Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

De maan speelt een schimmenspel op de muur en elk van de 24 vierkantjes die het door glaslatten gecreëerde patroon op het slaapkamerraam laten een stukje van het grote verhaal zien. Het is drie uur 's-morgens en ik lig wakker. Te staren naar de beelden die de maan van ver achter de velden, en door wind bewogen bomen dichtbij en veraf gratis mijn kamer in projecteert. De afwezigheid van enig geluid en openbare verlichting in deze uithoek van Illinois, het open raam waardoor koude wind fluitend m'n kamer binnendringt, versterkt de illusie van afwezigheid van ander leven. Ik vraag me af of, wanneer ik nu iets zou roepen of zeggen, er eigenlijk wel geluid te horen zou zijn. En als er geluid zou zijn, of iemand dat dan zou (willen) horen. Beneden klinkt de verwarmingsketel aan. Gisteren de dag doorgebracht met vrienden. Het is hier een komen en gaan van allerlei volk en de gesprekken gaan vooral over hoe meetbaar het geloof in God zou zijn. Hier in de VS is men over het algemeen gen...

De komende drie weken in Amerika. Van Illinois, via Californie, Georgia, New York en weer terug naar Georgia. Ik heb er zin in. De mentoring clinic en de "advanced clinic" zijn een mooie gelegenheid om wat vrienden op te zoeken onder het motto "nu we er toch zijn." Zojuist las ik in Psalm 128 dat ontzag voor de Heer geluk, vrucht op het werk, een vrouw als een druiventros en veel kinderen oplevert. Vier kinderen vind ik al aardig en al met al geeft deze opsomming van zegeningen voldoenden aanleiding om gewoon maar ontzag voor de Heer te blijven hebben. Wie wil dit namelijk niet? Ik moet gaan. Ik vertrouw erop dat het okay is om aan de lijst met zegeningen een veilige vlucht, of veilige vluchten, toe te voegen (of te wensen).

Na de noodzakelijke gesprekken en overleggen in Carlisle te hebben gevoerd reisden Martha en ik via het Lake District terug naar Liverpool. De beloofde regen bleef uit en we hebben een paar uur kunnen genieten van schitterende uitzichten. Was echt geweldig. Echter niet lang genoeg om m'n hoofd te 'legen'. Regelmatig moest ik mezelf dwingen om om me heen te kijken in plaats van me terug te trekken in denkprocessen en overleggingen. Gisteren een rondje "Buttermere" gedaan. In het Lake District zijn echter talloze rondjes. Beslis zelf of het de moeite waard zou zijn om hiervoor een half uur om te rijden (volgens mij geen slecht resultaat met een compact camera die in Zwitserland is gevallen en daardoor nog maar half functioneert en waarvan de batterij slechts 20 foto's toestaat):

Gisterenavond gesproken op de terugkomavond van de Zwitserlandgangers van De Hoop. Opnieuw werd ik geraakt door de vaak pure getuigenissen van hen die God in hun leven zijn tegengekomen. Een van de grootste problemen die men ervaart is het tekort aan verbinding tussen emotie en verstand. De ervaring lijkt an snel weg te lekken en velen vragen zich af hoe dat nu komt? Tja, dan moet je een besluit nemen; vertrouw ik mijn gevoel meer dan mijn verstand, mijn emotie meer dan Gods geopenbaarde woord? Zolang gevoelens positief zijn lijkt er niets aan de hand. Het probleem begint als er geen gevoel meer is, of negatieve gevoelens en twijfel overheersen. Een belangrijke reis in het leven is die van hoofd naar hart. In onze moderne samenleving, met haar accent op gevoel, intuïtie en vermeende recht op welbevinden is de rede naar de achtergrond verbannen. Nu is de rede niet alles maar dient wel een prominente plaats in ons leven in te nemen. Als in de interactie tussen gevoel en wil een van deze...

Het mannen- en vrouwenlichaam is jaren niet meer heilig. Geweld wordt al lange tijd verheerlijkt. God hebben we in onze broekzak zitten, verbannen naar niemandsland of naar het moment voor de Big Bang verwezen. Kinderen van net onder de tien worden aangemoedigd om met de grote wereld mee te doen. Een elfjarige jongen stelt z'n even zo oude vriendje voor aan de website neuken.nl. Niemand schijnt nog te verblikken of te verblozen bij het morele verval van de wereld om ons heen, of ziet dit misschien nog hoofdschuddend aan. Maar kom niet aan de Sint. De illusie van een goedheilig man moeten we in stand houden. Om al het andere hoeven we niet de bressen op? Ik verbaas me al lang niet meer over dit soort inconsequenties. Het maakt des te duidelijker dat Nederland verlossing nodig heeft. Het Goede Nieuws is daarbij nog altijd Goed en Nieuw en wijst de weg terug naar de eeuwige, onveranderlijke moraal die God alleen en in alles de eer geeft en het leven eerbiedigt. De Sint heeft daar geen...

Lees hier onze meest recente nieuwsbrief. Het komt best wel voor dat volgelingen van Jezus het geloofsbijltje erbij neergooien. We zijn allemaal in staat tot verraad, ook zij die denken dat hen dat nooit zal overkomen. Petrus bezwoer Jezus dat, zelfs al zouden allen Hem verlaten, hij dat nooit zou doen. De bittere tranen die Petrus weende toen hij geconfronteerd werd met heit feit dat hij tot drie keer toe ontkende dat hij bij Jezus hoorde, zijn een herinnering aan onze menselijkheid. Natuurlijk begint niemand aan een reis met de bedoeling deze halverwege af te breken. En toch gebeurt het. Het geld raakt op, men kan ziek worden, er kan zich thuis wat voordoen wat om een afbreken van de reis vraagt enz.. Een van de belangrijkste redenen waarom mensen afhaken is het verliezen van het uitzicht. Als kwaad en lijden voortduren is dat niet alleen ontmoedigend maar roept ook de vraag op waar God is? De mens heeft best wel wat rek om hier mee om te gaan maar de rek gaat er op een gegeven mome...

Lees hier onze meest recente nieuwsbrief. Eerder schreef ik een blog over een van mijn laatste uit te voeren opdrachten voor mijn studie. Die ging over "worship." Met enige tegenzin heb ik die opdracht gemaakt. Die tegenzin zat hem in het feit dat de professor, hoewel hij volhoudt dat Aanbidding over heel het leven gaat, toch teveel de richting opging van een te nauwe uitwerking voor de zondagochtend. Pas in de laatste "paper" durfde ik het aan om tegengas te geven in de hoop dat het ego van de professor zich over mijn kritiek op zijn werk heen kon zetten. Gisteren stuurde hij mij een enthousiaste mail met de vraag of hij citaten uit "mijn" werk mocht gebruiken. Nou ja, het kan verkeren. Op een van mijn observaties, "het komt voor dat mensen aanbidding benaderen met een houding en verwachting van 'als ik erg mijn best doe en maar lang genoeg aanbid, zal God dat eren en belonen door mij te zegenen'," schreef hij dat "John Witvliet v...

Hierbij onze nieuwsbrief van vandaag. Klik HIER .

In mijn blogs heb ik al eerder geschreven over het schrijnende tekort aan ICT werkers in OM. Telkens als ik in ons internationale hoofdkantoor ben raak ik opnieuw onder de indruk van de berg werk die de ICT-ers verzetten en het belang van goede ICT producten in een voortdurend groeiende organisatie (momenteel 5.500 werkers). Het tekort aan goede ICT werkers is schrijnend en het is moeilijk om nieuw personeel te werven. Dat gaat mij zeer aan het hart. In wereldzending is het belang van goede ICT van het allergrootste belang. Gezonde, moderne structuren, systemen en producten stellen werkers wereldwijd in staat om efficiënter te werken en te communiceren. En dat is van groot belang voor de uitvoering van de opdracht om discipelen te maken van alle volken. Regelmatig krijg ik de vraag van mannen (waarom nooit vrouwen) die werkzaam zijn in de ICT of ze iets op projectbasis kunnen doen. Wat ik wil doen is een weekend excursie organiseren naar ons internationale hoofdkantoor in Carlisle. Daa...

Voordat we vertrekken naar Amsterdam nog ff bijbloggen. Nu kan het nog. Gisteren hadden we de laatste twee bijeenkomsten waarbij gasten en medewerkers de tijd en gelegenheid kregen om te vertellen wat deze week met hen heeft gedaan. De verhalen getuigen allemaal van ontmoetingen met God, doorbraken, overwinningen op zichzelf en ga zo maar door. Vooral ontroerend om te horen hoe kapotte levens vooral door de liefde van God die door medegasten en medewerkers wordt gedemonstreerd, heling en genezing ervaren; niet meer om die Liefde heen kunnen. Velen hebben hun leven aan God toevertrouwd. Een van de oudere gasten, een vijftiger, vertelde me dat hij nooit had gedacht dat hij ooit op een punt zou komen dat hij God zou durven vertrouwen: "Je wist me op de tweede dag al te pakken," zo vertelde hij. Ik probeerde hem aan het verstand te brengen dat er voor mij niet veel te pakken viel en dat zoiets het werk van God zelf is. Dat begreep hij wel maar toch... In de verhalen spreekt voora...

Het Nieuwe Leven begint vandaag en is tegelijk een reis waarin dat Nieuwe Leven ons steeds meer te pakken krijgt. De mate waarin dat Leven ons te pakken krijgt, ons "overkleed" hangt voor belangrijk deel af van de beslissingen die we hier en nu nemen. Gisterenavond weer een heftige avond meegemaakt waarbij de strijd tussen dood en leven zich voelbaar afspeelde. Toch kozen velen voor het Leven. Deze week is een geweldige bemoediging waarin de werkelijkheid van God zichtbaar in de levens van velen werkt. Hieronder nog twee foto's. Morgen weer verder. Martha naar huis, ik naar Dubai

De vorige blog bevatte het e.e.a. aan nonsense. De automatische spellingchecker stond aan en dat resulteerde in "chocorepen" die veranderden in "Honoreren". Tja, je moet er maar opkomen.Honoreren kun je niet eten. Die andere dingen wel. De "Milka Koeien" werden "Melk koeien". Dat kan nog net maar het staat wel een beetje raar. Maar goed, dit soort toestanden krijg je als je een foto met onderschrift met je telefoon vanaf een Alpenwei probeert te verzenden. We hebben er inmiddels drie samenkomsten op zitten en we zien mooie dingen gebeuren. Het licht breekt door in de levens van de vele gasten waarmee gebeden wordt. De boze laat zich niet onbetuigd en is flink actief wat resulteert in bevrijdingen en geestelijke doorbraken. In de confrontatie tussen licht en duisternis kan het niet anders dan dat het licht de duisternis overweldigd. Het licht schijnt in de duisternis; nog nooit heeft iemand de duisternis in het licht zien schijnen. Gisteren een d...

Nou, daar zijn we dan in Zwitserland. De Melk koeien kopen hier zomaar wat rond. Wij ook. Vanavond m'n eerste studie. Ben heel benieuwd. Martha is happy. Ze breidt.

Deze week ga ik mee op de jaarlijkse werkweek van "de Hoop" in Zwitserland. Martha gaat mee en dat maakt zo'n week bij voorbaat al geslaagd! Ik geef een aantal Bijbelstudies en vertrouw erop dat God deze gebruikt om mensen perspectief, hoop en Leven te bieden. Mijn verwachting is dat de studies zullen bijdragen aan het (beter) begrijpen van Gods liefde en plan. Dat is altijd best wel spannend want in de Bijbel komen we nogal wat hyperbolen tegen. het thema van de week is uit Psalm 121. Over de pelgrim die z'n ogen naar de bergen opslaat en zich afvraagt waar zijn hulp vandaan gaat komen. Vervolgens brengt de pelgrim z'n verwachtingen onder woorden. De hulp, die hij van de Heer verwacht houdt in dat "zijn voet niet meer zal wankelen," de zon hem niet meer zal steken," "de Heer hem behoedt voor alle kwaad." Dat moet wel een hyperbool zijn, tenzij we het allemaal al eeuwen lang helemaal verkeerd zien en doen. De godvrezende man en vrouw staat...