10 oktober 2008

Thuis!

Het duurde even maar ik ben weer thuis. Ik zie terug op een geweldige maand. Ik had het voor geen goud willen missen ook al heb ik momenten gehad waarop me afvroeg of het allemaal de tijd en moeite wel waard was.
Door het te lang in een positie zitten is een deel van mijn rechterarm "doof". Dat heb ik wel vaker en het duurt een paar dagen voordat het gevoel in m'n arm weer helemaal terug is. Een beknelde zenuw in de elleboog doet een deel van m'n arm in slaap vallen. Het heet geloof ik in vaktermen Ulnaris Neuropathie.
Had ik een cadeau voor Martha meegenomen, laat ik het in het vliegtuig liggen! Ik kwam er pas achter toen ik op m'n koffer stond te wachten. Gelukkig kon het een en andere nog uit het vliegtuig worden gehaald zodat ik een half uur later met m'n cadeau huiswaarts kon. Het schijnt dat het op vrijwel elke vlucht voorkomt dat passagiers dingen laten liggen.

Verder geen diepe gedachten en overdenkingen. M'n hoofd is zo leeg dat ik vanmorgen bij de kapper met geen mogelijheid mijn pincode kon bedenken. Deze heb ik thuis op moeten zoeken. Maar ik denk dat ik hem nu weer kan onthouden. Ik ga zo direct oefenen. Bij de kapper.

1 opmerking:

Martin zei

mooi man weer thuis, geniet ervan, want het duurt maar kort he!
Hopelijk overleeft je ulnaris arm ook nog de vlucht naar ecuador. Kon je niet met de boot gaan, de doulos ofzo...
geniet van de tijd