6 maart 2008

Schoonmaakmiddag

Stof zoekt stof op en als voldoende stofjes elkaar gevonden hebben worden het een pluizige bol. Als ik die pluizige bollen vrij door mijn werkkamer zie bewegen weet ik dat ik drie weken eerder schoon had moeten maken.

Die pluizige bollen deden me denken aan hoe momentum ontstaat. Eerst kijkt een iemand naar de lucht, dan twee, dan vijf en voor je het weet staat de hele straat als een pluizige bol naar de hemel te staren.

Eergisteren sprak onze Indiase leider. Hij is de leider van o.a. de Dalit Freedom Movement. Negen jaar gelden begonnen de eerste stofjes te bewegen en een eeuwenoude status quo begon aan de onderkant af te kalven. de 250 miljoen onaanraakbaren, binnen hun kaste weer opgedeeld in 1000 verschillende groepen zodat er altijd iemand is waar jij op neer kan kijken maar jij ook iemand hebt die op jou neerkijkt. Helemaal onderaan bevinden zich de "strontschrappers", de mannen en vrouwen die letterlijk de drollen van hen die zich boven hen bevinden wegdragen. (Zie foto's hieronder van een "shitsweeper" en een zelfgemaakte handige "shitscraper").




Negen jaar geleden vormden zich de eerste pluizen. De uitzichtloosheid en hopelooosheid van het systeem deden de leiders van de onaanraakbaren besluiten om te breken met het Hindoeisme en hun volgelingen pikten dit op. In de afgelopen negen jaar hebben 25 miljoen Dalits zich bekeerd tot God. Het systeem begint te wankelen, de pluizen genereren een niet te stoppen momentum en de grote leiders worden nerveus en beginnen terug te trappen. De eerste doden zijn gevallen. De eerste kerken en huizen zijn verbrand. Er staat veel op het spel.

OM bevindt zich, samen met vele andere organisatisch in het epicentrum van dit momentum. De afgelopen negen jaar zijn er alleen al door OM 1000 kerken gesticht; Good shepherd kerken. daarnaast scholen en klinieken. De olievlek wordt breder. Ik ben er trots op om voor een organisatie te werken die opkomt voor gerechtigheid en gelijkheid.

Voor mij is dit een typisch geval van "Uw koninkrijk kome". Waar het Westers christendom heeft besloten dat het allemaal erger wordt en zich heeft neergelegd bij een vorm van hopeloosheid en uitzingerij die een schoolvoorbeeld is van antireclame voor het Koninkrijk van God, richt de kerk in Azie zich op en strekt de knikkende knieen. Een nieuwe dag breekt aan, de zon van de gerechtigheid gaat op.

De kerk in het Westen slaapt, is bezig met zichzelf en maakt zich op voor een "Left Behind" scenario. Meer dan 90% van het geld dat in de collecte gedaan wordt komt weer bij de gever terug in de vorm van gelikte gebouwen en programma's, volgens het boekje uitgewerkte en gepresenteerde preekjes.

Ik hoor bij die Westerse kerk en ik schaam me diep.