Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Mijn kantoor achterin de trein naar Mannheim. Nog veel werk te verzetten voor de Internationale HR Consultation die morgen begint. Gisteren veel tijd "verloren" met de nieuwe baby. Wat een zegen.

In het verlengde van de blog over de turbotaal in de kerk pikken mijn voelsprieten uitdrukkingen en begrippen op die je doen afvragen of de uitdrukker eigenlijk wel door heeft wat hij of zij zegt en dan met name het wereldbeeld en godsbeeld dat achter die begrippen, woorden en uitdrukkingen schuilgaat. Zo las ik van de week ergens iemand de uitdrukking "uit de zegen stappen." Deze vier woorden werden gebruikt in de context van het overschrijden van de maximum snelheid. Als je 130 rijdt waar je maar 120 mag, zou je "uit de zegen stappen." Ik zeg of schrijf verder niets maar vraag je om met me mee te denken over deze gedachte?  Welke vragen roept het op? Wat voor gevolgen heeft het als je het idee consequent toepast op alle terreinen van het leven?

"Ik ben gewoon ontzettend dankbaar." Een uitspraak die je zo her en der wel hoort, verspreid over alle lagen van het volk en onafhankelijk van welke religieuze overtuiging dan ook. Ik heb het niet over de dankbaarheid van de winnaar van een gouden beeldje voor een acteerprestatie, die familie, kennissen, vrienden en anderen bedankt die hem in staat hebben gesteld om in dit moment van tijd en ruimte te geraken. Nee, ik bedoel de dankbaarheid voor bijvoorbeeld gezondheid. Je bent 76 jaar oud, bent nog nooit naar de dokter geweest en je loopt nog als een kievit. Maar wie zijn deze mensen dan dankbaar? Of kun je gewoon dankbaar zijn zonder dat meteen aan krachten, machten of invloeden buiten je om te hangen? Dankbaarheid impliceert een betuiging van afhankelijkheid. "Gewoon, sterke genen." Maar is het wel fair om je genen te bedanken? Die kunnen er ook niets aan doen. Die "zijn" er gewoon.. Een gen zal niet verguld raken door een dankwoord van haar drager...

De kerk heeft haar eigen turbotaal. Een 12,5 jaar huwelijk werd gisteren ingezegend, woorden werden over mensen uitgebeden, vermeende ontvangen boodschappen werden middels profetieën uitgesproken, brood werd gebroken, anderen vonden de dood in het watergraf, zuigelingen werden opgedragen, tijden van aanbidding, lofprijs, voorbede, verootmoediging aangekondigd en het offer werd weer opgehaald. Een tijd terug kregen Martha en ik een jonge vrouw over de vloer die het e.e.a. in haar leven had meegemaakt en ik dacht dat het een goed idee was om ter afsluiting van onze ontmoeting voor haar te bidden. Er was wat schrik; wat is dat precies and wat gaat er dan gebeuren? Ze had werkelijk geen idee. En dan gebruikte ik nog het enigszins neutrale woord "bidden." Na uitgelegd te hebben dat het een redelijk onschuldige oefening is waarbij we de plaats van God erkennen, onze afhankelijkheid van Hem betuigen en ons vertrouwen in Hem uitspreken, ging ze akkoord. Vorige week ontmoette ik ...

In de bus naar Edinburg begin ik eindelijk een beetje te ontspannen. Koortsachtig bezig geweest met het herstellen van een gecrashte laptop en dat is niet helemaal gelukt. En als je onder druk staat lijkt alles ook nog eens langer te duren. Nu, in de trein van E'burg naar Carlisle en na een overdadig maal vis en patat kan ik er weer tegen. Reizen is en blijft echt geen hobby van me. De vier overdenkingen/praatjes/preken/studies of je het ook wilt noemen waren een genoegen om te doen/geven/ af te leveren. Feedback was over het algemeen bemoedigend. Dat een goede vriend met me van mening verschilt over het dogma van de totale verdorvenheid van de mens - de mens zou zo verdorven zijn dat hij zelfs niet in staat is om te kiezen voor het heil - zie en beleef ik niet als kritiek maar als een constructieve bijdrage een de al eeuwen durende discussie waar we nooit helemaal uit zullen komen. Zometeen een verjaarsfeestje van een collega en morgen weer hard aan het werk.

In Nederland niet zo vaak gebruikt maar in Amerika bijvoorbeeld zie onderaan een persoonlijke uitnodiging wel de letters RSVP staan (Répondez s'il vous plaît). Voor de Nederlander hoeft het niet zo plechtig. Die vraagt de genodigde: "Laat effe weten of je komt ivm de catering enzo." In de uitnodiging staan plaats, tijd, gelegenheid, protocollen en een eventuele kadotip vermeld. Over het algemeen zal de genodigde na aanvaarding van de uitnodiging zich houden aan de opgesomde wensen en verwachtingen. Waarom? Uit respect voor de uitnodiger. De genodigde die alle wensen en protocollen in de wind slaat getuigt hiermee van disrespect; neemt de uitnodiger niet al te serieus. Het Goede Nieuws is hiermee te vergelijken. Dat komt tot ons met Gods RSVP onderaan de bladzijde. Paulus refereert hieraan wanneer hij in Efziers 4 de gelovigen oproept om een leven te leiden dat in overeenstemming is met al het gestelde in de uitnodiging. In onze vertalingen staat het woord "roeping....

We kennen zijn woorden een vrijwel absoluut gezag toe en de heidense kerk is voor een belangrijk deel op zijn interpretaties, richtlijnen en adviezen gebouwd, gegroeid en gescheurd. Met grote woorden beschrijft hij de kracht en macht van God die in staat is om oneindig veel meer te doen dan alles wat wij kunnen vragen of bedenken. Hij moedigt het volk van God aan om die kracht na te jagen, te testen en te doorgronden. De man van de grote woorden zit echter zelf in de gevangenis; een bewijs van de kracht en macht van de God die hij dient? Nu lijkt het gros van de kerk er niet meer mee ter zitten dat hij werd afgeschilderd en weggezet als een boef, een crimineel die verdeeldheid zaaide en de status quo van de bestaande geestelijke machtsverhoudingen openlijk en met verve bekritiseerde. Wat zou zijn directe omgeving hebben gedacht? Waar rook is, is vuur? Iemand zit toch niet voor niets in de gevangenis? Ook al is hij onschuldig, er zal vast wel iets van waarheid in de aanklacht zitten....

Tijdens onze internationale leidersvergaderingen van afgelopen week is het me weer gelukt om (redelijk onbedoeld) iemand tegen we in het harnas te jagen. Net zoals in kerkdiensten met een open tijd van aanbidding of gebed het na verloop van tijd enigszins voorspelbaar is wie er wat gaat bidden is het ook redelijke voorspelbaar wie er tijdens vergaderingen zijn of haar plasje neer moet leggen. Zo vroeg ik me vorige week af wanneer "Henk" naar de microfoon zou lopen om z'n jaarlijkse plasje te doen. Ik werd niet teleurgesteld. Henk kwam en plaste. Niemand weet waar Henk het nu precies over had of wat hij bedoelde maar plassen zou hij. Nu is dat op zich niet zo erg of vreemd. Volgens mij vriend, collega en kenner van mensen Jan B. heeft ieder mens de behoefte om tegen een boom of boompje aan te plassen. We willen graag onze aanwezigheid op het levensterrein markeren en een plaats in haar historie opeisen: "Ik was hier." Daar gaat het me nu even niet om. Helema...

Geniet van het moment en denk niet aan de dertien uur stilzitten. Makkelijker gezegd dan gedaan. Toch heb ik her weer overleefd. Een dubbele dosis Ambien verzacht en verkort de reis. Nu stilstaan voor een rood sein op het spoor. Wat de terugreis ook veraangenaamde was de ontmoeting met David Verboom en zijn ouders die een paar weken in BKK verblijven. Lekker bijbeppen en verwonderd staan over hoe snel kinderen opgroeien. Wat een leuk gezin! De conferentie zit erop. De spannendste in de historie van OM. De vijand zal er alles aan doen om de vaak al kwetsbare eenheid te vernietigen. Ook deze week heeft de genade gezegevierd. De geschiedenis van OM staat bol van het getuigenis van genade, verzoening en de de realiteit van het kruis  an Golgotha. Martha wacht me op bij CS. Het leven is goed en het discomfort van de reis smelt weg met iedere kilometer die mij dichter bij haar en huis brengt.

Laptop gecrasht net voordat ik naar Bangkok vetrok. Slechts mijn telefoon als coms middel. Typt verschrikkelijk. Ben over 30 uur weer thuis en moet nodig bijbloggen over deze historische leidersvergadering. Oude paradigma's verdwijnen. Zendingsdenken en praktijken moet worden herzien. Goeie zaak! Te lang heeft het eenzijdige westerse model de boel gedomineerd.