3 januari 2011

Heerlijke helderheid

Wat is eeuwig leven? Heb ik het? Hoe kan ik het krijgen?

"Meneer van Nazareth, wat is volgens u eeuwig leven?"
"Wel meneer de interviewer, ik zal het zo helder mogelijk samenvatten. Eeuwig leven is dat de mensen de Vader kennen, de enige ware God, en Jezus Christus, die door Hem gestuurd is (Joh. 17:3)."
"Wacht even, meneer van Nazareth, ik meen ergens te hebben gelezen dat u zo af en toe claimt Christus te zijn. Wilt u nu zeggen dat de som van het kennen van u, en de enige ware God het eeuwige leven is?"
"Meneer de interviewer, dat heeft u goed begrepen. Niemand komt tot de vader dan door mij."

De definitie die Jezus geeft is heerlijk helder en dat heeft verder niets te maken met een bekend biermerk. Was alles in de Bijbel maar zo duidelijk.
Toch leidt deze heldere definitie niet tot een globaal "aha, nu weten we eindelijk hoe het zit en wat ons te doen staat. Hoe kan ik die God en die Christus beter leren kennen?" Juist het exclusieve karakter van deze definitie roept tegenstand en vijandigheid op.
Later gaat de apostel Paulus hierop in en onderstreept het exclusieve karakter van de weg tot God: "Natuurlijk, er zijn in de hemel en op aarde wel zogenaamde goden - velen worden 'god' of 'heer' genoemd -. Maar voor ons niet!
Er is maar één God:
de Vader, de bron van alles,
onze bestemming.
Er is maar één Heer:
Jezus Christus, door wie alles is,
door wie wij leven" (1 Kor. 8:6).

Nu kunnen we ons blindstaren op dat eeuwige leven en dat is vaak de inzet bij evangeliserende en missionaire activiteiten. Het handelsmerk van de opwekkingsgeschiedenis is toch wel het accent op het uit het vuur rukken van zondaars die op weg naar de hel zijn. De hel wordt in al zijn eeuwige pijn; leegheid en afschuw geschetst. Een positieve reactie op de daarop volgende oproep om het eeuwige leven te kiezen door te geloven in Jezus Christus, stelt een plaatsje in de hemel veilig. Aan dit onderdeel van de waarheid valt weinig af te dingen.
Maar is is meer. Als het kennen van de Vader en Jezus Christus gereduceerd wordt tot een oefening die men uitvoert om dat plekje veilig te stellen, zal dat tot weinig vrucht in het leven leiden.
Het idee van "bestemming" waar Paulus over schrijft, maakt het geloof zoveel rijker. Een prachtige uitspraak van diezelfde apostel Paulus maakt duidelijk wat ik bedoel: "Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven (Rom. 6:22).

Het eeuwige leven waar Jezus het over heeft, is meer dan een verzekerde plaats in de hemel na onze dood. Dor en in het kennen van de vader en Jezus Christus komen we tot onze bestemming. En leven vanuit deze nieuwe bestemming leidt onvermijdelijk tot gevolgen of, vrucht. Tot mijn bestemming gekomen (in het me uitstrekken naar het kennen en beter leren kennen van de Vader en de Zoon), ga ik stukje bij beetje het karakter en gedrag vertonen dat God zo graag in zijn schepselen wil zien: liefhebbers van God en mensen.

Ik zal me daar dit jaar met frisse en heldere moed aan toewijden: Hem te kennen!