zonden leed en stierf waardoor we in staat zijn om weer met God te leven. Nee, elk moment en elk onderdeel van Zi...

Ik heb me lange tijd afgevraagd of het her en der spreken, waarbij ik vaak maar een keer ergens ben, wel zo zinvol is. Of de vluchtige ontmoetingen en korte gesprekjes met mensen in restaurants, na bijeenkomsten en in wandelgangen, wel de moeite waard zijn. Gisteren stond ik opnieuw verbaasd over wat mensen zich herinneren uit toespraakjes of gesprekken die twee, zes, tien of mog meer jaren geleden plaatsvonden en hoe dat de koers van hun leven volkomen veranderde. Dat bemoedigt mij enorm! Een dierenarts herinnerde me aan ons gesprek in 2002 in een restaurant waar ik m'n eerste kangoeroe biefstuk at. Ik herinnerde me de biefstuk en het rode haar van de dierenarts. Mijn conclusie na ons gesprek was: "Ik adviseer je om naar Zuid Afrika te gaan. Verspil geen tijd met het 'er over' bidden. Doe het gewoon". Hij vertelde me dat hij dat advies letterlijk had opgevolgd en dat hij na de training in Zuid Afika naar Azie is gegaan om de boodschap van hoop en leven uit te dra...

Zeventien teams leuken vandaag de diensten in zeventien verschillende kerken op. Vrijwel al die kerken krijgen een ' zendingsgetuigenis ' te horen, waarmee een traditie in ere wordt gehouden die is ingezet door de piëtisten * in de 17e en 18e eeuw. De protestantse zendingsbeweging is buiten de toenmalige kerkstructuren en denominaties ontstaan; de ware kerk is onzichtbaar en de eenheid van de gelovigen gaat dwars door kerkmuren heen en geldt allen die zich 'gewassen weten door het bloed". Deze beweging legde en legt de nadruk op de individuele bekering. Zonder het te beseffen bevestigt het gemiddelde zendingsgetuigenis de scheiding tussen de geïnstitutionaliseerde kerk en de zendingsorganisatie . Ondanks de inspanningen van organisaties en kerken om te integereren of het gat te dichten blijft het zendingsgebeuren toch nog heel veel een kwestie van "wij" en "zij". "Wij" leven uit geloof en "zij" hebben en gewone baan. Ee...

Vanmorgen de bemanning en opvarenden toegesproken in een overdenking van 45 minuten. Ik was na 40 minuten al klaar! Gesproken over het belang van beelden in de context van geestelijke groei en het "aandoen van de nieuwe mens (natuur)". Als zeven of achtjarig jongetje was mij een nieuwe fiets in het vooruitzicht gesteld. Ik herinner me hoe wekenlang mijn gedachten maar door een ding werden beheerst: de nieuwe fiets. Alle andere dingen in en van het leven waren niet langer belangrijk en enkele slapeloze nachten waren het gevolg. Hoe groei ik geestelijk? Hoe leer ik het kwade en de oude natuur overwinnen? Door mezelf een helder en levend beeld van Christus voor te houden. Dat beeld moet ik wel ontwikkelen en vormen en daarom is de Bijbel van groot belang. Beelden zeggen vaak meer dan een verhaal. Vandaag wat beelden Het is druk aan boord. Enkele duizenden Aussie's bezoeken vandaag het schip en staan in de rij om aan boord te kunnen. De beelden tonen de gezichten van aan aant...

Dat zeggen wetenschappers. Voor elk uur tijdsverschil heeft het lichaam een dag nodig om zich aan te passen. Vanmorgen voor het eerst wezen hardlopen. Dat kan hier leuk. Langs de immens grote baai aan de ene kant en de botanische tuin aan de andere kant in westelijke richting. Als je even doorloopt kom je uiteindelijk in Perth uit (3419 kilometer). Ik ben na drie kilometer omgekeerd. Maar er is meer. Ik krijg energie en enthousiasme terug. Vanmorgen voelde ik me alsof ik uit een lange winterslaap wakker begin te worden. De Doulos vaart nog twee jaar. De nieuwe werkers die afgelopen zondag aan boord kwamen zijn de laatste lichting die twee jaar op het schip zullen vol maken. Het schip voldoet niet langer aan de maritieme en veiligheidseisen en zal uiteindelijk geen toestemming meer krijgen om door de varen. Er is veel hout in het schip verwerkt en dat mag tegenwoordig niet meer. Eigenlijk is het een museumstuk. Ze is bijna honderd jaar oud! Om te voldoen aan de eisen van de nieuwe tijd ...

Tja , een week vliegt zomaar voorbij en ik heb me niet eens verveeld! Vanmorgen de opvarenden en bemanning weer toegesproken. Het leven op het schip is druk en de paar momenten in de week dat er studies en trainingen worden aangeboden minimaal. En dan kun je ook nog besluiten om op bed te blijven liggen. Om het maximale uit hun tijd op het schip te halen vergt van de jongeren best wel wat initiatief. Het is mogelijk om hun twee jaar vol te maken zonder echt iets te hebben geleerd. Gelukkig komt dat in de praktijk niet vaak voor omdat ze juist naar het schip komen om te leren. Zojuist kwam een Zwitserse jongedame bij me zitten tijdens de lunch. Ze wilde graag wat advies. Tijdens haar verblijf is haar thuiskerk op niet zo'n fijne wijze uit elkaar gevallen. Onenigheid over muziek en mogelijke veranderingen lagen er aan ten grondslag. Je wordt er niet goed van. Wat maakt het verdorie uit? Orgel, band, gitaar, combo of helemaal niets; te kort, te lang, te hard of te zacht; waar gaat ...

Gisterenavond een volle bak in mijn Life Direction in vogelvlucht. Ook veel Douloids , hetgeen bemoedigend was. Willem zei vanmorgen dat er een last van hem was afgevallen. Een wat vreemde dame eiste zo'n beetje al mijn tijd op na de seminar. Begin zestig vroeg ze zich af of ze heel haar leven ongetrouwd zou moeten blijven.Ik kon haar niet helpen Vanmorgen keken we naar een video waar een meneer een praatje hield over seks. Dat praatje zat wel goed alleen deed een uitspraak in zij introductie me denken: "Ik kan een keten van gebeurtenissen, die me hebben gebracht naar waar ik vandaag ben (succesvol!), alleen maar toeschrijven aan Gods voorzienigheid". Ik vroeg me af of hij dit ook gezegd zou hebben als die keten van gebeurtenissen hem zouden hebben geleid tot depressie, verslaving of de bedelstaf. Dat zullen we nooit weten omdat hij dan niet op DVD zou zijn uitgebracht. Geldt Gods voorzienigheid altijd? Volgens de Heidelbergen catechismus wel: "De almachtige en...

Doe je een keer mee met een programma van de EO en meteen wordt er een aantal uitspraken door de redactie van De Wereld Draait Door uitgeknipt en zonder enig verband uitgezonden met als ondertitel: Jan van de EO problemen thuis. Ik heb het zelf niet gezien maar Martha zei dat het best wel erg is wat ze ervan hebben gemaakt. En dan dat rare gedoe: "Jan van de EO". Als het een VPRO programma was geweest zou het dan "Jan van de VPRO" geweest zijn? Waarschijnlijk niet. Dat bewijst maar eens te meer dat de Media maar wat doen. Zoals je iemand iets kunt laten zeggen wat nooit zo bedoeld is, zo kun je en wordt de Bijbel misbruikt. Zo wilde iemand mij ervan overtuigen dat God de keuze voor rechtse politiek verkeist boven lnkse aan de hand van een vers uit Jesaja. Zo kun je de Bijbel alles laten zeggen. Daarom is het zo belangrijk om altijd het grotere verhaal achter welke uitspraak dan ook te zen. Vanavond doe ik een compacte versie van mijn Life Direction seminar, dat gew...

Gisteren kwamen 73 nieuwe recruten aan boord. Dat was nogal een spectacel. Voor het eerst werden ze geconfronteerd met wat voor de komende twee jaar hun huis zal zijn. De aan hen toegewezen 'grote broer of zus' ontfermden zich over de nieuwkomers en zullen hen de komende dagen wegwijs maken op en om de zes dekken van de Doulos. Gisterenavond in Melbourne gesproken over hoe God de wereld liefheeft en alles gaf om die wereld te redden. Nu gebruikt Hij zijn kindren om die boodschap van redding, vergeving en vernieuwing uit te delen. Thuis, in de straat, op het werk en op school en waar ook ter wereld. Wij ontvangen dat nieuwe leven om het weer uit te delen. Wij geven ons leven weg zoals ook Christus dat deed. Het sterven aan het zelfleven is de vereiste om tot dat weggeven te komen. Zolang ik vast blijf houden aan mezelf is er niets te geven en ben ik mijn eigen en grootste obstakel om die liefde van God door te kunnen geven. Opnieuw slecht en weinig geslapen. Het is 09.00 en ik z...

Vannacht zonder noemenswaardige onderbrekingen geslapen en na het ontbijt nog een tukkie gedaan. Volgens mij loopt m'n lijf nu redelijk synchroon met de klok. Gisteren vooral veel gepraat naar aanleiding van m'n speech eerder die dag. De Douloids typeren zichzelf graag als een "cummunity"; een gemeenschap. Ik begon me af te vragen wat men dan verstaat onder "community". Tijdens de lunch vroeg een van mijn tafelgenoten aan 'Sandra' of zij de Doulos als een gemeenschap hap ervaart. Na eerst een enthousiast en positief antwoord op die vraag te hebben gegeven vertelde ze dat ze de namen kent van vrijwel alle opvarenden en bemanning en deze ook keurig groet. Dat laatste was haar voorbeeld van hoe ze die gemeenschap beleeft.  Mijn definitie van gemeenschap is wat anders. Daarom kom je worden als klein, veilig en steun tegen. Toen ik haar daar over ondervroeg bleek dat ze leed aan een chronisch tekort aan gemeenschap met als gevolg dat ze met niemand door k...

En daar lig je dan in bed. Gewoon een beetje liggen en lezen totdat de slaap komt. Ik lees altijd voordat ik ga slapen. Meestal kom ik niet verder dan en of twee bladzijden en voel mezelf dan wegzakken in dromenland. Zo ook vannacht. Het liep echter wat anders dan 'normal': 23.00, 00.00, 01.00, 02.00, 03.00, 04.00, 05.00, 06.00 en na 500 bladzijden worden m'n oogleden eindelijk zwaar. Net voordat de wekker om 07.30 afgaat schiet ik wakker en voel me alsof ik een nacht niet geslapen heb. Ik realiseer me dat het meer is dan een gevoel. Geluykkig heb ik nog anderhalf uur voordat ik de opvarenden en bemannng toespreek. In de eetzaal aangekomen ler ik dat ik geen uur en een kwartier heb, maar slechts 15 minuten. Corn Flakes weggewerkt, een printer gezocht om m'n aantekeningen uit te printen en richting conferentiezaal waar het feest al begonnen is. Drie kwartier later kan ik een lijst op de deur van m'n hut plakken waar mensen op in kunnen tekenen om verder te praten; h...

De komende 17 dagen is dit mijn huis. Na twee nachten zonder slaap was de eerste nacht aan boord geen enkel probleem! Vanmorgen was de officiële opening met plaatselijke machthebbers, pers en coryfeeën. Ik heb nog steeds m'n programma voor de komende weken niet ontvangen maar ik heb goede moed dat het vandaag goed gaat komen. Ik heb zelfs aansluiting op het internet! Ik kan dus zonder problemen mail ontvangen en verzenden en m'n blog bijhouden. Vandaag nog een rustige dag. Zometeen even de stad in en proberen een of meerdere duiken te regelen bij een plaatselijke duikclub. Ik moet nog een aantal duiken loggen voordat ik later dit jaar rondom de Galapagos eilanden ga duiken. Erg leuk om de Nederlanders aan boord te ontmoeten. Er zijn er zo'n 15 aan boord,

Na acht uur te hebben gewacht vertrekt nu de vlucht naar Sydney. Ik hoef weer geen leuning te delen. Met een grote keuze aan inightentertainmment kom ik de komende acht uur wel door. Moet gaan, we taxien. 07.45 geland in Sydney en ik zit nu te wachten op mijn Aussie breakfast met Lattee. Echt trek heb ik wel. In een vliegtuig eet ik vrijwel nooit en m'n maag knort dat het een lieve lust is. Twee films gekeken: Indiana Jones 4 en Iron Man. Slapen is totaal mislukt. De volgende vlucht (naar Avalon) vertrekt om 13.10. Dat wordt een stil hoekje opzoeken en N.T. Wrigt's 'What St. Paul reallly said' lezen. Mijn hoofd houdt zich wondedrwel goed. 22.00 Lig eindelijk in bed. Heb een eigen hutje met douche en toillet. Het ventilatiesysteem maakt het geluid van een langsrijdende trein. Oordopjesp!

Vliegen is niet echt leuk. De beperkte ruimte moet worden gedeeld en de maatschappijen zijn vooral geïnteresseerd in het verkopen van stoelen. Dat kun je ze niet kwalijk nemen want het is hun bestaansrecht. Voeg daarbij de consument die voor zo weinig mogelijk geld zo vorstelijk mogelijk wil reizen en je hebt een probleem. Mijn blokje stoelen bestaat uit drie stuks. Dat betekent dat er twee armleuningen gedeeld moeten worden. De binnenste en de buitenste leuning zijn in z’n geheel voor de linkerarm van de passagier die links zit en de rechterarm van de passagier die in de rechterstoel zit. De passagier die in het midden zit heeft pech; die moet beide beschikbare leuningen delen met de buren. Die armleuningen zijn smalle, hoekige en harde dingetjes. Zeer oncomfortabel. Toch wil je die leuning zo snel mogelijk claimen. Als jij als eerste zit dan is die te delen leuning een soort van jouw leuning. Jij was er het eerst en legt je arm op de leuning. Je medepassagier die later gaa...

Vandaag gaat de koffer weer vol en vanavond om 21.00 vrleig ik via Kuala Lumpur en Sydney naar Avalon, waar de Doulos ligt. Ik heb m'n spreekschema nog niet gezien maar vanmorgen kreeg ik uitgelegd hoe dat komt. Er zijn vijf mensen die zich met m'n schema bezighouden en de afsteming onderling schijn de wat zwakachtige schakel in het geheel te zijn. Twee iemand op het schip, iemand van het schip, maar niet op het schip, een ander in Adelaide en iemand op het OM kantoor in Melbourne. Weet je wat ik doe? Ik ga er heen en ik zie wel. Het alternatief is dat uhh... er is geen alternatief. M'n kinderen moesten wel lachen dat ik nu voor een uitzendburo werk. De EO heeft me gevraagd om regelmatig mee te werken als gast in het programma HelpDesk live. Betalingen worden geregeld via een uitzendburo. Niet dat die betalingen zo veel voorstellen. De schadeloossteling voor een keertje preken levert wat dat betreft meer op. Bovendien moet je ook nog eens naar Hilversum rijden en heb je er ...

Gisteren waren we zowaar weer eens een keer met z'n zessen bij elkaar. Dat gebeurd niet zo heel vaak meer en, als het gebeurd is het bijzonder gezellig. Hieronder de familie: Gesproken op de bruiloft van Rick en Celine en vanmorgen in de Brandaris. Er gaat toch altijd weer veel tijd zitten in het voorbereiden van die preken en ik zie best wel uit naar volgend jaar als een jaar lang het mes drastisch in de sprekerij gezet wordt. Nu begin ik langzamerhand aan het pakken van m'n koffer te denken. Welke boeken neem ik mee? Hoeveel tijd zal ik hebben om te studeren? Het antwoord op de eerste vraag weet ik over twee dagen als ik in het vliegtuig richting Geelong in Australie zit. Het antwoord op de tweede vraag weet ik pas als ik er ben. Een schema heb ik nog niet gekregen en dat baart me wel een zorg of twee. Misschien heb ik wel zeeën van tijd als ik straks bijna drie weken op de Doulos zit! Vannacht werk ik mee aan "Help Desk Live" van de EO. Ik hoop dat ik het wakker ho...

Als reactie op mijn blog van gisteren schreef Ruben uit Delft: "Jan, hoe denk je dat dit soort verschillende inzichten... of beter gezegd, interpretaties van de Bijbel ontstaan?Iedereen kan zeggen "maar het staat er toch duidelijk in" (onderdrukkiong van vrouwen, structuur van kerk, maar ook op kleinere schaal zoals de doop...)Ik krijg zelf direct de kriebels als iets of iemand verkondigt 'de waarheid te kennen'. Maar het is toch niet Gods bedoeling geweest om een boek te vormen dat op verschillende manieren te interpreteren valt? De een moet toch meer gelijk hebben dan de ander? Of niet?" Als we de bijbel beginnen te lezen en bestuderen maken we bewust of onbewust een keuze. Vaak wordt die keuze voor ons gemaakt omdat Bijbeluitleggers dat voor ons doen en de keuze die zij en wij maken bepaalt hoe we wat we lezen interpreteren. Beginnende lezers weten vaak niet beter en denken dat de manier waarop hen geleerd wordt de Bijbel te lezen de juiste is. Je kunt de...

Grappig, de raecties op mijn blog van gisteren. Een kwam er vanuit de Poort: "Wanneer wij dan achter een spoor van vervalsing komen, dat zich openbaart in de nieuwe vertalingen vanaf 1880 na Chr., dan is het geen toevoeging aan de Bijbeltekst of eigen menselijke uitleg, maar een logische conclusie dat God Zijn Woord voor ons bewaard heeft in de tekst van de Reformatie (onze Statenvertaling en de Engelse King James 1611)! Want dat is de Schrift zoals wij hem heden ten dage kunnen onderzoeken (Hand. 17 : 11), dat is de Schrift, zoals God het heden ten dage aan ons overgeleverd heeft!" Dit vraagt toch echt om een reactie. Hoe hebben de gelovigen kunnen overleven met de vervalste vertalingen van voor 1611? De Nederlanders hebben maar wat lopen aanmodderen totdat de Statenvertaling het licht zag in 1636/37? En de post-statenvertalers hebben maar wat lopen aanrommelen en hun tijd en energie verkwist? Dat is nogal een oordeel! De grotere vraag is of het God te doen is om het verhaal...

Vanmorgen kwam ik op een website terecht waarvan de eigenaar zich opwerpt als poortwachter; het is zijn taak om de kerk te behoeden voor valse leer en valse mannen (vrouwen niet, want die moeten sowieso hun mond houden; een vrouw die binnen de context van de kerk haar mond opentrekt kan geen christen zijn en de kerk die dat toelaat is geen kerk). Ik zal hier maar geen link naar die website plaatsen want dan doe ik hetzelfde als de poortwachter. Er zijn er meer. In binnen en buitenland. Eindeloze rijen auteurs, bijbelvertalingen, en christelijke leiders worden gewogen en te licht bevonden. Een van de poortwachters doet zelf waar hij al de te licht bevondenen van beschuldigt: uitgaan van vooronderstellingen of waarheiddeductie (ik poneer een stelling en ga vervolgens in de bijbel zoeken naar bevestiging voor mijn stelling). Ik citeer: "God heeft Zijn Woord bewaard in de Reformatiebijbels. De belangrijkste is de Authorized of King James Version (AV of KJV 1611), en voor ons Nederland...

Ik heb een vriend over de vloer. Soms zien we elkaar jaren niet en als we elkaar al zien is de tijd die we met elkaar doorbrengen heel beperkt. Nu hebben we zomaar 65 uur. En die gebruiken we om bij te praten, aantekeningen te vergelijken (hoe doe jij dat met je kinderen, wat speelt er in je leven enz..) een rondvaart inde havens te maken en de euromast te beliften. Omdat ons huis sinds een maand weer leuk gevuld is was er maar een plaats voor Bill en dat is op het inklapbare logeerbed in mijn werkkamer. Daarmee is voor mij de toegang tot mijn werkkamer beperkt en dat voelt niet goed. Het gebruiken van die werkkamer als logeerkamer is iets wat we doen als alle andere opties uitgeput zijn. Raar dat je op je eigen deur klopt en toestemming vraagt om je eigen kamer in te kunnen om je eigen spullen te pakken (ik heb steeds van alles nodig, en dat van alles staat dus allemaal in die kamer). Zojuist realiseerde ik me dat mijn Bijbel in mijn kamer ligt en ik moet nu wachten totdat Bill wakker...