20 september 2007

Praktizerend Atheist

Dat ben ik. Denk ik.
Hoe weet ik dat? Ik maak me druk en ik maak me zorgen! En ik lig er wakker van.
Volgens de informatie die insiders afgelopen zondag in de Brandaris hebben meegekregen en de rapportage die ik daarover uit enkele bronnen heb geabsorbeerd pas ik in het plaatje van die praktizerende atheist. En dat is best wel sneu voor mij want 28 jaar lang heb ik in de veronderstelling verkeerd een volgeling van Jezus Christus te zijn. En, om Jezus te volgen, is geloof en vertrouwen een voorwaarde.

Als ik Jezus goed begrijp heeft Hij het over de primaire levensbehoeften (Matteus 6). Daar gaat het zoeken van de heidenen naar uit, zegt Hij. We zien het toch om ons heen gebeuren dat mensen die niet op het koninkrijk gericht zijn vooral bezig zijn om het meest hippe en moderne hoopje georganiserd stof te verzamelen (een iets groter huis, een iets nieuwere auto, de nieuwste telefoon en gadget enz..).
Paulus zegt dat als we voedsel hebben en onderdak, dat ons genoeg moet zijn. Wees dankbaar en vertrouw op God, er is altijd nog wel een korst brood te vinden. Hoewel dat ook niet waar is voor duizenden hongerigen vandaag in delen van Afrika.
Miljoenen koninkrijkzoekers hebben alle reden om zich zorgen te maken over een korst brood, een warme deken, basisgezondheidszorg, schoon water, een veilige woonomgeving enz..
Ik heb mensen ontmoet die tot deze categorie behoren en het ontzettend moeilijk vinden om God te vertrouwen; voor wie de woorden van Jezus wel erg ver we klinken omdat hun realiteit zo hard en genadeloos is. Om ze dan te vertellen dat ze eigenlijk praktizerende atheisten zijn....

Nee, ik lig niet wakker omdat ik me zorgen maak om m'n levensbehoeften.
Ik lig wakker omdat ik wil dat het Koninkrijk van God hier en nu gestalte krijgt. Ik lig wakker omdat ik wil dat mensen oprecht en radicaal veranderen en de kracht van God in hun leven gaan zien werken.
Ik lig wakker om de ongerechtigheid op deze wereld, de uitbuiting, de armoede, het geweld.
Ik lig wakker om het narcisme dat in de kerk heerst (ook in de kerk gaat het nog veel te veel om ons, om onze groei, om ons welzijn, om onze te ontvangen en beloofde zegeningen).

Jezus heeft het in Matteus over vandaag. Wat doe ik vandaag. Volg ik God vandaag? Doe ik Zijn wil vandaag? Leef ik vandaag in Zijn koninkrijk? Geloof ik dat God vandaag groter is dan alle problemen op de hele wereld?
Door Gods genade kan ik hier JA op zeggen.

Maar vannacht lig ik waarschijnlijk weer wakker. Om iets wat (nog) niet is maar wel zou moeten zijn.
Als dat mij een praktizerend atheist maak; so be it.
De kerk slaapt eigenlijk te goed.
En zou het kunnen zijn dat die slaap niets te maken heeft met het zich geen zorgen maken maar alles met een slechts marginale interesse in en zorg om Zijn koninkrijk?