8 oktober 2010

Zwitserland

De vorige blog bevatte het e.e.a. aan nonsense. De automatische spellingchecker stond aan en dat resulteerde in "chocorepen" die veranderden in "Honoreren". Tja, je moet er maar opkomen.Honoreren kun je niet eten. Die andere dingen wel. De "Milka Koeien" werden "Melk koeien". Dat kan nog net maar het staat wel een beetje raar. Maar goed, dit soort toestanden krijg je als je een foto met onderschrift met je telefoon vanaf een Alpenwei probeert te verzenden.
We hebben er inmiddels drie samenkomsten op zitten en we zien mooie dingen gebeuren. Het licht breekt door in de levens van de vele gasten waarmee gebeden wordt. De boze laat zich niet onbetuigd en is flink actief wat resulteert in bevrijdingen en geestelijke doorbraken. In de confrontatie tussen licht en duisternis kan het niet anders dan dat het licht de duisternis overweldigd. Het licht schijnt in de duisternis; nog nooit heeft iemand de duisternis in het licht zien schijnen.
Gisteren een dag vrij en Martha en ik zijn naar Lausanne gegeaan om, onder andere, lauwe Starbucks koffie en een kleffe, oude en verschrompelde blueberry muffin te verschalken. Een ding heb ik geleerd: Starbucks kwaliteit is niet constant. Daarnaast heb ik nog een achterruit aan gort gereden. Dat is echt balen.
Het weer is echt ongelooflijk mooi voor de tijd van het jaar. Het lijkt wel zomer! Vandaag (weer een vrije dag) gaan Martha en ik een forse wandeling maken.

Het meer van Geneve

Bellende vrouw (denk ik)

Wat er over is van de achterruit na een aanvaring met een ventilatibuis in een parkeergarage.

1 opmerking:

henrike zei

Jammer van die autoruit. Dat is wel erg stil gehouden, want ik lees het ook pas net.

Jan, bedankt voor de diensten en wat je hebt geleerd! Ik heb er erg veel aan gehad, en God heeft zeker zijn werk gedaan!

Groeten,
Henrike Vente
(gast De Hoop)