Onderweg en Thuis heeft een nieuw huis: Klik hier!

Moeilijke dingen stel ik graag uit. Moeilijke gesprekken, moeilijke beslissingen. Hoewel de kerk Gods kerk is, is deze verre van volmaakt. We zijn met elkaar een groep professionele amateurs en om er met elkaar wat van te maken moet best wel een inspanning worden geleverd. Het idee dat "god alles heerlijk leidt" werkt denk ik alleen bij anderen. Bij ons zitten er gewone mensen in de kerk en zijn het gewone mensen die de gemeente leiden. Het gaat dan ook regelmatig "heerlijk fout". Een ding: als je populair wilt zijn, ga dan nooit een gemeente leiden. Waar je het voor de een goed doet, doe je het voor de ander helemaal fout. Toch hebben deze mensen een ding gemeen: ze willen God kennen en dienen. In hun eigenzinnigheid, in hun narcisme, in hun teleurstellingen en tegenstellingen, in hun mens zijn. Er is een verlangen om God te ontmoeten; Hem te kennen en te gehoorzamen. Naast dat we met elkaar onderweg zijn, is ook iedereen individueel onderweg. De een is wat verder ...

Ik was begonnen aan een veel te serieus blog over "lijstjes". Die heb ik net verwijderd. Te zwaar. te serieus. Te intens. Het was nog donker toen ik vanmorgen wakker werd en m'n hardloopkleren aantrok. Beneden thee gezet en m'n hoofd buitende deur gestoken: regen. Met de thee naar boven en snel onder de warme douche gegaan. Als het enigzins kan loop ik niet in de regen. Ik beloofde mezelf dat, als het weer zou opknappen, ik me fit zou voelen, martha nog van me zou houden, het 30 graden zou worden, ik later op de dag zou gaan hardlopen. Nu ben ik een boek aan het bestuderen van Eugene Peterson; "Under the unpredictable Plant". Met nog 27 bladzijden te gaan kan ik zeggen dat dit boek mijn kijk op het leven, het werk voor OM en de Brandaris gaat veranderen. Het zou te ver voeren om op details in te gaan (dat zou een vijf pagina tellend essay worden en niemand die mijn blog leest gaat ook nog eens een essay lezen), maar ik beloof je dat over die veranderingen de...

De 24 uurs economie rukt vol gas op en neemt Nederland met zacht geweld. We zagen het aankomen maar we deden er niets aan. Nu staan we met de rug tegen de muur en het tij is eigenlijk niet meer te keren. We zullen er mee moet leren leven. Het kent ook z'n komische kanten. In de competitie om een sneetje of een puntje van de markt binnen te halen moet je bijvoorbeeld als dienstverlenend bedrijf af en toe creatieve oplossingen bedenken om of op tijd je product af te leveren, of je concurent af te troeven, of bij gebrek aan personeel wat extra uren draaien. Zo werd ik vannacht om 3.30 wakker van het geluid van een kettingzaag. Eerst dacht ik dat m'n buurman een nieuw speeltje had en niet kon wachten om dat op de enige, nog overgebleven boom in z'n tuin uit te proberen. Maar, bedacht ik al snel, het geluid kwam van een stukje verderop en na een half uur gissen uur besloot ik m'n oor de ruimte en de gelegenheid te geven tot een ietwat nauwkeuriger vaststelling van de geograf...

Dat doe ik regelmatig. Dick is mijn vriend geworden. Hij is een wat oudere man en voorganger van een pinkstergemeente in Rotterdam. Anderhalf uur eten we (meestal bij van der Valk) en praten we over onze leven, over dingen die spelen in onze kerken, onze dromen voor de kerk, Rotterdam en de wereld. Dat doet me goed. Hij veroordeelt me niet maar is heel erg gerinteresseerd in wat ik doe en denk. En, andersom, ben ik in hem geinteresseerd, in hoe en wat hij denkt en vindt. Ook al plannen we deze ontmoetingen overeenkomstig de chronos principes (zie het blog van maandag) de tijd die we samen doorbrengen is vooral een kairos ervaring. Geen agenda, geen haast, gewoon "zijn". Verbazing, humor, ontzetting, ideeen, beelden, zorgen... Het is makkelijk om een bord in de lucht te steken met daarop "het gaat helemaal toppie met mij" geschreven. De brede smile op je gezicht bevestigd het omhooggestoken beeld. Maar het beeld loopt niet synchroon met je hart. Daar kunnen donkere w...

Dat Blogje van gisteren moeten we maar gauw vergeten. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat... nou ja, laat maar. Het kwam er allemaal wat ingewikkeld uit. Martha zegt me regelmatig dat ik heel er goed ben in het onnodig ingewikkeld maken van simpele dingen. Maar, wat is simpel. Het is toch ook allemaal niet zo eenvoudig. Ik moet vandaag tanken. Nou, dan rijd je naar een tankstation, vult je tank met veel te dure diesel en reken af met je American Express card. Simpel? Simpel? Dan begin ik bij het laatste. Waarom reken ik af met AE? Omdat voor elke euro die ik besteed ik anderhalve mile bij de KLM spaar. Door zoveel mogelijk met m'n AE te betalen heb ik dit jaar al een retourticket binnen Europe bij elkaar gespaard en/of een enkeltje naar Noord Amerika. En dan zijn er mensen die denken dat tanken een simpele handeling is. Dat is het ook, als je bijvoorbeeld denkt dat de diesel en de benzine als eindproduct rechtsreeks onder het benzinestation in eindeloze voorraden ligt opgeslagen. ...

Twee begrippen die veel met elkaar te maken hebben maar een wereld van verschil uitmaken. Chronos (meetbare tijd) en kairos (tijdloze momenten) zouden we beiden vertalen met 'tijd'. En dat gebeurt ook. In de bijbel worden wel drie of vier verschillende Griekse woorden allen vertaald met het woordje 'tijd'. Soms biedt de context uitkomst maar niet altijd. Je merkt dan hoe arm taal kan zijn. Voor ons in de westerse samenleving is tijd vooral "chronos". Alles wordt opgedeeld in meetbare brokken. De dictatuur van de agenda is eigenlijk vreselijk maar je ontkomt er tegelijkertijd niet aan. Dit helpt mij ook begrijpen waarom mensen makkelijker te laat komen in de kerk of zich minder inspannen voor het werk in de kerk. Werk is vooral een chronos ding. Tegen betaling lever je een aantal uren van je leven in. Mijn waarde wordt hierbij vooral bepaald door het economische nut dat mijn leven heeft. Kerk is vooral een kairos ding. Waarom zou ik uren inleveren voor iets waa...

Wat komt er na het post-modernisme? Wel, die vraag hoeven we ons niet meer te stellen. Wat er na het post-modernesime komt is wat we nu beleven. 'De vraag naar waarheid is weer helemaal terug op de kaart', zegt Cees Dekker, hoogleraar aan de TU te Delft in zijn voorwoord in het boek "Veritas, geraakt door de waarheid". Ik ben er net in begonnen maar weet nu al dat dit boek in de top drie van mijn beste boeken van de komende maanden terecht komt. We leven in een tijd waarin religie helemaal hip is. Het is sexy om in iets te geloven. En het is al helemaal okay om er openlijk voor uit te komen dat je gelooft dat er iets meer is naast het zichtbare en tastbare leven. Een geweldige kans dus voor hen die geloven die waarheid al gevonden te hebben. Pilatus stelde de vraag "Wat is waarheid" ,toen de Joden hem onder druk zetten om de onschuldige Jezus ter dood te veroordelen. Hij vonmd geen schuld in Hem en gaf dat ook toe. Hij bezweek echter onder de druk van de mee...