27 oktober 2009

Kerk zoekt dominee (2)

Positief gespannen vindt de eerste ontmoeting tussen de afvaardiging van de kerk en Henk, de potentiële nieuwe dominee plaats. De eerste indruk is goed en er lijkt chemie te zijn tussen de beide partijen. Henk wordt ondervraagd over zijn visie op Israël, de opname van de gemeente (denkt Henk dat deze voor, tijdens of na de grote verrukking plaats zal vinden?), het koningshuis, zijn mening over homo's, de EO, de vrouw in het ambt, de Heilige Geest, seks voor het huwelijk (Henk probeerde hier grappig te zijn en lanceerde een doordenkertje door te vragen wat de geachte commissie vond van seks na het huwelijk, maar, of ze begrepen het niet of ze hadden geen gevoel voor humor), en nog een aantal van dit soort bepalende factoren. Jaap, die als secretaris van de commissie optrad, hield de score bij: 94%. Ruim voldoende dus.
De commissie had (anoniem) een aantal diensten waarin Henk voorging meegemaakt en zij waren onder de indruk van zijn spreekvaardigheid en zijn preekstructuur (altijd drie punten). De programmamaker, die zijn huiswerk had gedaan vroeg nog waarom dat zo belangrijk was. Wist de commissie niet dat de driepuntenpreek door Aristoteles in de vierde eeuw voor Christus was bedacht en dat onze moderne preekstructuur de wortels meer heeft in het heidendom dan in het Nieuwe Testament? Daar had de commissie geen commentaar op en een van de leden begon een verhaal over God die groter was dan welke cultuur dan ook en komt niet alle cultuur bij God vandaan (een variant op "Why should the devil have all good music").
Waar men het niet over had:
  • Hoe denkt Henk dat we als kerk het Goede Nieuws in binnen en buitenland effectief uit kunnen dragen?
  • Kan Henk er mee leven dat de kerk wel 5% van het totaalbudget weggeeft aan zendingsprojecten?
  • Hoe denkt Henk dat we als kerk ons denken over en onze praktijk aangaande het Bijbelse gegeven dat we een gemeenschap zijn vorm kunnen geven?
  • Hoe denkt Henk het onderwijs in de gemeente op zo'n manier gestalte te geven dat het leidt tot een transformatie in de levens van de leden?
Waar het mij om gaat is dit: we maken ons druk om heel veel zaken die afleiden van de oorspronkelijke opdracht die de Heer aan Zijn kerk gaf: "Maakt discipelen." Veel bijzaken zijn hoofdzaken geworden. U, geachte lezer, zou de indruk kunnen krijgen dat ik tegen dominee's ben maar dat is niet het geval. Zolang de dominee, voorganger, pastor zijn plaats kent binnen het scala aan gaven die God aan de gemeente geeft en zich niet gaat gedragen als de man aan de top. naders krijg je dit: de titel van dit boek getuigt van een ongelooflijke domheid en gebrek aan inzicht:

Geen opmerkingen: