29 september 2008

Adelaide, dag 3

Een volle zondag achter de rug met twee sprekertjes en een dag lang praten met mensen. Ik was helemaal kapot ’s-avonds en heb vanmorgen tot 07.45 geslapen. Dat is een unicum.
Barry en Janet Manuel, m’n gastheer en gastvrouw, zorgen goed voor me en ik ben zojuist in het kantoor van de kerk afgezet om m'n mail te kunnen doen en deze blog bij te werken.
Barry is voorganger van de charismatische baptistengemeente (ja, die bestaan). Vanmorgen hebben we weer uitgebreid "aantekeningen vergeleken". Het is zeer inspirerend om te praten over theologie, filosofie en het leiden van de kerk.
Vannacht had ik een enge droom. Het was donker en ik stond boven op de Doulos waar ik in een strak danspakje een vrije dans verrichten. Spotlights zorgden voor een perfecte uitlichting waardoor m'n mannelijke vormen inclusief buikje goed naar voren kwamen. Mijn verrichtingen werden vastgelegd door camera's. Duizenden bezoekers waren getuigen van deze eenmalige voorstelling. Eenmalig omdat het uiteindelijk toch net echt succesvol was en/of voor herhaling vatbaar. Wat betekent deze droom? Eigenlijk niets. Het was een dagdroom die ik had bedacht en met het team deelde als mijn aandeel in het programma. Het werd niet echt serieus genomen. Men gaat er gewoon van uit dat ik niet mooi kan dansen. Mijn idee van goed uitgelichte mannelijke vormen werd ook weggehoond. Weten zijn veel!? Misschien is het wel een kassucces als ik vrije dansen ga doen in plaats van (s)preken.

Vandaag helpt het team bij een soort van vakantiebijbelschool. Aan het begin en het eind zullen ze een dramaatje doen. Het aantal verwachte kinderen is ongeveer twee handen vol. Om daar met zeven man drama te gaan staan doen (mijn vrije dans mag ik ook hier niet opvoeren) is niet mijn idee van hoe je een team succesvol inzet. Ik besloot dat ze mij daar niet bij nodig hadden en in plaats daarvan ben ik aan bezig gegaan met de voorbereiding van de mentoring clinic in Ecuador die vrijwel direct op deze trip volgt.

Deel uitmaken van een team herinnert me aan iets wat ik allang weer vergeten was. Een activiteit van twee uur duurt eigenlijk een hele dag: verzamelen (1 uur), bijpraten en taakverdeling (1 uur), bidden (1 uur), wachten (30 minuten tot een uur)de eigenlijke activiteit (2 uur), uitloop en napraten (1 uur), de-brief en weer bidden (anderhalf uur), late lunch(1 uur) naar huis (1 uur): al met al negen tot negen en een half uur. En voordat je het weet ben je dus heel erg druk met heel weinig.

Vanmorgen een uur gewandeld:


Geen opmerkingen: