8 januari 2010

Op de heilige berg

De kleine profeten die je achterin het Oude Testament vindt zijn boeken die je aan het denken zetten. Vaak worden scherpe contrasten geschilderd en het is niet vanzelfsprekend dat we de schijnbaar twee gezichten van God met elkaar kunnen rijmen. De neiging is om in te zoomen op de zachtere kant van God en snel over de hardere kant heen te lezen.
Maar stel je voor dat God alleen maar een zachte, vergevende, ontfermende kant zou hebben en aan het eind van iemands leven zou zeggen dat Hij niet anders kan dan alles door de vingers zien. Ik ben dankbaar dat God de God van het recht is en dat er een dag komt dat recht gesproken wordt over onrecht, uitbuiting, moord. De werkelijkheid van het leven is dat miljoenen mensen op deze wereld in stilte of in wanhoop verlangen naar recht; slachtoffers van onderdrukking, genocide, kapitalisme, onrecht, oplichterij en ga zo maar door.
Sefanja schets in een zin een wereld waar miljarden naar verlangen: "Ze zullen weiden en rustig liggen, en niemand die ze stoort" (Sefanja 3:13). En die dag gaat komen. Daar ben ik zeker van.

Met een schijnbaar oneindig geduld wacht God en geeft de mens de gelegenheid om zich om te keren en in volledige overgave bij Hem te schuilen. Alle tegenstellingen komen bij elkaar in Christus die in staat is om allen met de Vader te verzoenen. Vandaag verbaas ik me opnieuw over dat wonder!