10 juni 2008

Een teken...

Hoe langer ik er over nadenk, hoe komischer ik het vind; de vraag om een teken. De doorgeleerde geestelijke leiders van het volk vragen Jezus om een teken uit de hemel. Het idee alleen al; doorgeleerden die om een teken vragen! God is te vinden op ieder bladzijde in de Bijbel, de belofte van de verlosser een prominent thema in het Oude Testament en het bestaan van God op iedere vierkante centimeter van de schepping zichtbaar.

"Kunt U alstublieft bewijzen dat U bestaat; dat U bent wie U zegt te zijn"? Jezus verwijt hun dan dat ze wel de lucht kunnen lezen ("Erwinkrollen, zeg maar) maar dat ze blind zijn voor de tekenen die God geeft en voor het oprapen liggen. Dan geeft hij ze nog iets om over na te denken (jullie krijgen maar een teken en dat is het teken van Jona) en loopt weg (Matteus 16:1-4).

Ik was eens in discussie met iemand over het bestaan van God en we kwamen geen streepje dichter bij elkaar. Hij moest en zou bewijzen zien! Een stukje verderop was een grote vijver en ik stelde hem het volgende voor: "we lopen erheen en jij loopt over het water. Zou dat voldoende bewijs voor het bestaan van God zijn? Zou dat je helpen om te geloven dat de Bijbel waar is?"
Het werd stil.

"Ik weet het niet," zei hij. "Ik denk van niet omdat, ook al zou God alle bewijzen geven waar ik om vroeg, het uiteindelijk om de vraag gaat wat ik met Jezus doe".
Daar mee sloeg hij de spijker op zijn kop. Religie omzeilt Jezus door allerlei ingenieuze (en ook minder ingenieuze) constructies te bedenken waarop men een geloofsysteem bouwt; om zichzelf gerust te stellen en de grote vragen waar de wereld en de mens mee worstelt in weg te kunnen redeneren. Jezus is daarmee de grootste sta-de-weg voor mensen die hun eigen geloofsysteem in stand willen houden. Een systeem en Jezus gaan niet zo goed samen. Het zijn elkaars tegenpolen en er is geen enkele aantrekkingskracht tussen die twee. Bekering is daarmee te vergelijken met een verandering van polariteit. Bekering maakt een leven met Jezus mogelijk!