Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Elke verandering in het leven gaat gepaard met emoties. Positieve, negatieve en schijnbaar neutrale emoties. De een verwelkomt verandering om de verandering zelf terwijl de ander zich liever vasthoudt aan de schijnbare zekerheid en voorspelbaarheid. Nu vindt de meerderheid van de mensheid waarschijnlijk dat de manier waarop zij met verandering omgaat de juiste is. En dat is een grote misvatting. Er is namelijk niet een juiste manier om met veranderingen om te gaan. Wat voor mechanisme iemand ook heeft om met veranderingen om te gaan; ze hebben alle hun sterke en minder sterke kanten. Ik houd van verandering om de verandering zelf. Er hoeft niet eens een dringende reden te zijn om te veranderen. De uitdaging van het nieuwe, het onbekende; de positieve energie en anticipatie die het met zich meebrengt, ik vind het allemaal prachtig. Ik zit dus niet zo vast aan het heden en sommigen zouden zeggen dat dit een goede, positieve eigenschap is. Uiteraard vind ik dat zelf ook. Maar er is meer a...

Ik moet een opdracht maken en ik denk dat de professor niet blij is met mijn inzichten. Ik heb geprobeerd te schrijven wat hij graag wil lezen maar ik kan het niet. De vraag is hoe ik een plan maak voor mijn leven en werk voor 1, 3 en 5 jaar. Wat is mijn probleem? Het idee van een strak jarenplan is een exclusief westers idee en vindt zijn oorsprong in het kapitalistische denken. Ieder jaar meer winst, ieder jaar een schakeltje meer een een stapje hoger op de carrièreladder. Een globale koers of het volgen van een droom is onvoldoende. Ik denk aan een man in een sloppenwijk en probeer me voor te stellen dat ik hem in een gesprek vraag naar zijn drie jarenplan: "meneer, waar wilt u over drie jaar zijn?" "Bij voorkeur niet hier in deze sloppenwijk," zal de man antwoorden. "Hoe denkt u hier uit te komen," is mijn volgende vraag. "Ik droom daar wel eens over," zegt de man," maar dan roept mijn vrouw dat ik voor eten moet gaan zorgen. Ik heb geen...

De wereld van veel mensen is bijzonder klein. Om net even iets anders naar zaken en/of het leven te kijken is vaak al teveel gevraagd. Hoe komt dat? Vaak is die kleine wereld al groot genoeg, soms zelfs groter dan men aankan. Voorbeeld; een organisatie waarin vele miljoenen euro's in omgaan kan het zicht op een unieke en bijzondere partnership laten stranden omdat men zich druk maakt om 2000 euro. Dat komt dan omdat de sleutelfiguren die dit soort beslissing nemen niet verder wil en kan kijken dan hun neus lang is. Ons unieke opleidingscentrum in India waar onderwijzend personeel wordt opgeleid, leiders worden getraind en voorgangers gekweekt (op hoger en wetenschappelijk niveau) heeft dit kunne bereiken door de hulp van een gerenommeerd Canadees theologisch seminarie. Na tien jaar komt aan deze samenwerking een eind om 2500 euro op jaarbasis. India ziet niet hoe ze dat geld bij elkaar kan brengen en het seminarie besluit om niet winstgevend activiteit en te termineren. Beide neuze...

Als we ons voor anderen inspannen beantwoorden we aan een universele, kosmische wet. Paulus schrijft aan de Korinthiers dat hij zich voor hen inspant omdat hij wil leven volgens Gods plan (2 Kor. 10:13-14). Die twee gaan altijd samen. We zijn geschapen, niet om er alleen maar voor onszelf te zijn maar om te investeren in anderen. Dat is best wel ingewikkeld in een samenleving waarin het narcistische individualisme tot recht is verheven. We sluiten ons op in onze gemiddeld 16 tot 125 vierkante meter woonoppervlak. Vandaaruit plannen en beleven we ons bestaan. Dagblad Trouw meldt vandaag dat het sociale leven van Nederlanders steeds meer naar het internet verschuift. "Gemeenschap per draadje" zou ik het willen noemen. Niets kan een levende ontmoeting vervangen en het is belangrijk dat we dat blijven doen. Aan de andere kant stelt het internet ons in staat om ons steeds grotere netwerk van vrienden te onderhouden. Een kattebelletje hier, een schimpscheut daar. Tien jaar geleden ...

Gisteren zat ik een Skype Conference Call voor met acht deelnemers uit Engeland, Singapore, Maleisie en Dubai. Zoals de meeste trouwe bloglezers weten kom ik uit Nederland en dat telt ook mee als een land. Het was een nachtmerrie. De geluidskwaliteit was slecht, deelnemers vielen weg en haakten weer aan, enkele van mijn collega's zag ik demonstratief hun headset op hun buro gooien. Toch wat meters gemaakt en een echte vergadering afgesproken in Februari 2010. Dat ligt nog heel ver weg en ik wilde graag dat we elkaar dit jaar nog konden ontmoeten maar iedereen is druk, druk, druk. Veel agendapunten komen niet tot een oplossing of aktie en dat is al twee jaar zo. Veel praten, weinig konkrete plannen en een aantal gefrustreerde teamleden. Met de teamleden afzonderlijk gepraat. Iedereen heeft een eigen kijk op en verzie van de (gewenste) werkelijkheid. Het wordt te weinig naar elkaar toe uitgesproken. Werk aan de winkel dus. Nog een paar uur hier en dan weer richting Manchester.

Het is 25 minuten lopen van mijn huis naar Rotterdam airport, inclusief check-in en beveiliging. Ik houd van kleine vliegvelden. Geen gedoe en vrijwel altijd vetrekken de vluchten op tijd. Vandaag en morgen zit ik in Carlisle waar het internationale kantoor van OM is gevestigd. Mijn nieuwe rol als Member Care baasje houdt onder andere in dat ik deze trip regelmatig moet gaan ondernemen. Uur vliegen naar Manchester en dan twee uur in de trein. Krant, boeken, laptop en dossier mee. No sweat.

Paulus schrijft over mensen die zichzelf met anderen vergelijken en zichzelf daarbij als maatstaf nemen. Hij zegt dat deze mensen ongelofelijk stom zijn. Hoe werkt dit? Men neme een mens, bij voorkeur mij, en verheffe deze tot norm. Alle andere mensen worden vanaf dat moment langs deze nieuwe norm gelegd en gemeten. Uiteraard schieten de meesten tekort. Hoe komt dat? Ik rek mijn norm gewoon op zodat de ander het net niet haalt. Want: Als jij steelt, is het fout, maar als ik steel, is het anders; ik deed het echt niet voor mezelf. Als jij liegt, ben je geen knip voor je neus waard, maar als ik lieg, kan ik verklaren waarom het nodig was; ik deed het om jou te sparen. Als jij je mond houdt wanneer je had moeten spreken, ben je een lafaard, maar als ik zwijg, is het omdat ik gevoelig wil zijn, de ander de ruimte wil laten. Als jij geeft is het altijd te weinig, maar als ik geef is het weldoordacht en overwogen. Als jij Jantje Smit leuk en aardig vind, dan kom je nog niet tot aan mij knie....

De tijger en de temmer gaan zo leuk met elkaar om omdat de temmer een stoel of kruk met vier poten voor de neus van de tijger houdt. De tijger ziet in die poten vier potentiele vijanden en doet zijn best om op alle vier z'n aandacht te richten. Dat is ook voor een tijger een beetje teveel van het goede met als gevolg dat het een verlammende werking heeft op het beest. Tegenwoordig zie je vaker dompteurs met een zweepje maar goed. Teveel prioriteiten in ons leven hebben hetzelfde effect. Ik moet vandaag eingelijk studeren maar ben alleen maar bezig met een andere taak die op dit moment urgenter is. Officeel begin ik op 1 september met mijn nieuwe Member Care role maar langzaam aan wordt ik er al door opgezogen. Vandaag een Skype Conference Call voorbereidt en een "award-ticket" geboekt om donderdag naar Manchester te kunnen vliegen om (hoognodig) tijd door te brengen met een aantal teamleden in ons hoofdkantoor in Carlisle. Waar ik nu naar op zoek ben is een stoel of een k...

De afgelopen week heb ik een analyse gedaan. Welke trefwoorden in Blogonderwerpen trekken de meeste lezers aan? Je raadt het al; onderwerpen waar het woord seks in voorkomt staan met stip bovenaan de lijst. Hoe zou dat toch komen? En hoe komt het dat '30.000 kinderen dood per dag door infwctieziektes en slecht drinkwater' nauwelijks tot 'hits' leiden. Ik denk dat honger en ziekte te ver van ons afstaat en dat seks de nieuwsgierigheis prikkelt omdat het iedereen persoonlijk raakt. Seks, dat rare onderwerp waar een mysterieuze waas omheen hangt houdt jou en mij bezig. We zijn de hele dag bezig met aantrekken en afstoten, in onze gedachten prooien aan het selekteren. Met die erotische spanning weten we maar moeilijk om te gaan. De een geeft aan zijn passies de vrije loop terwijl de ander deze in toom probeert te houden. Kuisheid is voor velen slechts een ideaal. Maar ze zijn er gelukkig wel; mannen en vrouwen die trouw en zelfdiscipline als waarde hoog aanslaan en ernaar l...

Met positieve verbazing heb ik tot in de late nachtelijke uurtjes "Rediscovering Christianity" gelezen. Het beschrijft een invalshoek betreffende de zendingsopdracht die ik niet zo goed kende. Heel veel gedachten zijn zeer herkenbaar omdat ik daar in mijn zoektocht naar waarheid ook op ben gestoten. Voor zover ik weet is het boek niet in het Nederlands vertaald en dat is jammer omdat het zou bijdragen aan een gezonde discussie over de taak en de plaats van de kerk. Het boek helpt begrijpen waar de kerk ontspoord is en waarom nog steeds heel veel kerken op dat zijspoor blijven doordenderen. Onze 'manier' van kerk zijn en wereldevangelisatie is zo verweven met onze cultuur dat we eigenlijk niet anders meer kunnen denken dan in de patronen waarmee zijn opgegroeid. Hoe komt het bijvoorbeeld dat zoveel kerken bezig zijn om hun 'programma' zo aan te passen dat het aantrekkelijk wordt voor buitenstaanders om de diensten bij te gaan wonen. Vinden we een "zoekervr...

In ben het boek van A. J. Jacobs aan het lezen: "The year of living biblically". AJ noemt zichzelf agnost (letterlijk: een 'nietweter'). Als experiment is hij een jaar lang zo letterlijk mogelijk de bijbelse wetten, voorschriften en instructie gaan navolgen. Hoe moeilijk (onmogelijk) dat is, beschrijft hij in zijn boek; de dilemma's waar hij mee worstelt (mag je bepaalde wetten ook figuurlijk interpreteren? Zo ja, waar trek je dan de lijn?) en keuzes waar hij voor komt te staan ("als ik een overspelige tegenkom, zal ik hem moeten stenigen"). Wat het boek vooral laat zien is dat de christenen er eigenlijk maar een zooitje van maken. Iedereen kiest die zaken waar hij/zij zich wel aan wil of zal houden en welke hij/zij meent niet meer te hoeven houden omdat de wet in Christus vervult is. "Ja, maar de wet heeft niet afgedaan", zo begint dan meteen de discussie. En daarmee is het strijdtoneel meteen bepaald. Ook de "vrijen" zijn wettisch. ...

Zo vat Paulus de reactie van de Macedoniërs samen als hij de opbrengst van de kollekte telt. De Macedoniërs hadden gereageerd op de nood in Jeruzalem en wilden daar uit vrije wil aan bijdragen. De verbondenheid die ze voelden, met mensen die ze overigens niet persoonlijk kenden, was er een die uit het hart kwam. Ons verstand berekent maar ons hart geeft zonder eerst te plussen en te minnen. Waar ik me al 22 jaar lang over verbaas is de trouwe financiële ondersteuning van onze vrienden; mensen die ons wel kennen en geloven in het werk dat God ons te doen heeft gegeven. Dat maakt mij stil en verwonderd. Sommige van onze vrienden stellen ons al 22 jaar in staat om ons werk te kunnen blijven doen. Het maakt me klein en nederig. We zijn afhankelijk van God. Maar God gebruikt mensen en dat maakt ons afhankelijk van wat God door deze mensen doet. Toch gaat het in tegen mijn Calvinistische genen. De trots in mij maakt dat ik mijn inkomen met eigen handen wil verdienen zodat ik met opgeh...

"Ik voel me zo schuldig als ik me weer eens afvraag of het niet gewoon een maniertje is," zei de jonge vrouw tegen me. Ik was door gaan vragen toen ze vertelde dat ze "in transit" was. Ze vertelde me hoe ze al jarenlang worstelt met depressies en bezig is haar trauma's, als gevolg van misbruik in haar jeugd, te verwerken. Hoe ze ondanks haar verlangen om God te ervaren "het maar niet voelt". Ze is bij het zingen van het derde aanbiddingslied nog steeds "niet in de stemming" zoals de anderen dat blijkbaar wel zijn. En nu, omdat de grote groep iets wel blijkt te voelen, voelt zij zich nog minder, kleiner en afgewezen. De illusie van de triomf en het daarmee gepaard gaande negeren van verslagenheid is een groot probleem omdat het ver afstaat van de realiteit. Zij die hierin niet mee kunnen gaan, omdat het verdriet en de pijn sterker blijkt te zijn dan het vermogen om zich aan te passen aan het gewenste groepsgedrag , komen nog meer vast te z...

Een geweldige week achter de rug. Ondanks het chronische slaaptekort geen een keer last gehad van hoofdpijn en kan zelfs zeggen dat de terugreis van Maleisië naar Amsterdam aangenaam verliep. Van slapen kwam niet veel terecht. Het was zo bemoedigend om met ruim 100 jonge volgelingen van Christus samen te komen die allemaal een verlangen hebben om het levensveranderende verhaal van verzoening en verlossing aan anderen te vertellen. Stanley Jones zegt: "O Christus, mijn krachten zijn niet langer wat ze zijn maar wat ze kunnen zijn - in U. Versterk ze zodat ik zal zijn zwakheid in sterkte, onwetendheid veranderd in wijsheid, het boze veranderd in goedheid. Ik dank U. Amen." Dat is ook mijn gebed voor vandaag.

Gisterenavond was de openingsavond van de conferentie. Drieentachtig deelnemers uit drieentwintig landen die in tien teams naar zeven omliggende landen gaan. Ons Maleisische team heeft een hoop werk verzet en het loopt allemaal lekker. De worshipleaders wist het volk op de juiste temperatuur te krijgen, iets wat bij mij meer en meer weerzin oproept; het is meer een maniertje dan een goddelijke ontmoeting. Maar goed, de sfeer zat er goed in. Vandaag spreek ik twee keer en daarna pak ik mijn rugzak weer in. Ruben haalt me morgenochtend vroeg op, dus dat wordt ontbijten bij de man met de gouden oksels.

Vandaag begint de “Out of the Comfort Zone” conferentie. Zo’n 100 deelnemers uit vijftien landen doen hieraan mee. Na vijf dagen van training en voorbereiding zullen ze de regio intrekken om het Goede Nieuws op verschillende manieren uit te dragen. Ik had gehoopt om een zonnige dag maar tot nu toe is er flinke bewolking en waait het hard. Dan maar een boek lezen. Het plafond van mijn kamer heb ik nu wel gezien. Vannacht tot zeker half drie ernaar liggen staren.  

De laatste tien minuten van de recruiting consultation. Vanmiddag vrij, hoewel ik nog met wat mensen moet praten. Het weer ziet de dreigend uit dus het strand is eigenlijk geen optie. De groep is over het algemeen wat aan de tamme kant. Geen levendige discussies zoals in andere delen van de wereld. Het gaat er allemaal wat kalmer aan toe en het kost best wel moeite om ze aan de praat te krijgen maar we komen er wel. Van slapen komt niet veel. M’n lijf is een beetje teveel ontregeld. Vannacht een paar uur liggen lezen terwijl ik er fysiek toch flink doorheen zit. Vandaag is Ellen’s verjaardag. Onze jongste is nu negentien jaar! Wat is dat snel gegaan en wat hou ik veel van haar!

Zoals je op de foto hieronder kunt  zien, is het exotisch gedeelte van de conferentie goed verzorgd. Ik ben het water nog niet in geweest maar mijn kans komt zaterdag wel. Dan heb ik een vrije dag en  moet dan kiezen tussen een dagje strand of een dagje stad. Omdat ik niet echt een standsmens ben wordt het waarschijnlijk het strand. Vannacht was een waar oordeel; ik heb flink wat uren naar het plafond liggen staren. Momenteel, net tegen lunchtijd wil mijn lichaam maar een ding en dat is slapen. Als ik mijn ogen sluit begin ik vrijwel meteen te dromen. Vandaag een devotional gedaan, de sessie “what is mobilisation” en “what is our target audience” geleid. Het is geweldig om hier te zijn en de groep met OM leiders uit Korea, Cambodja, China, Maleisië, Singapore en de Filippijnen zit er lekker in. Interactie loopt goed en ik wacht gelukkig lang genoeg om mensen de tijd te geven daadwerkelijk te antwoorden. Martha zou trots op me zijn.

Nou, daar zit ik dan. De Baptisten hebben het goed voor elkaar met hun conferentiefaciliteiten aan het strand. Of er tijd over is om daarvan te genieten zal nog moeten blijken. Vandaag heb ik al mijn tijd hard nodig om vanmiddag om 16.00 te starten met de recruiting consultation. De vlucht hier naar toe was oké,  ik zat helemaal achterin het vliegtuig tussen twee grote mannen ingeklemd. Het scherm van het personal entertainment system kan wel kantelen maar niet ver genoeg om  comfortabel een film te kunnen kijken. De enige manier om het scherm goed te zien is onderuitgezakt; half liggend kun je dan nog wel wat zien. Maar die houding wordt na een half uur wat oncomfortabel, dus geef je op. Dan maar geen film. Voor mensen die niet langer zijn dan 1 meter 70 werkt het wel maar als je ietsje langer bent, kun je het wel vergeten. Het beste werkt het als de passagier die voor je zit zijn/haar stoel niet achterover helt, maar ik vind het ook weer zo raar om dat te vragen: ”mevrouw, wil...

Vandaag naar Maleisie. Maar eerst even naar Londen om te lunchen met een collega. Om twaalf uur in een restaurant bij Bank. Tja, m'n nieuwe rol bij OM vraagt dat ik intensief moet optrekken met mijn team en waar mogelijk plan ik mijn reizen nu zo dat ik ook tijd door kan brengen met die teamleden. Nu klinkt het dat ik eventjes heen en weer ga naar Londen maar daar zit een verhaal achter. Via Londen naar Maleisie reizen is ruim 400 euro goedkoper. Maar het is wat vreemd. Zometeen van Roterdam naar Londen en vanmiddag van Londen naar Amsterdam om daar aan te sluiten op de KL809 naar Kuala Lumpur. Het zogenaamde "vlieg meer, betaal minder" principe dat alle wetten van de logica tart. Heb ik er zin in? Nou, niet echt. Waarom niet? Vliegen vind ik niet leuk; ingeklemd tussen twee lotgenoten of, als je geluk hebt, slechts een, de strijd om de armleuning, vertragingen, niet, of slecht kunnen slapen.. Maar, en daar richt ik me dan op, aan de andere kant van de wereld ontmoet ik c...

Normaal overheersen uitlaatgassen de geur van de lucht om ons huis. Maar nu even niet. De zoete geur van de vlier overheerst. Dat is echt genieten. De zaterdagbijlage van het NRC lezend in de tuin is dit het summum van de zomer: heerlijk drukkend warm, lood in de benen, de preek voor morgen uitgeprint en, voor zover ik dat in kan schatten, af (er kan nog van alles gebeuren). Niet denkend aan huiswerk en/of de voorbereidingen voor mijn reis naar Maleisie, die maandagochtend begint, vooruitschuivend naar morgen, heb ik besloten van dit moment te genieten. En ik heb gekookt. Thais. Da's pas lekker. Met Fair Trade Pandanrijst en biologische uien en paprika's smaakt het nog beter ook. Martijn is afgestudeerd en verkocht voor een heel leuk bedrag een van z'n tentoongestelde schilderijen. Ruben kreeg gisteren te horen dat hij over is naar het tweede jaar van zijn SPH opleiding. Allemaal heel erg leuke dingen. Ik probeerde me voor te stellen hoe een leven voelt dat niet in het teke...

Dacht ik even snel heen en weer te gaan naar Lelystad en in plaats van de auto te nemen met het OV te gaan. Voor mijn gevoel heb ik er 53 uur over gedaan. Door "een storing" bij Schiphol reed de trein een andere route. Na de 47ste overstap uiteindelijk veel te laat bij mijn afspraak aangekomen zodat er 45 minuten overbleef voor een gesprek. En toen weer terug. Dat lukte wonderwel met slechts een overstap. Thuisgekomen vertelde ik Martha dat misschien de politiek wel een goede carriereswitch voor me zou zijn. Een van de speerpunten zou dan het autowanbeleid aanpakken (nee, niet meer asfalt) en heftig investeren in OV. Minimaal 5% van het BNP naar ontwikkelingssamenwerking. Dat is zo'n beetje al het beleid dat ik kan bedenken. Omdat er dan zendtijd overblijf kunnen we voor de lol een hek om Friesland zetten (dat land moet authentiek blijven en verdere ontsluiting desnoods met geweld tegengaan). Groningen moet in het uiterste Noordoosten blijven of van plaats wisselen met Zu...

In de kunstwereld kom je af en toe excentriekelingen tegen. Op de Gerrit Rietveldacademie, waar alle geslaagde studenten gisteren hun werk tentoonstelden, vielen de echte excentriekelingen nog eens extra op. Een man in een jurk is niet eens zo heel bijzonder meer, evenmin als zwaar opgemaakte mannen. Maar zelfs de doorgaans zichzelf als excentriekeling profilerende student, keek op bij de verschijning van een man in een lichtblauw luierbroekje, luidgroene kniekousen en bonte sneakers. Niet mee willen lopen in het ritme van de massa; het is de mens eigen om 'anders dan de rest' te willen zijn. Het 'uitdrukking geven aan de individualiteit' is de noemer waaronder we onze uniciteit plaatsen. Iedereen wil wel een beetje opvallen. Sommigen vallen op door op te vallen, anderen vallen op doordat ze dat juist niet doen of willen. Die laatsten vallen weer op door hun unieke verlangen om onzichtbaar te zijn; achter het decor van luidgroene kniekousen en foute sneakers hun ding t...

Vandaag de derde studie over de vraag of verandering mogelijk is. Hoe verandert een mens? Wat is er voor nodig? Waarom zijn de 'standaardinatellingen' zo vreselijk moeilijk te wijzigen? Is het waar dat veel van de veranderingen die de mens doormaakt slechts kosmetische aanpassingen zijn omdat we ons aanpassen aan de codes van de nieuwe groep waar we ons bij aansluiten, of dat nu een volstuinvereniging of een andere kerk is. De nieuwe code heeft iets fris' en nieuws; brengt nieuw enthousiasme en toewijding met zich mee en faciliteert mijn drang om mijn individualiteit uit te drukken. Lang leve de nieuwe groep en de nieuwe code. Na verloop van tijd blijkt het hart nog steeds onveranderd. Voor een wezenlijke veranndering is namelijk meer nodig dan het tweaken van de buitenkant. Hierover gaan de studies deze week. Vanmiddag gaan Martha en ik naar Amsterdam. Martijn presenteert zijn afstudeeropdracht aan de Rietveldacademie.