Ik ben het boek ๐บ๐๐ ๐๐ ๐บ๐๐ค๐๐๐ van Renรฉ Girard aan het lezen. Geweld kent talloze veschijningsvormen en is te vinden in de diepste haarvaten van culturen, systemen, zaken en relaties. Politieke leiders komen er mee weg en worden door velen aangemoedigd, geprezen en zelfs als Messiassen omarmd. Religieuze leiders schromen niet om manipulatie als geweldsinstrument in te zetten; de angst houdt de kudde volgelingen bijeen.
Sebastian Brant schreef in 1494 ๐ฏ๐๐ ๐ต๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐. (isnb: 9789055738021) Vanmorgen las ik weer eens paar hoofdstukken en realiseerde me dat het er niet beter op is geworden.
Geweld heeft hooguit een andere vernislaag gekregen waardoor het zelfs als beschaafd kan worden gelegitimeerd.
Het archetype van geweld vinden we al in het vierde hoofdstuk van de Bijbel; Kain vermoordt z'n eigen broer. Kain zag maar een uitlaatklep voor zijn jaloersheid en boosheid: geweld.
Geweld wordt veelal geassocieerd lichamelijk en/of psychisch leed toebrengen aan de ander. Maar het gaat veel verder. Bedrijven die om maximale wist te behalen werknemers tekort doen. Een grote bank die om haar aandeelhouders een tijdelijk geluksgevoel te geven 5200 werknemers ontslaat. De CJIB die om een begrotingsgat van de overheid te dichten op onwaarschijnlijke plekken mobiele "melkkoeien" neerzet; ook dit zijn uitingen van geweld die, omdat elke rechtvaardiging voor deze praktijken als buitenproportioneel wordt ervaren, boosheid, wantrouwen en gevoelens van wrok oproept. Uiteraard niet bij aandeelhouders en instituten die er voordeel van hebben maar bij hen die het trefpunt zijn van dat geweld. En het gevoel van aangedaan onrecht en boosheid gaat niet vanzelf weg. Het stompt de mens af of zet aan tot protest. Dat protest wordt vervolgens beantwoord met nog meer geweld en zo komen we in een vicieuze cirkel terecht. Om een kantelpunt te bereiken en de cirkel te doorbreken heb je "massa" nodig.
Ik word er niet echt vrolijk van. Zeker niet als ik bedenk dat ook ik in staat ben om geweld te gebruiken. Ik heb dan (nog) niemand omgebracht maar de meer "onschuldige"vormen zijn mij niet vreemd.
๐๐ญ ๐ธ๐ช๐ฆ ๐จ๐ฆ๐ธ๐ฆ๐ญ๐ฅ ๐ฆ๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐ณ๐ฆ๐ค๐ฉ๐ต ๐ฅ๐ฆ๐ฆ๐ฅ
๐๐ข๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ฎ ๐ฅ๐ช๐ฆ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ฎ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ฐ๐ฐ๐ช๐ต ๐ช๐ฆ๐ต๐ด ๐ฎ๐ช๐ด๐ฅ๐ฆ๐ฆ๐ฅ
๐๐ต๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ต ๐ท๐ฆ๐ญ๐ฆ๐ฏ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐ฅ๐ช๐ต ๐ป๐ช๐ฏ๐ญ๐ฐ๐ฐ๐ด ๐ญ๐ฆ๐ฆ๐ฅ
(Sebastian Brant; Het Narrenschip (1494), Hfdst 10. Vert. Dr. E. Vandervoort)
Illustratie: AI interpretatie van de originele gravure van Albrecht Dรผrer)
๐๐ฉ๐ฐ ๐ค๐ถ๐ง๐ง๐ด ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ฃ๐ฆ๐ข๐ต๐ด ๐ฉ๐ช๐ด ๐ฉ๐ถ๐ฎ๐ข๐ฏ ๐ฃ๐ณ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ณ
๐๐ฉ๐ข๐ต ๐ฏ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ช๐ฏ๐จ ๐ฅ๐ช๐ฅ ๐ต๐ฐ ๐ฉ๐ข๐ณ๐ฎ ๐ฐ๐ณ ๐ฃ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ณ
๐๐ง๐ง๐ฆ๐ฏ๐ฅ๐ด ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ด๐ฆ๐ฏ๐ด๐ฆ ๐ฐ๐ง ๐ฎ๐ข๐ฏ๐บ ๐ข๐ฏ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ณ
(Sebastian Brant: The Ship of Fools (1494), Chpt. 10, Transl. Edwin. H. Zeydel)
Illustration: AI interpretation of original engraving by Albrecht Dรผrer)
