21 augustus 2007

Hellup...

Klik hier voor onze meest recente nieuwsbrief
Klik hier voor toespraak Flevo's Outburst

Soms verlang ik wel eens naar routine, bijvoorbeeld werken in de productie; de hele dag tupperware inpakken, aardappels sorteren, tulpen koppen of koeien melken.
- Eternal Differenz moet weer aangezwengeld worden.
- Spreekbeurten en leertrajecten moeten worden voorbereid, gepromoot en ingepland.
- Een OM Task Force die in december in Atlanta bijeenkomt moet worden samengesteld, de uitkomst ervan worden vastgesteld en uitnodigingen de deur uitgestuurd.
- De communicatie voor en het vaststellen van data voor BE seminars in Peru en Ecuador is meer dan een kwestie van even een email sturen.
- Australiƫ vraagt of ik in plaats van in het voorjaar in het najaar wil komen, of misschien wel twee maal. In het najaar van 2008 komt de Doulos (http://www.ships.de/) namelijk naar Australiƫ en de vraag is of ik enkele weken als spreker mee wil draaien op de conferenties aan boord.
- Dan gaat enkele keren per dag de telefoon of komen er mails binnen met uitnodigingen om te komen spreken. Meer dan 90% van de verzoeken kunnen niet worden gehonoreerd.
Ik stop er maar mee anders zou deze blog wel eens kunnen ontaarden in een moppergebeuren en dat kunnen we niet gebruiken op een blijde dag als deze waar de buren, in navolging van Ruben, hun auto hebben gepolijst en in de was gezet. Het lijkt wel of ze een nieuwe auto hebben.

O ja, hoe Flevo was?
Naar schatting 14.000 zaten op meegebrachte stoelen of gewoon op het gras en de sfeer was bijzonder goed. Het is zo gaaf om zoveel mensen tot eer van God te horen zingen.
Ik had m’n praatje opgedeeld in zeven blokjes van vier minuten. De aanwezigen merken daar niets van maar de oplettende luisteraar zal het opvallen. Die zeven blokjes vormen samen een verhaal. Een verhaal over de droom van God en hoe Hij ernaar verlangt dat we onze droom inleveren en Zijn droom gaan leven.
Op het gevaar af te vaag te zijn toch maar besloten om een heldere oproep tot bekering te doen en hen die de beslissing namen om hun leven aan God te geven door zich aan Jezus toe te vertrouwen vroeg ik om te gaan staan.
Eerst tien en toen nog eens tien en nog een paar tellen later stonden honderden mensen op. Ze zetten een stap naar God toe. Ze zagen in dat hun eigen weg niet werkte en dat overgave aan God de oplossing is. Niet de oplossing van hun problemen maar de oplossing van de tweestrijd die ze van binnen ervaren; onrust, onvrede.
In een woord: het was groots!