2 juni 2010

Hoe ga ik dat doen?

Vannacht een paar keer wakker geworden met een vreselijke hoofdpijn. Inmiddels de nodige setjes pijnstillers verder met maar bar weinig gevolgen. Het liefst zou ik op bed blijven liggen maar er wordt van me verwacht dat ik nog vijf uur lesgeef. Mezelf onder de douche gedwongen en nu zit ik hier te wachten op het ontbijt en op het verdwijnen van de pijn.
Het lijkt er op dat iedere mens wel ergens een fysieke zwakke plek heeft.
De bekende Joodse psychiater Viktor Frankl geloofde stellig dat we als mens altijd een keuze hebben over hoe we onze houding bepalen in situaties en tijden dat het leven niet gaat zoals we graag zouden willen of wensen.
Hij zag deze theorie bevestigd tijdens zijn driejarige verblijf in verschillende concentratiekampen. Hoe is het mogelijk dat waar de ene gevangene zich verliest in zelfbeklag en gaat hangen in een slachtofferrol, een andere gevangene zich dienstbaar opstelt, de barakken langs gaat om anderen te steunen en zelfs zijn toch al karige maaltijd met anderen deelt?
Frankl zegt dat dit bepaald wordt door fundamentele keuzes die we maken betreffende onszelf, anderen en de wereld.
Ik neem me voor om vandaag niet te mopperen. Ja, ik heb pijn maar dat hoeft mijn dag niet te vergallen. Ik ga er het beste uit halen en het beste er in stoppen. Die keuze kan ik zelf maken.