19 september 2008

Een uur per dag

Dat zeggen wetenschappers. Voor elk uur tijdsverschil heeft het lichaam een dag nodig om zich aan te passen.
Vanmorgen voor het eerst wezen hardlopen. Dat kan hier leuk. Langs de immens grote baai aan de ene kant en de botanische tuin aan de andere kant in westelijke richting. Als je even doorloopt kom je uiteindelijk in Perth uit (3419 kilometer). Ik ben na drie kilometer omgekeerd.

Maar er is meer. Ik krijg energie en enthousiasme terug. Vanmorgen voelde ik me alsof ik uit een lange winterslaap wakker begin te worden.

De Doulos vaart nog twee jaar. De nieuwe werkers die afgelopen zondag aan boord kwamen zijn de laatste lichting die twee jaar op het schip zullen vol maken. Het schip voldoet niet langer aan de maritieme en veiligheidseisen en zal uiteindelijk geen toestemming meer krijgen om door de varen. Er is veel hout in het schip verwerkt en dat mag tegenwoordig niet meer. Eigenlijk is het een museumstuk. Ze is bijna honderd jaar oud! Om te voldoen aan de eisen van de nieuwe tijd en wereld moet je een nieuw schip bouwen in een oud lijf. Dat is niet zo slim.

De jongeren aan boord zijn gave lui. En bij velen is er een oprechte geestelijke honger om te leren en te veranderen. Dar is echt heel gaaf. Ik merk dat ik een ouwe sok begin te worden en dat de dingen die ik in het leven heb mogen leren in goede aarde valen. Het is bemoedigend als men om levensadvies bij je terecht kan. Niet dat ik mezelf nu zo'n expert vind maar ik heb wel drie of vier dingetjes geleerd die ik weer door kan geven.

Geen opmerkingen: