18 maart 2010

Bangkok, dag 5

Daar zitten we weer, denkend en pratend over visie. In OM is geen tekort aan visie. Er is eerder een tekort aan werkers die in staat zijn om visie om te zetten in een realistisch stappenplan: hoe gaan we daar komen? Wat is daarvoor nodig en welke stappen moeten we wanneer zetten?
Ik zie visie vooral als een overdreven projectie van een mogelijke toekomst. De realiteit zal er namelijk in min of meerdere mate anders uitzien. Dat geeft helemaal niet. Het is beter om iets te zien en daar heen te gaan dan helemaal niets te zien en langzaam te stikken in de status quo.

Geen opmerkingen: