24 december 2007

Bijna kerst

Martha heeft het toch gedaan; een kerstboompje van ongeveer dertig centimeter hoog gekocht. We hadden ook nog ergens kerstverlichting met 100 lampjes. Het boompje zag je niet meer, dat verdween onder een kluwen van draad en lamp. Geen goed plan dus.
Nu hangen de lampjes boven het raam en de boom staat lichtloos, met drie saaie, strategische geplaatste ballen opgetuigd in een bloempot. Misschien dat ik er vanavond wat slagroom in spuit om het boompje wat op te fleuren.

Vanavond de prelude tot het kerstfeest. Dit is de ene avond in het jaar dat de kerken, sporthallen en andere tot (tijdelijke) godshuizen omgetoverde uitspaningen in heel Nederland en daarbuiten volzitten. Ze zitten vol met velen die geloven dat er meer is tussen hemel en aarde. Het is ook zo verdraaid moeilijk vol te houden dat het leven niet meer is dan dat wat we te zien krijgen.
Ik mag ook weer vanavond. Mijn speech gaat over de Wijzen uit het Oosten. Een raar verhaal eigenlijk. Het past niet zo best in de christelijke traditie. Als er nu een groep astrologen met de ontdekking naar buiten kwam dat er een nieuwe ster zou zijn ontdekt en dat die ster ons iets te vertellen zou hebben over God, Jezus of het eind van de tijd, zouden we ze lacherig wegwuiven.

Deze drie mannen die "magie experts" waren (in het Grieks staat er magir) namen de ster superserieus. Ze hadden zelfs ontdekt dat deze ster hen naar de koning der Joden zou leiden.
Bizar.
Maar ook weer niet.
Ook toen speurde men de hemel af in de hoop antwoorden te vinden op de grote vragen van het leven. Deze mannen vonden uiteindelijk de sleutel: Jezus.
Ik hoop oprecht dat vanavond overal helder de boodschap over die ene sleutel klinkt! Als mensen eens wisten hoe dichtbij ze vanavond bij het antwoord zitten.

Ik kon niks grappigs bedenken vandaag. Sorry. Ik ben in een serieuze bui.