16 maart 2011

Aanstoot geven of nemen

De kern van Joel Edwards boodschap van vanmorgen was dat de discipelen van Jezus geen aanstoot gaven maar dat door de omgeving aanstoot werd genomen (o.a. in Handelingen 19). Dat is een groot verschil. De discipelen organiseerden geen kruistochten (crusades) maar zochten het gesprek op. Om andere geloofssystemen af te kraken of te bevechten had geen plaats. Dat past niet bij een volgeling van Jezus. De eerste generatie keek niet neer, noch veroordeelde hen die een ander, of geen geloof aanhingen; ze prezen de naam van Jezus.
Jezus zelf ging niet in op de discussie welke berg de beste was op op te aanbidden (Johannes 6): "Ik ben niet gekomen om daar over te praten, ik ben gekomen om Leven te geven."
De kern is dat we dienen te zoeken naar manieren om dichter bij anderen te komen zodat zij de liefde van Christus beter zien en begrijpen.
Toen Hij twaalf jaar was, vonden zijn ouders Hem in de tempel, luisterend en vragen stellend.
Dat is een iets andere aanpak dan de praktijk die gemotiveerd wordt door de gedachte dat hoe meer mensen ons vervolgen, hoe heiliger wij wel (moeten) zijn. Vervolging als bewijs van ware navolging? De eerste generatie werd vervolgd, inderdaad. Maar ook lezen we dat ze goed bekend stond, in aanzien was, bij velen.
Paulus in Athene, het epicenter van pluralisme, zoekt niet de confrontatie, maar een aanknopingspunt dat de bodem vormt voor een eerlijk gesprek van waaruit gesprekspartners een meer geïnformeerde en overwogen keuze kunnen maken over wat ze met Jezus aan moeten.
De praktijk van de eerste gemeente staat haaks op de reactieve en polariserende "tegen-groepen" en demonstraties die worden aangedreven door angst of het idee dat we God moeten verdedigen.
De naam van Jezus verhogen en grootmaken is een betere methode. Jezus wist heel dicht bij de mens te komen. Geconfronteerd met de nabijheid van het licht kwam en komt de mens wat eerder tot een (zelf)oordeel.
Tegen iets zijn is vrij gemakkelijk maar in het licht van het Evangelie een niet te verkiezen methode die alleen maar afstand creëert en stereotypen en vooroordelen bevestigd. Het licht laten schijnen zodoende afstand te overbruggen is een stuk christelijker.