Ik lees iedere maand Internationale Samenwerking. In deze blog een column van Marcia Luyten. Ik vind het dilemma steengoed verwoord. Hoe help je iemand nu het best?
Je moet even op het plaatje klikken om het te vergroten zodat je het kunt lezen.
Omdat de ouders verantwoordelijk zijn voor hun dochter, en zij bepaalde keuzes maken zijn zij ook verantwoordelijk en is het niet de verantwoordelijkheid van Maria, wat ook de afloop is.
De tragiek is hier natuurlijk het overlijden van een onschuldig meisje Over dat probleem heb ik goed nagedacht: over het algemeen is voor verreweg de meeste mensen/kinderen hun leven op aarde een hel, buiten hun schuld om. Ze zijn volgens mij beter af aan de andere zijde van de Dood. Augustus zal ook rechtvaardig geoordeeld worden, Zelfs als hij de aidsremmers niet accepteert.
En bidden maakt nog steeds een verschil geloof ik ook. Soms komt er een oplossing waar nooit niemand bij stil gestaan heeft want onze God is niet alleen almachtig, hij is ook alwetend en weet meer oplossingen dan iedereen bij elkaar. Jezus!, Help alstublieft!
Mensen hebben verlangens. Ik heb verlangens. Zijn deze verlangens het resultaat van autonoom denken; ontstaan zonder ook maar enige invloed van onze omgeving? Ik zou graag willen kunnen zeggen dat die van mij puur en authentiek zijn maar dat zijn ze echt niet. Voor mijn gevoel ben ik lichtjaren verwijderd van een beste versie van mezelf. Het beeld van die beste versie komt ergens vandaan en ik besteed best wel wat energie aan het imiteren van die beste versie. Naast dat die beste versie in mijn verbeelding knapper, atletischer is en er eeuwig jong uit blijft zien, zijn het vooral kenmerken en eigenschappen die ik aspireer en na wil bootsen. Zo vind ik het heel frustrerend dat ik niet de wijze, verstandige, geduldige, liefhebbende, vrolijke, altijd hoopvolle en tal van andere begerenswaardige eigenschappen manifesterende man ben die ik in mijn verbeelding zie. Het spanningsveld waarin ik me bevind is tussen de rauwe en vaak harde werkelijkheid van wat hier en nu is, en ...
Het is een langachtig proces geweest en ik heb een klein beetje geworsteld met de vraag of ik wel of niet uit de kast zou komen. Je zou het een allergie kunnen noemen waarbij de manifestatie ervan in hevigheid toeneemt bij korte en/of langdurige blootstelling aan het fenomeen dat de bron van die allergie is. Voorheen was het trouwens geen fenomeen. Althans, terugkijkend of luisterend realiseer ik me dat het altijd al trekjes ervan had; subjectieve, veronderstellende, vooringenomen, propagerende en selectieve. Op de voorpagina van Het Vrije Volk van 25 november 1960, waarvan een reproductie op de deur van mijn kantoor te zien is (25/11/1960 is de dag dat ik het levenslicht zag), is onder andere te lezen dan J.F. Kennedy junior geboren is en dat Elizabeth Taylor zich in een zonnig land gaat voorbereiden op haar rol in de film Cleopatra (het is bij het ter perse gaan van de krant nog niet bekend naar welk zonnig land ze zal afreizen). Ook nieuwswaardig genoeg om op de voorpagina te d...
Gisteren was ik weer aan het uitstellen. Meestal als ik aan een nieuwe, wat grotere taak begin, zoek ik allerlei excuses om niet te hoeven beginnen. Ik ga bijvoorbeeld mijn bureau opruimen, schrijf een blog (of twee) of ga boeken afstoffen. Daar blader ik dan meteen maar even door. Zo blies ik de stof af van John Bunyan's "De Christen- en christinnereis naar de eeuwigheid". Ik heb een mooi exemplaar; de ongewijzigdde herdruk (1975) naar de uitgave van 1868. Om het uitstel wat verder op te rekken besloot ik tot een reflectie/kritiek op het boek. De illustratie in deze blog is één van de 100 zwart wit platen waarvan het boek rijkelijk is voorzien. Ik heb AI gevraagd er een cartoon van te maken in kleur. John Bunyan’s "De Christen- en christinnereis naar de eeuwigheid" geldt als een iconisch werk binnen de christelijke literatuur en wordt vaak gepresenteerd als een spirituele gids voor nieuwe gelovigen (mijn moeder gaf me een pocketuitgave op mijn 18e verjaardag...
Omdat de ouders verantwoordelijk zijn voor hun dochter, en zij bepaalde keuzes maken zijn zij ook verantwoordelijk en is het niet de verantwoordelijkheid van Maria, wat ook de afloop is.
BeantwoordenVerwijderenDe tragiek is hier natuurlijk het overlijden van een onschuldig meisje Over dat probleem heb ik goed nagedacht: over het algemeen is voor verreweg de meeste mensen/kinderen hun leven op aarde een hel, buiten hun schuld om. Ze zijn volgens mij beter af aan de andere zijde van de Dood. Augustus zal ook rechtvaardig geoordeeld worden, Zelfs als hij de aidsremmers niet accepteert.
En bidden maakt nog steeds een verschil geloof ik ook. Soms komt er een oplossing waar nooit niemand bij stil gestaan heeft want onze God is niet alleen almachtig, hij is ook alwetend en weet meer oplossingen dan iedereen bij elkaar. Jezus!, Help alstublieft!