Posts

Posts uit april, 2007 tonen

Terug in de bewoonde wereld

Afbeelding
Wel, het heeft even een paar dagen geduurd maar hier zijn we dan weer. “We”, want Martha en ik zijn samen. Ze ziet het niet zitten om te bloggen dus is het toch weer mijn verhaal. Winterton is een van de dorpjes in de uitlopers van de Drakensberg. Ik heb zelden een mooiere omgeving gezien. Tolkien heeft zich door de Drakensberg laten inspireren toen hij zijn wereld creĆ«erde. Ik heb de boeken gelezen en de films gezien en het is waar, je kunt hier bij wijze van spreken de hoofdrolspelers in het verhaal zien rondlopen. De uitzichten zijn fenomenaal. Onderaan de blog wat foto’s. We hebben een paar dagen rust. Morgen, zondag, spreek ik om 09.00 in een kerkdienst in de bergen . Het is een bijzondere gelegenheid waar honderden gelovigen uit de omgeving bijeenkomen, samen avondmaal vieren. Ik vind het een voorrecht om daar te mogen spreken. Na afloop reizen we door naar Johannesburg. We verblijven hier in de pastorie van de Nederduits Gereformeerde kerk. Gerhard en Elna Louw zijn bijzonder ga...

FF snel

Gisteren op een Zulu bijbelschool gesproken. Man, kunnen die mensen zingen. Alles wat wij doen in onze witte kerken is daarbij vergeleken slechts een poging tot... Daarna een volle dag met het opzoeken van een dierbare vriendin die door een zeer moielijke tijd is gegaan de afgelopen jaren. Goed om te zien dat het stukkejn beter met haar gaat. Daarnaar door de mist en het duister weer terug naar Pietermaritzburg. Vandaag wordt het een ren en vlieg dag. 08.00 auto ophalen. 09.30 Koffie met Gert en Martha van Kooten, daarna naar Winterton waar om 16.00 een vergadering is met allen die een rol spelen in de dienst van aanstaande zondag.Dat schijnt nogal een (jaarlijkse) happening te zijn. Google "Music in the mountains, drakenbergs boys choir" en je komt heel wat tegen. Daarna hopen we drie dagen te relaxen, wandelen enz.. Moet gaan. Ik zal vragen of Martha de komende twee/drie blogs wil schrijven. Dank voor bidden!

Martha en Aanbidding...

De jongeman die de samenzang begeleidde (eigenlijk mag ik dat niet meer zeggen en moet het zijn: de jongeman die de aanbiddingsdienst leidde) kon er maar geen genoeg van krijgen en ik begon de indruk te krijgen dat hij liever niet had dat er een spreker de Bijbel zou openen. Het liefst zou hij het hele uur hebben volgezongen maar na veertig minuten zette hij met moeite z’n gitaar weg zodat er nog een krappe twintig minuten voor mij overbleef. Welkom in mijn wereld waar men gelooft dat als je je boodschap niet in vijftien minuten kan brengen, de boodschap niet de moeite waard is. Ik zou daar tegenin willen brengen dat we niet eerst elk lied 75 keer hoeven te herhalen en dat, als we 75 keer “Ik hou van U” hebben gezongen, God het wel zo’n beetje gehoord heeft! Misschien zou God zeggen “Ik heb nu wel gehoord dat je van me houdt, als je het nu eens gaat doen….” Kan het zijn dat we uit balans raken met onze nieuwe ontdekkingen en praktijken aangaande “aanbidding”? Ik begin te dromen van een...

In Pietermaritzburg

Zo’n tachtig bijbelschoolstudenten luisterden naar een verhaal over Gods koninkrijk en hoe Hij ons inschakelt bij de bouw van dat koninkrijk. Het is in grote mate een onzichtbaar gebeuren omdat het bestaat uit mensen die Gods regering erkennen, zeg maar het koningschap van Jezus erkennen. En die regering is echt en veranderd levens. Op mijn oproep om alles te geven voor die regering van Christus ging ongeveer de helt van de aanwezigen in. Na afloop kwam Dirk Debruyn naar me toe en ik realiseerde me al gauw dat het belangrijk is om een poosje met Dirk op te trekken. Het zou me niet verbazen om Dirk binnenkort ergens in de OM wereld tegen te komen. Daarna ene ontmoeting met het OM team in Durban en vervolgens door naar Pietermaritzburg. Zomaar drie nachten in hetzelfde bed! Nog even met Martha gebeld die op het punt stond om naar Schiphol te vertrekken. Als alles goed gaat zie ik haar morgen om 12.30 in Durban. Als het mooi weer is gaan we naar het strand. Is het weer wat minder dan gaan...

Een dag in Durban

Ongeveer 15 Indiase jongeren kijken me achterdochtig aan. Wie is die onbekende man uit Nederland en wat heeft hij te zeggen? Ik doe ongeveer 40 minuten m’n best om over de echte dingen van het leven te praten en betrek ze er zoveel mogelijk bij. Deze jongeren zijn zo traditioneel dat het enige dat ik te horen krijg een heleboel jargon is. Doorvragen, Jan, doorvragen. Sommigen kunnen er niet tegen en reageren geĆÆrriteerd. Dat klinkt al een stuk echter! Vanmorgen in de kerk van de Nazarener gesproken (100% Indiaas). De kerk heeft momenteel geen voorganger en de mensen zijn zo voorganger afhankelijk dat ze als het ware stil zijn komen te staan. Ze zijn als de dood om dood te gaan wat er is geen dominee die de begrafenis kan leiden… Daarna bij een echtpaar wezen barbecuen (Braai). Na m’n derde stuk vlees ben ik in slaap gevallen. Dat moet haast wel. Ik was in een gesprek verwikkeld en deed m’n ogen heel eventjes dicht. Toen ik ze (voor m’n gevoel) na een tel of twee open deed was het gespr...

Van Johannesburg naar Durban

De vlucht van Amsterdam naar Johannesburg was rustig en ik heb een van m’n boeken uit. Het moet dus wel goed zijn geweest. “Blind Date”, een literaire thriller. Hoe kan een thriller literair zijn? Het gaat over getraumatiseerde en zelfgerichte mensen die leren dat om liefde te ontvangen je ook liefde moet geven. Ook in een literaire thriller gaan mensen dood. Het literaire aspect is dan misschien dat er mooiere woorden voor woorden gebruikt; een soort van poĆ«tisch sterven. Wel grappig trouwens dat liefde bij mensen altijd tweerichtingsverkeer wordt geacht te zijn. Eenrichtingsliefde kom je alleen bij God tegen en bij mensen die hebben geleerd om diezelfde eenrichtingsliefde (van God dus) toe te passen (het moeder Theresa principe, zeg maar). Hoewel dat niet helemaal waar is. Het is een terugliefhebben van God die ons eerste heeft liefgehad (wat je aan de minste doet, doe je aan Mij, zegt Jezus). Affijn, ik werd opgehaald door Murray Louw, een volstrekt onbekende voor me. Murray zette ...

Onderweg naar Zuid Afrika

De dertig vrouwen in Benschop verzamelden zich in de oude kerk. Aan het bijgebouw werd gewerkt en dat veroorzaakte teveel lawaai. We zaten in een van de vier "windrichtingen" van de traditionele kruisvorm. Ik had het gevoel dat we in oostvleugel zaten. De koffie kwam denk ik uit een automaat dat heet water en koffieextract samenvoegd tot iets wat naar koffie smaakt (ja, ik nam een tweede bakkie). Ik dacht nog "wat een kleine, zuinige kopjes". Ik geloof dat we alleen in Nederland zulke ultra kleine kopjes schenken. Italie heeft ze nog kleiner maar dat komt omdat het daar over iets anders gaat; ambachtelijk gecreeerde espresso. Dat was dit niet. Verhaal gehouden over de Islam. Ja, ook in Benschop wonen er enkele en het zijn allemaal aardige mensen, volgens de vrouwen. Na afloop sprak de presidente me aan en zei me dat ze het als vereiging wel nodig hadden om eens flink geprikkeld te worden en uitgedaagd om ons geloof nu toch maar eens handen en voeten te geven: "...

Koffer pakken

Vandaag allerlei losse dingetjes afwerken. Morgenochtend vertrek ik naar Zuid Afrika en er zijn altijd nog een boel kleine dingetjes die dan nog aandacht nodig hebben. Dat kan natuurlijk ook in Zuid Afrika maar onderweg zijn de mogelijkheden, zoals een snelle internetverbinding, wat beperkter. Ook voor vanavond moet in nog het e.e.a. op een rijtje zetten. In Benschop verwacht de plaastelijke afdeling van de Christenvrouw dat ik vanavond een verhaal over de Islam kom houden. Martha vliegt maandag naar Zuid Afrika en zoals het er nu uitziet hebben we een flink aantal dagen voor onszelf. Als ik geen dagen voor onzelf zou hebben gepland zou ze niet mee zijn gegaan en dat kan ik wel begrijpen. Het vervelende is dat ik vandaag een flinke hoofdpijn heb en het liefst op de bank zou gaan liggen. Nog even naar 'de Slegte' geweest om twee boeken te kopen voor onderweg. De beste manier om lange vluchten door te komen is het lezen van boeken waar je niet al te zeer bij hoeft na te denken. E...

Paspoort vernieuwen

Afbeelding
Ik had me er van te voren op ingesteld dat ik wel teruggestuurd zou worden. Ik bleef dus kalm toen de lokettiste, die er overigens ook niets aan kan doen dat een getraumatiseerde ambtenaar op hoger nivo, die het niet kan uitstaan dat zijn promotie niet doorging, nu wraak neemt op de Nederlandse burger door absurde eisen te stellen aan de pasfoto, me vertelde dat m'n voorhoofd twee milimeter te hoog zat. Ik wilde nog voorstellen om de twee milimeter dan maar weg te knippen, ik zou nog genoeg voorhoofd overhouden, maar hield de suggestie maar voor me, ze zal al genoeg flauwe opmerkingen te verhapstukken krijgen. Thuis de foto wat kleiner gemaakt en het paste precies in de achterlijke maatgeving van de hoge ambtenaar. Trouwens, je zou maar een afwijkend hoofd hebben dat relatief langer is dan breed, ook dan zou het uit de matrix wegvloeien en afgekeurd worden. Affijn, de volgende lokettiste, een aardige ingeburgerde niet Nederlandse, wees de foto nu op twee andere punten af. Er zat wa...

De nieuwsbrief

Onze tweemaandelijkse nieuwsbrief is de deur uit. Het is altijd weer een enorme bevalling zeker nu ik hem ook nog vertaal in het Engels. Vervolgens ga ik door m'n database en klik uit de ongeveer 1000 adressen de namen aan van hen naar wie ik de brief wil mailen. Dat moet in kleine groepjes gebeuren. Doe ik het in een grote groep, dan wordt het door de meeste servers als spam gekenmerkt en komt de brief helemaal niet aan. Daarna de Engele mailadressen. Schrijven, verzenden, adressenbestand bijwerken, ik ben er al gauw zo'n acht uur zoet mee. Klik hier voor de Nederlandse editie Klik hier voor de Engelse editie Verder een gewone dinsdag. Om 07.30 Ewout van Oosten op de koffie. Dat doen we nu zo'n twee jaar en het is een goede wekelijkse gewoonte geworden. Ewout leidt het werk van The Mall in Delft. We praten over dingen die we in ons werk en leven tegenkomen en bidden voor elkaar. Klik hier voor Youth for Christ in Delft

De tuin

We hebben een onderhoudsarme tuin. Nog een erfenis van de vorige bewoner. Martha en ik zijn niet zulke klussers. Vandaag moest er toch wat onkruid gerooid worden en dan blijkt dat onderhoudsarm maar betrekkelijk is. Echt onderhoudsarm zou zijn wanneer je je tuin asfalteert. Dan toch maar de handen uit de mouwen. Overigens waren er met dit mooie weer geen mouwen. Vandaag onze nieuwsbrief geschreven. De publicatie van de brief laat nog even op zich wachten omdat ik een nieuwe foto van ons zessen wil maken. Helaas is Ruben nog aan het werk en moet ik zo de deur uit voor.... een vergadering. Ja, ik heb er een. Hoe is het mogelijk.. een vergadering! De oudsten vonden waarschijnlijk dat we nog niet genoeg vergaderen en nu is m'n enige vrije avond van de week geclaimd. Morgen weer een vergadering.... oudstenvergadering. Twee avonden achter elkaar. Me dunkt dat we na morgenavond dan alle wereldproblemen wel opgelost zullen hebben. Ach het is altijd wel gezellig en er is veel waarvoor we da...

Is het al zomer ofzo...?

Ik kan me herinneren dat we vroeger warme dagen hadden in juli en augustus. Mij hoor je niet klagen op dagen zoals vandaag. Om 07.30 vertrokken naar Lemmer waar ik sprak in de baptistengemeente. Heel leuk om veel oude bekenden te zien. Om 13.30 weer thuis om meteen in de korte broek in de tuin van de warme zon te genieten. Ik houd een dagboek bij. Elke dag schrijf ik daarin. Vooral dingen die me in de Bijbel aanspreken of die ik bestudeer. Ik was vergeten om het dagboek mee naar Australie mee te nemen en ik merk dat ik dan meteen uit m'n dagelijkse routine van bijbellezen en studie kukel. Vandaag de draad weer opgepakt in 1 Tim. 2 waar Paulus ons oproept om te bidden voor alle mensen, koningen en hooggeplaatsten, opdat we een stil en rustig leven mogen leiden in alle godsvrucht en waardigheid. Daar denk je dan toch wel eventjes over na. Kun je nu zeggen dat als ik een stil en rustig leven wil leiden in alle godsvrucht en waardigheid ik aan het bidden moet. En als die stilte, rust, ...

Het zit erop

Zojuist gelunched met Ian Orton, die onze afdeling Member Care runt. Het is altijd een voorrecht om tijd met hem door te brengen. Het is een drukke week geweest met opnieuw elke dag, van 's-morgens vroeg tot 's-avonds laat praten, mensen en praten en nog meer mensen. De deelnemers vertrekken druppelsgewijs naar de plekken waar ze de Heer dienen; Zweden, Duitsland, Hongarije, Zwitserland, Schotlkand, Ierland, Nederland. We kunnen ontzettend veel van elkaar leren. Er is zoveel creativiteit, energie en toewijding. We zijn niet altijd even goed in het delen van deze zaken. De conferentie heeft voorzien in een platform waarbij dat mogelijk werd gemaakt. Al met al een goede week. Over een uur vertrek ik naar Manchester en hoop om 22.00 vanavond in Rotterdam te landen. Ik zie nu al uit naar morgenochtend. Vroeg opstaan, rondje om de luchthaven hardlopen, vers brood eten, krantje lezen en dan richting Emmeloord. Martha en ik overnachten bij vd Valk. Ik heb nog een tegoedbon voor een ov...

Een volle dag

Afbeelding
Ik heb zelden een kleiner kamertje gezien en ze hebben er een stapelbed in gezet. De maten zijn 2,70 X 1,50. Ik vond een lege zespersoonskamer twee deuren verderop en heb m'n kamergenoot overghaald om deze te kraken. Zo gezegd, zo gedaan. Vandaag volop aan de slag met de training voor recruteerders. Doen we het goed? Vandaag heb ik met de deelnemers nagedacht over een theologie en filosofie voor recrutering. Ik heb m'n best gedaan om het zo interactief mogelijk te doen en heb vijf "worksheets" ontwikkeld om alle deelnemers te betrekken bij de sessies. Veel deelnemers zijn voor het eerst in deze prachtige omgeving en het zou een gemis zijn als ze niet iets van deze omgeving zouden kunnen zien. Na de lunch heb ik mijn sessie "opgeschort" en heb de groep mee op sleeptouw genomen naar het aquaduct dat nog door de Romeinen is gebouwd. De wandeling liep een beetje uit en we begonnen de sessie anderhalf uur te laat. Dagen zitten verder behoorlijk vol. Start om 09.0...

In Engeland

Vlucht VG207 naar Manchester telde precies 10 passagiers. Inchecken op Rotterdam Airport is echt lachen. Een half uur voor de vlucht vertrekt rijden we thuis weg! Bagage afgeven, door de beveiliging en paspoortcontrole en… verdraaid, ben ik nog tien minuten te vroeg. Luchthavens, niks leuks aan, maar zo vind ik het niet zo erg. Kon ik maar altijd vanuit Rotterdam Airport vliegen. Ivan, m’n collega, haalt me op. We eten wat en vertrekken richting Weston Rhyn, aan de grens met Wales, waar OM haar kantoor heeft op een landgoed, Quinta genaamd. De flat, die ik met vier anderen deel, is ranzig warm en ruikt naar verschaalde jus. Of, iemand heeft last van “okselmoeheid”, een lucht die overeen komt met de geur van gesneden uien die drie dagen lang tussen ander afval hebben gelegen. Een van de mannen snurkt zo hard dat, ook al lig in een kamer verderop en oorpluggen in heb, hij toch nog te horen is. Ik ben als eerste op en heb alle ramen wagenwijd opengezet. De uien maken nu plaats voor de s...

Eerste en tweede paasdag

Zondag kan best wel eens de drukste dag van de week zijn. Gisteren sprak ik in de Brandaris. Met het leggen van de laatste hand aan de preek, het op een rijtje zetten van de dienst en de dienst zelf ben ik zes uur verder. Gisterenavond hadden we jongerenkerk Eternal Differenz waar ik eindverantwoordelijk voor ben. Ondanks dat het eerste paasdag was, waren er toch zo'n 150 bezoekers. Ook hier ben ik alles bij elkaar zes uur zoet mee. Het was weer een bijzondere avond. Op deze avonden is er altijd gelegeneheid voor de bezoekers om met en voor zich te laten bidden. Het is bemoedigend om de Heer harten te zien bereiken en veranderen. De maandagen probeer ik altijd vrij te houden. Vandaag lukt dat maar deels omdat ik in de namiddag naar Manchester vlieg. Daar verzorg ik met enkele collega's een traininsgsconferentie van drie dagen voor OM-ers die zich bezig houden met recrutering. Ik ben blij dat ik vanaf Rotterdam airport kan vliegen. Dat scheelt zoveel tijd. Vrijdagavond laat hoop...

Stille zaterdag

Afbeelding
Zo noemen we de dag tussen de begrafenis van Jezus en de dag van Zijn opstanding. Wat een geweldig iets, die opstanding van Jezus. Het is niet alleen een historisch feit maar Paulus noemt het ook een kracht. En die kracht is aanwezig in het leven van de gelovige. Wat is die kracht? Het is ene persoon! Jezus zegt: "Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven". Ik hoef niet vast te blijven zitten in m'n verleden, m'n verslavingen, trauma's, nare gewoontes enz... Ik mag dat allemaal achter laten in zijn dood. Wat een geweldige gedachte. En, het werkt. Het zou kunnen zijn dat ik mezelf maar iets wijs maak en dat ik eigenlijk een beetje gestoord ben. Ik denk dat ik dat als een reele optie zou zien als er niet elke dag ongeveer honderdduizend mensen net zo gek zijn als ik en in deze Jezus gaan geloven. 100.000. Ja. Echt waar! De stille zaterdag, de dag dat Jezus echt morsdood was, herinnert me aan het feit dat ik "in z...

Wat een dag

Vanmorgen hard aan m'n preek voor zondag gewerkt en ben ook halverwege met m'n voorbereidingen voor de training voor OM recruters volgende week in Engeland. Wel een uur bezig geweest om een beetje een schappelijke prijs voor een huurauto te vinden. De verschillen zijn giga groot. Afhankelijk van de site en het bedrijf huur je dezelfde auto voor tussen de 70 en de 200! euro. Ik kom net terug van Burger King. We zouden wat laat eten en Martha had een ovenschotel van boerenkool gemaakt. Toen ik deze uit de oven haalde vroeg ik me af wat die kleine, harde, zwarte dingetjes bovenop waren. Dat bleek het gehakt te zijn, helemaal uitgedroogd en zwartgeblakerd. Ik geloof dat ik de schotel er uit had moeten halen. Van arrrenmoede zijn we met z'n vieren gaan snacken. De jongens zijn dit weekend in Zwolle en Nagele dus die hebben de snackparty gemist.

Foto's Australie zien?

http://picasaweb.google.nl/jandenouden1960/Australie200702

Boek is uit

Vanmorgen The Glass Castle uitgelezen. De rest van de dag wat hangerig en katterig met een vervelende hoofdpijn. Gisterenavond Martha opgehaald. We waren net na middernacht thuis. Ik moet eigenlijk aan mijn preek werken maar klan me maar moeilijk concentreren. Zo'n 100 emails in m'n inbox weggewerkt; of beantwoord, of verwijderd of ter bewaring in een van de 50 submappen opgeborgen. Het verevelde van mail is dat een vaak heel korte vraag een kluit werk is om deze te beantwoorden. Bijvoorbeeld eentje uit Australie: " Hi Jan, a nice night on Friday. Thanks. Is there any way I can get more info on your church, how it was set up, what it does etc. Seems this church breaks the mould. Thanks, Ed" Zal ik deze wel of niet beantwoorden? Het staat een beetje lullig als ik het gewoon negeer. Ik zal er dis toch iets mee moeten. En dit is slechts een voorbeeld. Nog wat vluchten geregeld voor onze trip naar Zuid Afrika later deze maand. Van Johannesburg naar Pietermaritzburg en Dur...

Een dag....

Vanmorgen iets gedaan wat ik zeeeeelden doe. Nadat ik om zes uur m'n vergebakken volkorenbrood bevrijdde uit haar oventje stond ik voor de keuze om of te gaan hardlopen, of terug in bed te gaan en nog een paar bladzijden te lezen in een bijzonder boek "The Glass Castle". Het werd het laatst en ik las door tot 07.30. Toen knaagde m'n geweten zo diep in m'n ziel dat het bijna pijn deed. Ik voelde me schuldig; terwijl honderdduizenden nederlanders in de file aansluiten en zich meter voor meter een weg banen naar hun werk lig ik nog in bed te genieten van een van boeken die nummer een staat in mijn top drie van April! Het is ook in het Nederlands te krijgen. Klik op de link voor een beschrijving http://www.unieboek.nl/index.php?start=/boeken/show.php%3Fboek_id%3D1255 . Ik weet zeker dat je het ademloos zult lezen. Het is een bijzonder verhaal over wat ik de "rek in onze ziel" wil noemen. Het is ongelooflijk waartoe mensen in staat zijn en hoeveel we blijkba...
Afbeelding
  He jij daar met dat grote hoofd

Martha naar Barcelona

Tja, ik moet vandaag koken. Martha is een paar dagen naar Barcelona met een vriendin. Vanmorgen om 6 uur vertok ze en ik haal haar woensdagavond laat weer op. Ik zal een briefje op tafel leggen en de kinderen mededelen dat we pas om 20.30 eten. Ik zie namelijk in mijn agenda dat ik van 17.00 tot 19.00 uur een vergadering heb in Driebergen met wat lui die de slotbijeenkomst van het Flevo Festival organiseren. Op de jeugdavond waar ik gisterenavond sprak besloten drie jongeren op te komen dagen. Het maakt een bijeenkomst intiemer en het wordt al gauw meer een gesprek dan een monoloog. Of het er nu drie zijn, driehonderd, of drieduizend; het is altijd een voorrecht om levens te beinvloeden. Aanstaande zondag hoop ik te spreken in de Brandaris. Wat een voorecht om te mogen spreken op een van de belangrijkste dagen van onze christelijke kalender; de dag dat we stilstaan bij de opstanding van Christus. Zijn lijden en dood hebben de wereldgeschiedenis voor altijd veranderd. Zijn opstanding ma...

Nederland hooikoortsland

Hoe komt het dat ik in het buitenland nooit last heb van hooikoorts, allergien en inspanningsasthma? Ik hoef maar voet te zetten op Nederlandse grond of m'n ogen worden dik, m'n ademhaling piept, m'n ogen worden rood en jeuken en ik heb voortdurend een 'snotneus'. Voordat ik hardloop moet ik een pufje 'bricanielen' en met behulp van anti-histhamine, neusnevel en ookdruppels probeer ik het enigzins in toom te houden. Gelukkig is "mijn seizoen" vroeg ik het jaar. Eind april, begin mei zit het ergste er meestal op. Vanmorgen weer in de Brandaris. Toch weer goed om terug te zijn. Ik was als oudste eindverantwoordelijk voor de dienst en ik vond het erg leuk om twee pasgeborenen, Myrthe en Gioya (spreek uit als joy-a) op te dragen. er staat nergens in de bijbel dat we dit moeten doen maar we vinden het fijn om pasgeborenen aan de gemeente voor te stellen, en voor hen en hun ouders te bidden. Arnold van Heusden sprak. Zijn unieke (s)preekstijl boeit mij a...