25 januari 2009

India, dag 15. Een Case studie

Esther is 22 jaar en ze is bang. Bang voor het huwelijk dat haar moeder voor haar gepland heeft. De voorbeelden van de huwelijken waarmee ze is opgegroeid hebben tot een afkeer van het huwelijk geleid. Haar moeder heeft gepland dat ze dit jaar, of uiterlijk volgend jaar trouwt en is op zoek naar kandidaten. Aan Esther wordt niets gevraagd. Die krijgt over eee paar maanden de eerste kandidaat over de vloer. Ze zal dan als een "pop in de etalage" worden getoond aan de potentiele vrijer. Ze heeft de vrijheid om nee te zeggen. Na drie of vier potentiele vrijers te hebben afgewezen zal de druk vanuit de familie toenemen en zal ze uiteindelijk zwichten voor die druk. Voor haar gevoel gaat ze uiteindelijk gedwongen het huwelijk is. Ze vertelt me dat ze echt bang is en een afkeer heeft van deze show waarbij haar inspraak niet wordt gewaardeerd.
Esther heeft een grote passie. Ze wil haar leven geven om met weeskinderen te werken. Haar grote angst is dat haar toekomstige vrijer die passie niet deelt. Het is dan einde verhaal voor haar passie en zal ze zich moeten voegen naar de wensen van haar man.
Ze vraagt me of het onredelijk is om te vragen om op zoek te gaan naar een man die haar passie deelt. "Hij hoeft niet knap te zijn, maar moet ook niet te lelijk zijn, zolang hij mijn passie maar deelt en we ons leven kunnen investeren in een bediening die kansarmen verder helpt in dit leven".
Volgens mijn bescheiden mening is dit geen onredelijk verzoek.
Let wel, we hebben het hier over een christelijk huwelijk. Christelijk, Christen, Christus; vrijheid, keuze, toewijding, dienstbaarheid,,,,
Dit verhaal staat niet op zichzelf. Het is een echt verhaal en Esther is een echte persoon. Zij staat model voor bijna alle chistenmeisjes die gebukt gaan onder de tirannie van culturele blinheid, verkeerde theologie en wetticisme. Afschuwelijk. Vind ik.
We kunnen leren van andere culturen en ik sta daar zeer open voor. Niet Westerse culturen hebben ons in het westen zoveel moois te bieden.
Maar fundamentele rechten van de mens mogen niet geschonden worden. En dat is mijns inziens hier aan de orde. We hoeven niet alles van andere culturen te slikken net zomin als dat we alles van onze eigen cultuur niet kunnen en mogen slikken.
Maakt dit me 'cultureel ongevoelig'? Ik dacht het niet. Het is nog steeds fundamenteel fout.
Tot zover de preek voor vandaag. Ik ga kranten lezen.
Mijn camera is kapotgegaan. Eindelijk heb ik een fatsoenlijke spiegelreflex en kan ik mijn hobby weer oppakken, maar het is nu even einde verhaal.
De display is gekneust, onder druk bezweken... Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik 'geen beeld' meer heb. Ik ga kijken of het te repareren is. Zo niet, dan wordt het weer sparen..