Een goede vriend van mij heeft buren die lid zijn van een traditionele protestantse kerk. Ze zijn best vriendelijk, maar over hun geloof praten ze niet zo makkelijk. Dat hebben ze van huis uit niet echt geleerd. Toch gebeurde er iets bijzonders toen ik bij hen op bezoek was. Ze hebben een zoon die zwaar gehandicapt is. Hij heeft dag en nacht zorg nodig, kan niet zien en heeft moeite met leren. Maar wat hij wél kan, is indrukwekkend: hij kent bijna alle 150 berijmde psalmen uit zijn hoofd. En hij is altijd vrolijk. Ik vroeg hem wat zijn favoriete psalm was. “Psalm 42,” zei hij. Dus ik begon te zingen: ’t Hijgend hert, der jacht ontkomen, Schreeuwt niet sterker naar ’t genot Van de frisse waterstromen, Dan mijn ziel verlangt naar God... Ja, mijn ziel dorst naar den HEER; God des levens, ach, wanneer Zal ik naad'ren voor Uw ogen, In Uw huis Uw naam verhogen? (Vers 1, er zijn er nog 6) Zodra ik begon, zong hij meteen mee. Hij kende het hele vers. Dat raakte me. Het deed me denke...
Eindeloze lezingen
De campus
Mijn vrienden Kamlesh en Isaac
Klasgenoot uit Noordoost India 
nabij de camopus, wie weet ligt er nog iets van waarde tussen de rommel
De fiets, een goedkoop en veelgebruikt transportmiddel
Vuil verbrand je voor je huis...
...of langs de weg 
.png)
ik verwacht nog een foto van de slapende Jan!
BeantwoordenVerwijderenSamuel
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenInteressant Jan, 't valt niet altijd mee dagen in de klas te moeten zitten. 'k Zou me ook flink vervelen denk ik. Sterkte. Voor hoelang zit je eigenlijk in India?
BeantwoordenVerwijderen