Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Morgen een wat uigebreidere Blog. Vandaag was, productief gezien, een slechte dag. Migraine waar ik net van bij begin te komen. Uit de reacties op mijn vorige Blog(vraag) blijkt wel dat de meeste Bloglezers voldoende realiteitszin hebben om te beseffen dat een wereld met allemaal keurige volgelingen van Jezus geen volmaaktde wereld op gaat leveren. Dat de wereld erop vooruit zal gaan, daar zijn we het wel over eens maar het wordt nog niet de wereld waar we van dromen. Die oude, eigenzinnige ik zit ons danig in de weg. Aanstaande zondag preek ik over die oude mens en ik worstel er best wel mee. Wat is het nu precies en waarom is dat "uitrekken van die oude mens" niet gewoon een kwestie van een keer doen en voila, de perfectie breekt aan.

Alle aardbewoners besluiten vandaagt om Jezus Christus te volgen. Hoe zou zo'n wereld er uitzien? a) Dat gebeurt toch niet b) Er breekt een tijd van volmaakte vrede en eenheid aan c) Een beetje beter, maar niet veel d) Voordat ik deze vraag beantwoord wil ik eerst weten wat he bedoeld met "Jezus Christus volgen" e) .....

Welke moeder wil niet het beste voor haar kinderen? Hoe kan je het een moeder kwalijk nemen als ze de beste tickets voor haar kinderen probeert te bemachtigen? De vrouw van Zeb doet een dergelijke poging voor haar twee zoons. In een onderhoud met Jezus verzoekt ze Hem of het mogelijk zou zijn dat haar zonen links en recht van Hem mogen zitten in Zijn koninkrijk. Jezus legt haar uit dat die beslissing niet aan Hem is maar aan de Vader. De tien andere discipelen, die dit van dichtbij meemaken, nemen het de twee broers kwalijk dat ze het lef hebben om dit aan Jezus te vragen. Ik kan me dat wel voorstellen; een beetje aanpappen met Jezus; je moeder er bij inschakelen en dan hopen dat je de beste plekjes krijgt. In het koninkrijk van God werkt het gelukkig niet zoals het in de wereld functioneert. In de wereld speelt vriendjespolitiek een grote rol; wie ken ik en wie staat er bij wie in het krijt? Als jij aardig voor mij bent zit er voor jou ook wel wat in. In het koninkrijk van God gaat ...

Ik krijg wel eens reacties op mijn blogs maar nooit zoveel als gisteren. De meeste reacties komen via mail of Hyves. Voor mij het bewijs dat ik hier in iets ben gaan roeren wat menig hartje sneller doet kloppen. Voor sommigen een bevestiging en een amen, voor anderen roept het een reactie op in de geest van dat er ruimte voor dit soort geloofspraktijken moet zijn en dat je God toch alles mag vragen. Tijdens de lunch met Ewout uit Delft (gaat op 12 Oktober trouwen) had ik het over de Blog en hij vertelde me dat in een recente Visie (blad van de EO) Henk Binnendijk schrijft over hoe hij de eerste jaren van zijn christen zijn God vooral zag als iemand die er voor Hem zou moeten zijn. Pas later leerde hij dat God wil dat wij er voor Hem zijn. Hoe meer ik geloof dat God er voor mij is, of zou moeten zijn, hoe groter de teleurstelling als Hij ergens niet bleek of blijkt te zijn. We hebben in onze evangelische wereld een eigenaardige theologie omtrent de wil en nabijheid van God ontwikkeld. 1...

Iemand bad dat het zou stoppen met regenen zodat de groep een leuke middag kon hebben. Die middag regende het niet: God is groot. Zie je wel dat Hij bestaat. Martha vindt het heerlijk om door de regen te banjeren. Ik vind het verschrikkelijk. Van mij moet het altijd droog zijn. Martha bidt niet mee om droog weer. Ik ook niet (ook al heb ik het liever droog). Samen vinden we dat God goedkoper dan een paraplu wordt gemaakt: Hij is er om mijn wensen in te willigen zodat ik leuke dingen kan doen?! De boer bidt om regen. Hij smeekt, pleit en is de wanhoop nabij. Maar het kan niet regenen die middag. Iemand anders was hem voor en bad om droogte en het geloof van de laatste heeft gewonnen. Grote gebieden van Afrika liggen droog en jaar na jaar mislukken oogsten en lijden mensen honger. Andere delen van de wereld lopen onder. Mensen verdrinken, verliezen huis, haard en kinderen. "Heer, laat de zon schijnen vandaag zodat ik en mijn vrienden een leuke middag kunnen hebben". God vin...

Gisteren een heel erg lege dag. Gek dat je je helemaal leeg en down kunt voelen. Hoe komt dat toch? Niets willen doen, gevoelens van ernstig tekortschieten en verslagenheid. Een verloren dag. De regen hielp ook niet, Het was buiten ook om depressief van te worden. Het is misscien ook een reactie na een prestatie. Ik heb mijn huiswerk af, heb het "geproofread" en ga vandaag de vele kleine spellings-, grammatica en stijlfouten corrigeren. Dan kan het morgen op de post. M.a.w. ik hoef even niets. Je zou dan zeggen dat dat heel erg fijn is. Het probleem is dat ik even helemaal niets wil. Ik ben een boek van de bisschop van Durham, N.T. Wright, aan het lezen: "Surprised by Hope". Ik heb nog enkele titels van zijn hand liggen: "Paul, a Fresh Perspective" en "What St. Paul Really Said". Het zijn zeer stimulerende studies en verkenningen. Het eerste boek gaat over de vraag hoe het kan dat het Christendom zich in eerste instantie zo razendsnel over de wer...

Man, wat waren we nat vanmorgen. Door en door. Tot op het bot. Wat kan het regenen! En we hoefden niet eens zo heel ver te lopen. Na het ontbijt is het droog gebleven en konden martha en ik nog een kleine drie uur over het eiland banjeren voordat we de boot namen naar het vasteland. Nu zijn we weer thuis en alles is weer 'normaal'. Ellen gaf gisteren een feestje en is met een aantal gewoon maar doorgegaan. Tja, als het gezellig is sla je toch een nachtje over... Tot aan onze thuiskomst is ze met wat vrienden beziggeweest om de boel weer op te ruimen en schoon te maken. De bijeenkomst met de jongeren is goed verlopen. Er zitter er die elk woord opzuigen en meer willen en er zitten erbij die niet kunnen wachten tot het over is en men weer normale dingen kan doen. Voor een aantal jongens betekent dat dat je laat zien wat een geweldige onderbroek je nu weer aanhebt. Lijkt helemaal in te zijn. Je jeasn draag je zo laag dat vooral de design onderbroek te zien is. Ik ga het ook eens p...