3 maart 2010

De rechtvaardige Noach

Het blijft voor mij een mysterie omdat het idee haaks staat op de gedachte dat er in geen enkele mens iets goeds zou wonen: hoe kwam Noach aan zijn goede, voorbeeldige leven, zijn rechtschapenheid en zijn nauwe verbondenheid met God? Waar was zijn rebellie? Waar waren zijn kleine foutjes? Was er echt niets op hem aan te merken, zoals bij de rijke jongeling die in alles God gehoorzaamde maar nog een ding miste?
Wat me vooral verbaast is dat dit gebeurd terwijl er nog geen sprake is van Godsopenbaring, in de zin van "stenen tafelen", voorschriften, wetten, enz.
Maar misschien zit daar juist de kneep. De wet doet zonde kennen. Het ontbreken van een wet, of een verbond waarin rechten en plichten zijn omschreven, pleit de potentieel schuldige bij voorbaat vrij; er is immers geen grond voor een aanklacht.
Wat we weten van Noach is dat hij de instructies van de Heer nauwkeurig opvolgt wanneer hij de ark gaat bouwen. daarin zie ik iets van zijn houding naar God toe.
Hoe dan ook, het blijft frappant, bijzonder, interessant, opvallend, uniek, geweldig, en nog meer van dat soort superlatieven. Hij voldeed aan de eis; hij was rechtvaardig.

Vandaag naar Edinburgh. Dit keer heb ik een cameraatje bij me. het is een mooie stad en ik zie er naar uit om er wat rond te lopen voordat ik twee van mijn teamleden ontmoet voor een diep, uitvoerig, serieus, noodzakelijk, gevoelig, waarschijnlijk boeiend, verhelderend en verduidelijkend gesprek. Vanavond door naar Bristol waar ik mijn nieuw gevonden mentor ontmoet.