Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Vanmorgen "spreek" ik op Sydney Missions Bible College. Een sprekertje delen met een andere spreker is leuk, maar met acht anderen??? Ik ben benieuwd hoe zoiets echt werkt. Er zien drie thema's die elke door drie sprekers heel kort worden ingeleid. De studenten kiezen dan het leukste onderwerp van de drie en volgen dan de drie sprekers van hun onderwerp naar een lokaal. De drie sprekers leiden dan hun thema wat uitgebreider in (tot wel vijf of tien minuten) en dan gaat men er over praten. Contact met de andere twee inleiders is er niet geweest dus ik heb geen idee vanuit welke richting zij invliegen. Misschien ga ik als laatst en is alles al gezegd, of, als de spreker boeiende en zinnige dingen te zeggen heeft, stel ik voor dat hij mijn vijf minuten erbij neemt. Ik noem dit misbruik van middelen. De Bijbelschool heeft de indruk dat ze de vertegenwoordigers van zendingsorganisaties een gunst verleent. En veel organisaties grijpen de gelegenheid met beide handen aan want he...

Gisterenavond kwamen zo'n 50 voorgangers en jeugleiders naar de workshop 'equipped to disciple'. Het feit dat er zoveel op kwamen dagen leert dat er een behoefte is om hier meer over te weten. Velen draaien hun programma's en die programma's leiden niet tot diepe veranderingen. Wat is er nodig om die gewenste veranderingen wel te zien gebeuren. Dat was mijn insteek en men was bijzonder ingenomen met de uitkomst van de avond. Ik verbaas me over David's loyaliteit aan Saul. Als je het verhaal in 1 Samuel 22 leest, en later in 24, sta ik versteld van David's kritiekloze toewijding aan Saul omdat Saul de gezalfde des Heren is. Dat laatste is nog maar de vraag omdat God zijn hand al van Saul had teruggetrokken. Hoe zit het met recht en gerechtigheid? Saul is verworden tot een paranoïde, moordzuchtige snoeshaan die zonder blikken of blozen 85 priesters en een kompleet dorp (mannen vrouwen, kinderen en vee) decimeert, alleen maar omdat de priester David een broodje...

Als David herkend wordt door zijn vijanden gedraagt hij zich als een waanzinnige. Kwijlend en krabbend wordt hij bij koning Akis gebracht die hem wegstuurt omdat hij al genoeg krankzinnigen in zijn buurt heeft. Ik vond dat vroeger al een stoer verhaal, hoewel een beetje mysterieus. David, de man die zo op God vertrouwde, vertrouwt hier op list en bedrog om het vege lijf te redden. Moet ik dat nu toejuichen of word ik geacht om een beetje te fronsen; een Godvertrouwer spreekt de waarheid, doet zich niet anders voor en gelooft dat God hem uit penibele situaties redt. Kom, dacht ik, ik sla er eens enkele commentaren op na van wijze mannen die deze zaak hebben bestudeerd. Echter, de commentaren die ik in mijn E-sword programma heb zitten, doen er het zwijgen toe. Misschien dat David's eigen commentaar helpt. Hij heeft er namelijk een liedje over geschreven. De songtekst vinden we in Psalm 34. Het komt erop neer dat David zijn vondst om zich als een waanzinnige te gedragen aan God toedi...

Gisteren gesproken over " Jesus , our friend ," naar aanleiding van Lukas 19 waarin we het verhaal lezen van Jezus en Zacheus . Geweldige goudklompjes maar ook wat klompjes klei. Zacheus , de giga-zondaar (in de ogen van het establishment ) die zich inspant om Jezus te zien. Het zicht op Jezus wordt hem ontnomen door de menigte; het grootste obstakel tussen Jezus en de zoekende mens is helaas maar al te vaak de kerk, of het leven van gelovigen die blijven steken in wetticisme en zelfleven. Spannend is het stukje waarin Jezus zichzelf uitnodigt. Dat betekent in de Oosterse cultuur wel wat meer dan een kopje koffie onder iemands dak drinken. Gast en gastheer vereenzelvigen zich met elkaar en in het huis van je gastheer neemt de gastheer verantwoordelijkheid voor de veiligheid en het welbevinden van zijn gast. Jezus communiceert indirect dat hij dit graag van Zacheus zou willen ontvangen. Voor Zacheus is dit een geweldige eer. De man die hij zoekt wil naar zijn huis. Wauw...

Ik heb zowaar een hele nacht geslapen! Voor tien uur sliep ik al. Het voelt als een wonder. Vandaag een rustige dag. Vanmorgen spreken, vanmiddag picknicken en aan m'n opdracht werken. Met Martha wat heen en weer gemaild over de zin en de onzin van alle gevlieg , geren en belangrijk doenerij in organisaties zoals OM. Wat is de toegevoegde waarde van alle sprekers die, bijvoorbeeld in Nederland, door het het land crossen om ergens een podium of preekstoel te beklimmen en een verhaal te houden. Om het geld doen ze het niet want commercieel gezien is preken echt niet interessant. Heen en weer naar Groningen voor eens schamele 100 euro . Nee, er moet een diepere reden achter zitten want heen en weer naar Groningen zou op z'n minst 300 euro op moeten leveren. Nu zijn er genoeg kerken die graag andere sprekers horen maar niet tegen zo'n prijs. Dat kan alleen als je heel erg bekend bent. Dan is je verhaal opeens meer waard. Een groeiende organisatie als OM zal relatief stee...

Nog een sessie te gaan en Life Direction zit erop. Een groot aantal deelnemers dat zich had opgegeven besloot om niet op te komen dagen zodat we hier met een groepje van twaalf mannen en vrouwen zitten. Momenteel is iedereen een half uur aan de wandel met de instructie om tijd met God door te brengen en waar gewenst, zakente belijden. Wat er met mijn slapertje aan de hand is weet ik niet maar ook vannacht heb ik weer tot een uur of twee naar het plafond liggen staren. Morgenochtend een kerkdienst waar ik zal spreken over Zacheus. Dat is zo'n boeiend verhaal. Vooral boeiend omdat het vragen oproept over hoe iemand het koninkrijk van God binnengaat, zeg maar behouden, of gered wordt. Het verhaal wordt door de geleerder maar zelden genomen zoals het er staat. Vaak wordt er vanuit enkele aannames naar gekeken. Bijvoorbeeld dat Zaccheus een besef moet hebben gehad van verlorenheid en zonde, want dat besef moet er zijn om verlossing te kunnen willen. Het verhaal beschrijft de ontvankelij...

De atmosfeer boven Australie is onrustig. Hagel en onweer in Adelaide, een zandstorm over Sydney; het gevolg is hevige, misselijkmakende turbulentie. Ik dacht even dat we niet heelhuids in Sydney aan zouden komen maar een vliegtuig kan wel wat hebben. Vanavond begonnen met mij seminar en morgen de hele dag vijf sessies verzorgen. Het is een heel stille, ingetogen groep. Ik hoop dat ze morgen wat los komen. Ik ben geweldig blij met mijn netboek maar er is een nadeel. Als je aan een groot document werkt van 110 bladzijden, is het een complete ramp. Veel te onoverzichtelijk. Zo ben ik deze week tussen de bedrijven door zo'n 15 uur bezig geweest een het werkboek voor de mentoring clinic. Het was een waar oordeel. Ik hoop dat het nu goed is. God is goed en ik ben moe. Ik hoop dat mijn beide oogjes snel toesluiten. Ik weet dat ik als kind vaak bad of het zandmannetje snel mocht komen. In mijn verbeelding was dat Klaas Vaak. Nu begrijp ik dat het meer een kwestie is van de dag, de dag lat...