Geduld en verzuchting
Afgelopen zondag sprak ik in een kerk in Toronto. Een van oorsprong Finse kerk, zo'n tachtig jaar geleden gesticht, met een voorganger die uit de stal van de Pentecostal Assemblies Of Canada komt. Is dat niet vragen om problemen? De voorganger ken ik al heel lang maar we hadden elkaar dertien jaar niet gezien. Dat alleen al was reden genoeg om elkaar weer eens te zien en te spreken. Bovendien wilde ik zijn verhaal graag horen: een Finse kerk, een PAOC voorganger; niet echt vanzelfsprekend of een logische keus. Het viel gelukkig mee. Ze moesten wel wat aan elkaar wennen. De wilde, onvoorspelbare (of geestvervulde) en impulsieve pinksterman versus het statische, vormelijke, zakelijke, strakke bovenlippende Finse kerkvolk. Het besef onder de Finse gelovigen dat de neerwaartse spiraal in bezoek en betrokkenheid wel eens tot een totale leegloop zou kunnen leiden, heeft hen doen overgaan tot deze ongebruikelijke keuze. En werkt het? Mijn vriend Steve is er nu zo'n drie, vier j...