4 november 2009

Asterix en het koninkrijk (2). De Zieners

In Asterix en de ziener verschijnt een louche figuur ten tonele die zichzelf een ziener noemt en het vermogen heeft om tweedracht te zaaien. Na het drinken van een kopje geitenmelk deelt hij mede dat er een vrijdenker in hun midden is. Het onmiddellijke resultaat is dat iedereen zich gaat bezighouden met wie de vrijdenker in hun midden is. Omdat de Galliƫrs toch wel respect hebben voor hogere machten kent men aan elk woord van de ziener een bijzonder gewicht toe. Binnen drie bladzijden breekt er een gevecht uit onder de dorpelingen.
In de kerk van alle eeuwen zien we dat mechanisme ook. Waar de Bijbel gelijkheid van de leden centraal stelt, zijn wij toch geneigd om het ene lid meer eer toe te kennen dan het andere. De woorden van een spreker die ook nog eens vijf boeken heeft geschreven en een aantal titels achter en voor zijn naam heeft staan, wegen zwaarder dan de woorden van een simpele ziel die eenvoudigweg Jezus wil volgen. Iemand die een miljoen boeken verkoop moet toch wel iets te zeggen hebben. Het is echter meer de kracht en de macht van de cijfers en niet noodzakelijkerwijs van de Geest.
In mijn eigen leven zijn passeerden heel wat profeten de revue. In de meeste gevallen had het tweespalt en verwarring tot gevolg. Let wel: ik ben helemaal voor de gaven van de geest en geloof in de bovennatuurlijke openbaring van Gods wil en woord. Wat mij noopt tot voorzichtigheid en licht cynisme is de tweedracht, verdeeldheid en leugen die in de naam van God wordt gezaaid. Of, een valse geruststelling, zoals hieronder te zien is:


Voorzichtigheid is geboden. We kunnen er zomaar naast zitten en de aandacht afleiden van wat werkelijk belangrijk is en het zicht op de werkelijkheid verliezen. Interne verdeeldheid weerhoudt Gods kerk van actie naar buiten toe. In zekere zin zijn we allemaal zieners; we zien allemaal wel wat of, zoals mijn collega Jan Bouwman het zou zeggen, 'iedereen wil overal zijn plasje neerleggen.' Ondertussen assimileert de vijand nog meer volken en de kracht van de ketel ligt vaak ongebruikt op de plank!